مرور برچسب

سال نوری

کهکشان هولمبرگ ۴

این مجموعه پر از ستاره در واقع یک کهکشان نامنظم کوتوله ای است که به نام هولمبرگ IX شناخته می شود. این مجموعه نزدیک به لبه بیرونی M81، یک کهکشان مارپیچی بزرگ در دب اکبر قرار دارد. این عکس در اوایل سال 2006 با دوربین پیشرفته هابل برای انجام برخی مطالعات گرفته شد. هولمبرگ IX نوعی کهکشان به اسم ماژلانی(Magellanic) است، زیرا اندازه و بی نظمی آن در ساختار شبیه به سحابی کوچک ماژلان (Magellanic)، همسایه ای در مسیر راه شیری خود ما است. هولمبرگ IX اولین بار توسط ستاره شناس اهل سیدنی ون دن برگ در سال 1959 کشف شد و به عنوان DDO 66 فهرست…

نمایی از سحابی روح – IC 1871

این نمای نزدیک کهکشان تصویر عمیقی از سحابی روح  را به نمایش می گذارد. ابرهای تیره و غبار آلود که با تیغه های روشن گازهای درخشان به نمایش گذاشته شده است به عنوان IC 1871  دسته بندی می شوند. در حدود 25 سال نوری، میدان دید تلسکوپی  تنها قسمتی از سحابی بزرگ قلب و روح را پوشش میدهد. در فاصله ی نزدیک به 6،500 سال نوری، مجموعه ی ستاره ای شکل که در داخل بازوی مارپیچی پرسیوس کهکشان راه شیری ما قرار گرفته است، در آسمان سیاره زمین  نزدیک به صورت فلکی کاسیوپیا دیده می شود. یک نمونه از شکل گیری ستاره باعث شده است، ابرهای تشکیل دهنده…

کهکشانی پر از فانوس‌های کیهانی

این کهکشان مارپیچی جذاب را می‌توان در صورت فلکی خرس بزرگ (دب اکبر) پیدا کرد. NGC 3972 پر ستاره حدود 65 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، به این معنی که نوری که هم اکنون می‌بینیم 65 میلیون سال پیش آن را ترک کرده است، درست زمانی که دایناسورها منقرض شده‌اند. NGC 3972 شامل رویدادهای مهم زیادی بوده است. در سال 2011 ستاره‌شناسان، انفجار یک ابرنواختر نوع Ia را در این کهکشان مشاهده کردند (که در این تصویر قابل مشاهده نیست). این اشیاء چشمک‌زن همه در یک اندازه روشنایی مساوی، به اوج درخشش خود می‌رسند و به اندازه کافی درخشان هستند که…

هابل باعث شکل گیری اولین فرضیه در مورد اتمسفرهای سیاره چرخان ، شبیه به سیاره زمین و قابل سکونت تراپیست ۱ شده است.

آسترال ::: تیم بین المللی ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل به بررسی اتمسفرهای اطراف چهار سیاره چرخان با سایزی مشابه سیاره زمین که در داخل یا نزدیک منطقه قابل سکونت تراپیست – 1 (TRAPPIST-1) قرار دارد، پرداختند. نتایج جدید حاکی از ماهیت خاکی و قابل سکونت سه سیاره تحت مطالعه می باشد. این نتایج در نشریه نجوم طبیعت (Nature Astronomy) منتشر شده است.  هفت سیاره با سایزی مشابه سیاره زمین بدور مدار ستاره کوتوله و فوق العاده سرد تراپیست – 1 (TRAPPIST-1) که چهل سال نوری با زمین فاصله دارد، در گردش هستند. همین عامل باعث شده…

NGC 2623: ترکیبی از کهکشانهای هابل

 از زمانیکه کهکشانها با یکدیگر برخورد می کنند، ستاره ها کجا شکل می گیرند؟ ستاره شناسان جهت پی بردن به پاسخ این سوال از کهکشان ترکیبی NGC 2623 به فاصله نزدیک و با وضوح بالا توسط تلسکوپ فضایی هابل تصویر برداری کردند. تحلیل این تصویر و سایر تصاویر هابل و همچنین تصویر NGC 2623 در زیر نور مادون قرمز تلسکوپ فضایی اسپیتزر (Spitzer) و اشعه ایکس تلسکوپ ایکس ام ام نیوتن (XMM-Newton) و نور ماورا بنفش تلسکوپ گالکس (GALEX)، دو کهکشان مارپیچ را نشان می دهد که در حال حاضر تا حد زیادی در هم پیچیده اند و هسته مرکزی آنها به یک هسته واحد…

RCW 114: قلب اژدها (Dragon’s Heart) در صورت فلکی آتشدان (Ara)

آسترال :::  گستره این ابر کیهانی بزرگ و شگرف تقریبا 7 درجه یا معادل 14 قرص ماه کامل در سراسر آسمان سیاره زمین به سمت صورت فلکی آتشدان جنوبی است. با وجود دشواری تصویربرداری، داده های مربوط به این شبح رشته مانند تحت عنوان RCW 114 فهرست شده است. نشر اتم های هیدروژن یونیزه قرمز رنگ آن را می توان در این تصویر تلسکوپی مشاهده کرد. در واقع RCW 114 را بعنوان باقیمانده یک نواختر می شناسند. رشته های وسیع آن در اثر انفجار مرگبار یک ستاره عظیم بوجود آمده که در محیط میان ستاره ای در حال رفت و آمد به این سو و آن سو می باشد. با برآوردهای…

ستاره پای شکارچی (Rigel) و سحابی سر جادوگر (The Witch Head)

نور چهره این ستاره وهم آور در تاریکی می درخشد، نمای کجی که نام معروف سر جادوگر (The Witch Head) از آن گرفته شده است. در واقع این تصویر تلسکوپی جذاب این تصور را بوجود می آورد که جادوگر به ستاره غول پیکر و درخشان پای شکارچی (Rigel) در منظومه جبار (Orion) خیره شده است. سحابی سر جادوگر (The Witch Head) که بیشتر با عنوان IC 2118 شناخته شده، حدود 50 سال نوری مساحت دارد و از گرد و غبار بین ستاره ای که نور ستاره پای شکارچی (Rigel) را منعکس می کند، تشکیل شده است. رنگ آبی سحابی سر جادوگر (The Witch Head) و غبار اطراف ستاره پای…

ستاره دنباله دار آبی در هایدز (Hyades)

ستاره های خوشه هایدز (Hyades) در این گستره موزاییکی شکل با زاویه بیش از 5 درجه نسبت به صورت فلکی ثور (Taurus) پراکنده شده اند. در حال حاضر با سیر در منظومه شمسی در تاریخ 12 ژانویه داده های تصویری از ستاره دنباله دار آبی رنگ C/2016 R2به ثبت رسیده است. دبران (Aldebaran)، این ستاره سرد و قرمز رنگ و غول پیکر، در گستره رنگارنگ ستارگان به رنگ نارنجی قابل مشاهده می باشد. در حالیکه ستارگان خوشه هایدز (Hyades) به فاصله 151 سال نوری از ما گرد هم آمده اند، دبران (Aldebaran) تنها 65 سال نوری با ما فاصله دارد و بنابراین از این خوشه ستاره…

ابرهای ال ام سی (LMC)( ماژلانی )

چشم اندازی جذاب در آسمانهای جنوبی، ابر بزرگ ماژلانی (LMC) که در این پهنه تلسکوپی می توان آنرا عمیق و دقیق مشاهده کرد. فیلترهای باریک باند و پهنا باند گستره این ابر کیهانی را با تقریبا 5 درجه یا 10 قرص کامل ماه ثبت کرده اند.  فیلترهای باریک باند جهت انتقال نور ساطع توسط اتم های هیدروژن و اکسیژن طراحی شده اند. این اتم یونیزه شده از طریق نور پر انرژی و درخشان ستارگان که آنرا را به شکل الکترون ساطع می کنند، دوباره جذب شده و به سطح انرژی پایینتر انتقال می یابند. در نتیجه همانطور که در این تصویر می بینیم ابرهایی که از گازهای…

روبانها و مرواریدهای کهکشان مارپیچ ان جی سی ۱۳۹۸ (NGC 1398 )

چرا برخی از کهکشان حلقه ای در نزدیکی هسته شان دارند؟ کهکشان مارپیچ ان جی سی 1398 (NGC 1398) نه تنها دارای حلقه ای از ستاره های مرواریدی، گاز و غبار در نزدیکی هسته اش می باشد بلکه نواری از ستاره و غبار نیز از مرکز آن عبور می کند. و بازوهای مارپیچ این کهکشان همچون ربانهایی بنظر می رسند که با اندکی فاصله از آن قرار گرفته اند. این تصویر برجسته توسط تلسکوپ بسیار بزرگ ESO در رصد خانه پارانال شیلی گرفته شده و این مارپیچ بزرگ را با جزئیات دقیقتر نشان می دهد. کهکشان ان جی سی 1398 (NGC 1398 ) حدود 65 میلیون سال نوری با ما فاصله دارد…