مرور برچسب

فاصله

حباب در فضا

ابر ماژلانی بزرگ (LMC) به فاصله نزدیک به 160000 سال نوری یکی از نزدیکترین همراهان کهکشان راه شیری محسوب می شود و همچنین در یکی از بزرگترین و ژرف ترین نواحی شکل گیری ستارگان فعال که در هر نقطه از محدوده کهکشانی ما وجود دارد و سحابی تارنتولا نام گرفته، قرار دارد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا /  ای اس ای رشته های دراز و عنکبوتی شکل گازهایی را که نام این منطقه برگرفته از آن است و ساختار برانگیزاننده حباب های توده ای را که سحابی لانه زنبوری را شکل میدهد (در سمت چپ پایین)، نشان میدهد. سحابی لانه زنبوری بطور غیر مترقبه توسط…

سحابی نشری کلاه خود جنگی ثور

این ابر کیهانی شبیه به کلاه خود جنگی با دنباله­ های بال مانند خود به نام کلاه خود ثور مشهور است. کلاه خود ثور که حدود 30 سال نوری در آسمان گستردگی دارد، حتی برای یک خدای اسکاندیناوی هم اندازه­ ای بزرگ و قهرمانانه دارد. در واقع این کلاه خود بیشتر شبیه یک حباب بین ستاره ­ای است که به صورت بادی سریع از ستارگان روشن در نزدیکی مرکز منطقه آبی رنگ حباب دمیده شده است و ابر مولکولی پیرامون ستاره را تاب می­دهد. این ستاره که یک ستاره ولف-رایه می­باشد، یک ستاره غول پیکر عظیم و بسیار داغ است و گمان می­رود در یک مرحله کوتاه و قبل از…

کهکشان زایش ستاره ­ای NGC 1569

این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA گرفته شده است، هسته درخشان یکی از فعالترین کهکشانها در مجاورت ما را نشان می­دهد. پهنای کل هسته 5000 سال نوری است. این کهکشان که NGC 1569 نامیده می­شود، با نور میلیون­ها ستاره­ ی جوان تازه شکل گرفته می­درخشد. NGC 1569 با سرعت 100 برابر سریعتر از سرعت مشاهده شده در کهکشان راه شیری، ستاره به بیرون پرتاب می­کند. این روند دیوانه ­وار تقریبا در 100 میلیون سال گذشته مستمر بوده است. مرکز هسته­ ی این کهکشان، مجموعه ­ای از سه خوشه ­ی ستاره ­ای غول پیکر است که هر یک بیش از یک میلیون ستاره…

برخورد Calabash

سحابی Calabash ( کالاباش رو میتونستیم به معنی کباب کردن معنی کنیم اما ترجیح دادیم همین اسم اصلی باقی بمونه ) که در این تصویر دیده می­شود - و دارای نام فنی OH 231.8 + 04.2 است – نمونه ­ای دیدنی از مرگ یک ستاره ­ی کم­ جرم، مانند خورشید است. این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA گرفته شده است، ستاره را در طول یک دگرگونی سریع از غول قرمز به سحابی سیاره­ ای نشان می­دهد که طی آن لایه­ های بیرونی گاز و گرد و غبار خود را به فضای اطراف خود پرتاب می­کند. موادی که به تازگی به بیرون انداخته شده ­اند در جهات مخالف با سرعت بسيار…

Arp 256

Arp 256 سیستم خیره کننده ­ای از دو کهکشان مارپیچی که در یکی از مراحل اولیه ادغام هستند، می­باشد. تصویر هابل دو کهکشان با شکل­های به شدت مختل شده و تعداد بسیار زیادی گره آبی تشکیل ستاره را نشان می­دهد که شبیه انفجارهای آتش بازی است. کهکشان سمت چپ دارای دو دم طولانی روبان مانند از گاز، گرد و غبار و ستاره است. این سیستم یک سیستم مادون قرمز درخشان است که نوری بیش از صد میلیارد برابر درخشنده ­تر از خورشید ما تابش می­کند. Arp 256 در صورت فلکی Cetus یا نهنگ، در فاصله حدود 350 میلیون سال نوری از ما قرار دارد. این کهکشان 256 مین…

شبح مراق

شبح مراق به ترسناکی بقیه شبح­ ها نیست! شبح مراق فقط یک کهکشان تاریک و تیره است که برای ستاره ­شناسان به خوبی آشنا است. این کهکشان تقریبا در امتداد خط دید یک ستاره ­ی درخشان به نام مراق دیده می­شود. مراق که در مرکز این زمینه ی ستاره­ ای قرار گرفته است، بتا آندرومدا نیز نامیده می شود. مراق یک ستاره بزرگ قرمز در فاصله حدود 200 سال نوری از کهکشان ماست که  از خورشید خنک­تر است اما بسیار بزرگتر و در واقع بسیار درخشان­تر از ستاره ­ی والد ما (خورشید) است. در بیشتر مناظر تلسکوپی، پرتوهای تشعشع و انکسار، چیزهایی را که در نزدیکی مراق…

ستاره ها و گرد و غبار در صورت فلکی تاج جنوبی

ابرهای گرد و غبار آبی و ستارگان جوان و پر انرژی در این منظره­ ی تلسکوپی، در فاصله­ ی کمتر از 500 سال نوری از مرز شمالی صورت فلکی اکلیل جنوبی یا تاج جنوبی قرار دارند. ابرهای گرد و غبار به طور موثری نور ستاره­ های دوردست پس زمینه در کهکشان راه شیری را مسدود می­کنند. اما ترکیب تصادمی سحابی­های بازتابی که با نام­های NGC 6726، 6727، و IC 4812 فهرست شده ­اند، رنگ آبی ویژه ­ای را همانند نور ستاره ­­های آبی روشن منطقه که توسط گرد و غبار کیهانی منعکس شده است، تولید می­کنند. گرد و غبار، ستارگان هنوز در روند شکل­گیری درون منظره را نیز…

نیم نگاهی از آینده

این تصویر که توسط هابل، تلسکوپ فضایی ناسا/آژانس فضایی اروپا گرفته شده، نشان می‌دهد که وقتی دو کهکشان یکی می‌شوند چه اتفاقی رخ می‌دهد . گره کیهانی پیچ خورده ای که اینجا می‌بینید کهکشانی جز NGC2623 یا Arp 243 نیست که در فاصله 250 میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی خرچنگ (سرطان) قرار دارد. NGC2623 شکل غیر طبیعی و متمایز خودش را از برخورد عظیم و در ادامه آن ادغام بین دو کهکشان متفاوت به دست آورد. این رویارویی خشن باعث فشرده شدن و به حرکت در آمدن ابرهای گازی میان دو کهکشان شد که به نوبت اخگرهای حاد شکل گیری ستارگان را به جریان…

NGC 1365: جهان جزیره ­ای باشکوه

کهکشان مارپیچی  NGC 1365 واقعا یک جهان جزیره­ ای عظیم است که حدود 200/000 سال نوری وسعت دارد. NGC 1365 که در فاصله ­ی 60 میلیون سال نوری از زمین، نزدیک به صورت فلکی شیمیایی فورناکس واقع شده است یکی از اعضای بارز خوشه ­ی کهکشانی به خوبی مطالعه شده ­ی فورناکس می­باشد. این تصویر با رنگهای به شدت واضح، مناطق تشکیل ستاره ­ای متراکم در دو انتهای بازو و در امتداد بازوهای مارپیچی و جزئیات خطوط گرد و غبار در عرض هسته روشن کهکشان را نشان می­دهد. هسته ­ی کهکشان یک سیاهچاله ­ی فوق سنگین است. ستاره شناسان فکر می­کنند میله­ ی برجسته NGC…

M51: کهکشان گردابی

صورت فلکی ملاقه بزرگ (دب اکبر) را پیدا کنید و دسته ­ی آن را به سمت بیرون کاسه ­ی ملاقه، دنبال کنید تا به آخرین ستاره­ ی روشن برسید. سپس، تلسكوپ خود را کمی به سمت جنوب و غرب بلغزانید تا به اين جفت گیج­ کننده ­ی كهكشانهاي تعاملي که 51مین مورد در فهرست معروف چارلز مسیه هستند، برسید. گویا سحابی مارپیچی منبع کهکشان بزرگ با ساختار مارپیچی واضح نیز به عنوان NGC 5194 فهرست شده است. بازوهای مارپیچی آن و خطوط گرد و غبار به وضوح در مقابل کهکشان  NGC 5195 (پایین) حرکت می­کند. این جفت، حدود 31 میلیون نوری از ما فاصله داشته و رسما درون…