مرور برچسب

کیهانی

سحابی قرمز، ستاره دنباله دار سبز، ستاره های آبی

این تصویر جامع و رنگارنگ در ساعات اولیه صبح روز 17 دسامبر، ازنزدیکترین فاصله ی ستاره ی دنباله دار Comet Wirtanen به سیاره زمین، گرفته شده است. این ستاره دنباله دار با چشم نیز قابل مشاهده است. رنگ سبز دوست داشتنی اطراف ستاره ی دنباله دار تابان و یا کما(استارسر) با اضافه کردن نور دیجیتال ثبت شده در ستاره دنباله دار در زیر خوشه ستاره Pleiades به تصویر کشیده شده است. این نوردهی ، نور آبی ستاره ای منعکس شده ابرهای گرد و خاکی اطراف ستاره های جوان پلایاد را نشان می دهد. با دقت (به سمت چپ) به سحابی گرد و خاک و تیره در امتداد ابرهای…

HH 666: ستون گرد و غبار کارینا

برای بعضی ­ها، ممکن است شبیه یک کندوی زنبور باشد که یک زنبور شیطانی را در خود جا داده است. در واقع، این تصویر برجسته­ ی هابل، یک ستون کیهانی از گرد و غبار در داخل  Herbig-Haro 666  با گستردگی دو سال نوری را به تصویر کشیده است . این ساختار در سحابی کارینا که یکی از بزرگترین مناطق تشکیل ستاره در کهکشان ماست، قرار دارد و در آسمان­های جنوبی در فاصله­ ی حدود 7500 سال نوری دیده می­شود. طرح­های لایه ­ای ستون توسط بادها و تابش ستاره­ های جوان، داغ و عظیم کارینا شکل داده می­شوند، که بعضی از آنها هنوز در داخل سحابی شکل می­گیرند. یک…

سحابی آمریکای شمالی و پلیکان

طرفداران سیاره زیبای ما ممکن است خطوط این ابرهای کیهانی را تشخیص دهند. تابش درخشانی که در سمت چپ، توسط لکه­ های گرد و غبار تاریک تابیده می­شود، به نظر می­رسد شکلی قاره ­مانند را نشان می­دهد و باعث می­شود نام شناخته شده سحابی امریکای شمالی به ناحیه نشری که به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، نسبت داده شود. در سمت راست تصویر، درست در سواحل شرقی سحابی امریکای شمالی،  IC 5070قرار دارد که نیمرخ آن سحابی پلیکان را به فکر خطور می­دهد. این دو سحابی درخشان که حدود 1500 سال نوری دورتر از ما هستند، بخشی از یک منطقه تشکیل ستاره ­ی بزرگ…

هابل مجددا NGC 6240 درهم پیچیده را مورد بازبینی قرار می دهد.

NGC 6240 در صورت فلکی مارآفسای (صورت فلکی حیه) با فاصله 400 میلیون سال نوری قرار گرفته است. این کهکشان دارای شکلی کشیده با حلقه ها و دم های شاخه ای می باشد. این حجم گاز و غبار و ستاره شبیه پروانه ای در حال پرواز است و شاید با کاستن از زیبایی آن هم بتوان آن را مانند یک خرچنگ دانست. بنظر نمی رسد این کهکشان عجیب الشکل زندگی خود را اینگونه آغاز کرده باشد. ظاهر درهم آن نتیجه ادغام کیهانی است که با نزدیک شدن دو کهکشان رانده شده به یکدیگر روی داده است. این ترکیب باعث شکل گیری ستاره های جدید شده و همچنین سبب گردیده ستاره های بسیار…

هابل توده های غباری کیهانی را مورد کاوش قرار می دهد.

درست مانند گرد و غباری که در گوشه و کنار و زیر تخت خوابها پنهان است، توده های پیچیده شگفت انگیز و لکه های گرد و غبار کیهانی نیز در کهکشان بیضوی شکل غول پیکر NGC 1316 نهفته است. در این تصویر که براساس اطلاعات گرفته شده از تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای سی ای ساخته شده، خطوط غباری و خوشه های ستاره ای این کهکشان غول پیکر قابل مشاهده می باشد و همین گواه این مسئله است که این کهکشان از ترکیب دو کهکشان غنی از گاز تشکیل شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

مار کیهانی که ستاره ها آنرا دربرگرفته اند.

در این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده، یک مار کیهانی قابل مشاهده است. این مار کیهانی در واقع کهکشانی دور دست است که توسط نواحی فشرده از تشکیل آنی ستارگان ایجاد شده و بصورت مارپیچ در اثر همگرایی گرانشی پدیدار می شود. این کهکشان قوسی شکل غول پیکر در واقع پشت خوشه کهکشانی عظیم MACSJ1206.2-0847 قرار گرفته اما ما به لطف نیروی گرانشی این خوشه می توانیم آن را از سطح زمین مشاهده کنیم. این نور از کهکشانی با سرخ سویی بالا مسافتی را طی می کند تا به زمین برسد و توسط نیروی گرانشی عظیم این خوشه حائل تحریف می…

رگه ها و خطوط نورانی

این نمای زیبا که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده مربوط به کیهانی دور دست می باشد که یک خوشه کهکشانی بنام آبل 2537 در آن قابل مشاهده است. خوشه های کهکشانی همچون این خوشه شامل هزاران کهکشان در سنین، اشکال و سایزهای مختلف می باشند که با یکدیگر جرمی کهکشانی ،هزاران برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری را تشکیل می دهند. این گروه های کهکشانی بسیار عظیم الجثه هستند. آنها بزرگترین ساختار در جهان می باشند که از طریق نیروی گرانشی خودشان گرد هم آمده اند. این خوشه های کهکشانی را جهت کاوش پدیده های کیهانی اسرار آمیز نظیر…

Alnitak, Alnilam, Mintaka

 النیتاک، النیلام، و مینتاکا، ستارگان آبی رنگ درخشانی هستند که در این چشم­ انداز کیهانی از شرق به غرب (پایین سمت راست به سمت چپ بالا) به صورت مورب قرار گرفته ­اند. این سه ستاره ابرغول آبی­رنگ که به عنوان کمربند صورت فلکی جبار نیز شناخته می­شوند، گرمتر و بسیار سنگین­تر از خورشید هستند. آنها 800 تا 1500 سال نوری از زمین فاصله دارند، که از ابرهای میان ستاره ­ای به خوبی بررسی شده­ ی جبار متولد شده ­اند. در حقیقت، ابرهای گاز و گرد و غباری که در این ناحیه قرار دارند، اشکال شگفت­ انگیز آشنایی دارند، از جمله سحابی تاریک سر اسب و…

M33: کهکشان مثلث

صورت فلکی شمالی کوچک مثلث، M33، این کهکشان مارپیچی لبه ­ای باشکوه را در خود دارد. نام های مشهور آن عبارتند از: کهکشان فرفره ­ای یا کهکشان مثلث. قطر M33 بیش از 50،000 سال نوری است، که سومین کهکشان بزرگ در گروه کهکشان­های محلی پس از کهکشان آندرومدا (M31) و راه شیری خودمان است.  M33 در فاصله­ ی حدود 3 میلیون سال نوری از راه شیری، یکی از اقمار کهکشان آندرومدا به نظر می­رسد و  این سیستم­های ستاره ­ای بزرگ مارپیچی برای رصد ستاره ­شناسان منظره ­ای تماشایی و جالب هستند. این تصویر پررنگ مرکب از نمای سیاره زمین، خوشه­ های ستاره­ ای…

سحابی نشری کلاه خود جنگی ثور

این ابر کیهانی شبیه به کلاه خود جنگی با دنباله­ های بال مانند خود به نام کلاه خود ثور مشهور است. کلاه خود ثور که حدود 30 سال نوری در آسمان گستردگی دارد، حتی برای یک خدای اسکاندیناوی هم اندازه­ ای بزرگ و قهرمانانه دارد. در واقع این کلاه خود بیشتر شبیه یک حباب بین ستاره ­ای است که به صورت بادی سریع از ستارگان روشن در نزدیکی مرکز منطقه آبی رنگ حباب دمیده شده است و ابر مولکولی پیرامون ستاره را تاب می­دهد. این ستاره که یک ستاره ولف-رایه می­باشد، یک ستاره غول پیکر عظیم و بسیار داغ است و گمان می­رود در یک مرحله کوتاه و قبل از…