مرور برچسب

نوری

M33: کهکشان مثلث

صورت فلکی شمالی کوچک مثلث، M33، این کهکشان مارپیچی لبه ­ای باشکوه را در خود دارد. نام های مشهور آن عبارتند از: کهکشان فرفره ­ای یا کهکشان مثلث. قطر M33 بیش از 50،000 سال نوری است، که سومین کهکشان بزرگ در گروه کهکشان­های محلی پس از کهکشان آندرومدا (M31) و راه شیری خودمان است.  M33 در فاصله­ ی حدود 3 میلیون سال نوری از راه شیری، یکی از اقمار کهکشان آندرومدا به نظر می­رسد و  این سیستم­های ستاره ­ای بزرگ مارپیچی برای رصد ستاره ­شناسان منظره ­ای تماشایی و جالب هستند. این تصویر پررنگ مرکب از نمای سیاره زمین، خوشه­ های ستاره­ ای…

گردگیر مثلثی ویلیامینا فلمینگ

این رشته­ های پیچیده­ ی گاز توده شده­ ی درخشان با ظاهری به هم ریخته، در صورت فلکی صلیب شمالی به عنوان بخشی از سحابی پرده در سراسر آسمان سیاره­ ی زمین پخش شده است. خود سحابی پرده یک اثر بزرگ ابرنواختر است که یک ابر در حال رشد از انفجار مرگ یک ستاره عظیم است. به احتمال زیاد نور انفجار ابرنواختر اصلی 5،000 سال پیش به زمین رسیده است. امواج شوک بین ستاره ­ای که در پی این رویداد سهمگین منفجر شده اند، در فضا پیش رفته و مواد بین ستاره ­ای را جاروب کرده و برآشفته می­کنند. رشته­ های درخشان واقعا خیلی شبیه به امواج در یک ورق هستند که…

NGC 2261: سحابی متغیر هابل

چه عاملی سبب تغییر سحابی متغیر هابل می­شود؟ سحابی غیرعادی که در اینجا نشان داده شده است، ظاهر خود را فقط در مدت چند هفته تغییر می­دهد. این سحابی که بیش از 200 سال پیش کشف شده و سپس به نام NGC 2261 ثبت شده است، سحابی جالب توجه برای ادوین هابل نامیده شد، که در اوایل قرن گذشته آن را مورد مطالعه قرار داده بود. این تصویر برجسته توسط یک همنام دیگر هابل: تلسکوپ فضایی گرفته شده است. سحابی متغیر هابل یک سحابی بازتابی از گاز و گرد و غبار لطیف است که از ستاره ­ی R تکشاخ دمیده شده است. پهنای این سحابی تیره و تاریک حدود یک سال نوری است و…

ستاره قرمز غول پیکر،نمایی شگفت آور از آینده خورشید مارا به نمایش می گذارد !!

تیمی از اختر شناسان به رهبری دانشگاه چالمرز برای اولین بار موفق به مشاهده جزییات مربوط به سطح یک ستاره کهنسال با جرمی مشابه خورشید شدند. تصاویر آلما نشان می دهد که این ستاره ای غول پیکر است و قطر آن دو برابر سایز مدار زمین در اطراف خورشید می باشد. اما جو این ستاره تحت تاثیر تلاطم امواج قدرتمند و غیر منتظره قرار گرفته است. این تحقیق در 30 اکتبر 2017 در وبسایت نجوم طبیعت منتشر شد. گروهی از اختر شناسان به رهبری ووتر ولمینگز از دانشگاه فناوری چالمرز از تلسکوپ آلما (آرایه میلیمتری بزرگ یا چند میلیمتری آتاکاما) جهت مشاهده دقیق…

آبل ۳۷۰ دارای چهار پنل

این تصویر پدیده همگرایی گرانشی را در خوشه کهکشانی آبل 370 به وضوح نشان می دهد. تلسکوپ فضایی هابل ناسا (ای اس ای) اخیرا دوربین پیشرفته مطالعاتی (ای سی اس) را که می توان از طریق آن فاصله تقریبا پنج میلیارد سال نوری را مشاهده نمود، جهت حل مسائل پیچیده در خوشه کهکشانی آبل 370 در دست تعمیر قرار داده است. آبل 370 یکی از نخستین خوشه های کهکشانی است که اخترشناسان در آن موفق به مشاهده پدیده همگرایی رانشی شده اند. این پدیده در واقع انحراف فضا – زمان در میدان گرانشی این خوشه است که نور را از کهکشانهای ماورا آن که با فاصله بسیار قرار…

حباب در فضا

ابر ماژلانی بزرگ (LMC) به فاصله نزدیک به 160000 سال نوری یکی از نزدیکترین همراهان کهکشان راه شیری محسوب می شود و همچنین در یکی از بزرگترین و ژرف ترین نواحی شکل گیری ستارگان فعال که در هر نقطه از محدوده کهکشانی ما وجود دارد و سحابی تارنتولا نام گرفته، قرار دارد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا /  ای اس ای رشته های دراز و عنکبوتی شکل گازهایی را که نام این منطقه برگرفته از آن است و ساختار برانگیزاننده حباب های توده ای را که سحابی لانه زنبوری را شکل میدهد (در سمت چپ پایین)، نشان میدهد. سحابی لانه زنبوری بطور غیر مترقبه توسط…

نپتون تمام رنگی

 این تصویر جدید که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده، وجود یک گرداب تاریک را در جو نپتون تایید می کند. تصویر نوری کاملا قابل مشاهده در سمت چپ نشان می دهد که این تیرگی در نزدیکی و زیر یک توده ابر روشن و نیمکره جنوبی این سیاره واقع شده است. این نقاط تیره مساحتی حدود 4800 کیلومتر را دربرگرفته اند. سایر توده های ابری که دارای زاویه بلندی نسبت به افق نیز می باشند را می توان در مناطق استوایی و قطبی این سیاره مشاهده نمود. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی

آیا مرکز جهان وجود دارد؟

در یک کلمه، خیر. جهان به عنوان یک big bang (یک نقطه بی نهایت با چگالی بی نهایت) در زمان انفجار بزرگ آغاز شد. با این حال، انفجار بزرگ یک انفجار طبیعی نبود که از یک تک نقطه در فضا شروع شود. بلکه، فضا خودش با دور شدن همه چیز در جهان از هر چیز دیگری در حال گسترش بود. امروز ما جهانی را مشاهده می کنیم که نسبتا ایزوتروپیک است. این بدان معناست که در هر سو به همان اندازه به نظر می رسد. به طور کلی، کهکشانها در امتداد هر خط دید از زمین به همان شیوه توزیع شده اند. هیچ مسیر "مقدم و ارجهی" در جهان نیست و این موضوع نشان می دهد که مرکز ذاتی…

مسیه ۵ هابل

"سحابی زیبایی که بین صورت فلکی ترازو و مار بزرگ ... کشف شد" توصیف پنجمین مورد ثبت شده در فهرست سحابی و خوشه­ های ستاره ­ای معروف چارلز مسیه ستاره ­شناس، که در قرن هجدهم ثبت شد را آغاز می­کند. اگرچه مسیه 5 (M5) به نظر مسیه ، تیره و کروی و بدون ستاره می­رسید، در حال حاضر به عنوان یک خوشه ستاره کروی با 100،000 ستاره یا بیشتر شناخته شده است که تحت جاذبه مقید شده و در یک منطقه با قطر حدود 165 سال نوری توده شده است و در فاصله­ ی25000 سال نوری از زمین است. خوشه­ های ستاره ­ای کروی که در هاله­ ی کهکشان ما پرسه می­زنند،…

NGC 891 در مقابل  Abell 347

در این میدان دید تلسکوپی، کهکشان­های دوردست در پس نمای پر ستاره ­ای از کهکشان راه شیری قرار دارند. این منظره که مرکز آن روی ستاره زرد رنگ HD 14771  قرار دارد، حدود 1 درجه از آسمان را در صورت فلکی آندرومدای شمالی می­پوشاند. در سمت راست بالا، کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 891 با پهنای 100 هزار سال نوری قرار دارد و دقیقا از لبه ­اش دیده می­شود. این کهکشان که حدود 30 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، با یک دیسک کهکشانی مسطح و باریک، شباهت زیادی به راه شیری خود ما دارد. دیسک و برآمدگی مرکزی آن توسط ابرهای گرد و غبار تیره و تاریک،…