مرور برچسب

حدود

در زیر کهکشان

ابر بزرگ ماژلانی یک کهکشان ماهواره ­ای راه شیری است که در بالای افق جنوبی این چشم ­انداز تلسکوپی از رصدخانه Las Campanas واقع در سیاره زمین قرار دارد. در آسمان تاریک کویر آتاکامای شیلی در ماه سپتامبر، کهکشان کوچک، اندازه­ ی قابل ملاحظه ­ای در حدود 10 درجه یا 20 ماه کامل دارد. پانورامای دوربین دیجیتال حساس، روشنایی ضعیف و فراگیری را ثبت کرده است که در هنگام غروب به علت تابش خورشید به جو زمین پدید می ­آید، تصویری که با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیست. ظاهرا نورهای زمینی روشن در پس ­زمینه، در واقع نور بسیار ضعیف مجموعه­ ی خانه ­سازی…

M51: کهکشان گردابی

صورت فلکی ملاقه بزرگ (دب اکبر) را پیدا کنید و دسته ­ی آن را به سمت بیرون کاسه ­ی ملاقه، دنبال کنید تا به آخرین ستاره­ ی روشن برسید. سپس، تلسكوپ خود را کمی به سمت جنوب و غرب بلغزانید تا به اين جفت گیج­ کننده ­ی كهكشانهاي تعاملي که 51مین مورد در فهرست معروف چارلز مسیه هستند، برسید. گویا سحابی مارپیچی منبع کهکشان بزرگ با ساختار مارپیچی واضح نیز به عنوان NGC 5194 فهرست شده است. بازوهای مارپیچی آن و خطوط گرد و غبار به وضوح در مقابل کهکشان  NGC 5195 (پایین) حرکت می­کند. این جفت، حدود 31 میلیون نوری از ما فاصله داشته و رسما درون…

چرخ­ دنده­ های عظیم !!

این تصویر جدید هابل، NGC 1566 را نشان می­دهد کهکشان زیبایی که حدود 40 میلیون سال نوری دورتر از زمین، در صورت فلکی ماهی زرین واقع شده است. NGC 1566 یک کهکشان مارپیچی متوسط ​​است، به این معنی که در مرکز خود -مانند کهکشان­های مارپیچی ستون­دار - منطقه ­­ی ستون مانند ستاره ­ای مشخصی ندارد و در عین حال، مارپیچی کاملا بدون ستون هم نیست (heic9902o). در این تصویر، هسته کوچک اما بسیار روشن NGC 1566 به وضوح قابل مشاهده است، این هسته، علامتی از عضویت این کهکشان در رده­ ی کهکشان­های سیفرت است. مراکز از این کهکشان­ها بسیار فعال و درخشان…

یک شی­ء عظیم­ برهم­کنشی

این تصویر که توسط دومین دوربین (WFPC2) میدان گسترده­ ی سیاره ­ای تلسکوپ فضایی هابل NASA / ESA گرفته شده است، کهکشان NGC 6872 را در صورت فلکی پائو (طاووس) نشان می­دهد. ظاهر غیر عادی آن به دلیل کنش­های آن با کهکشان کوچکتری به نام IC 4970 که درست بالای NGC 6872 دیده می­شود، می­باشد. هر دوی این کهکشانها حدود 300 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند. عرض NGC 6872 بیش از 500،000 سال نوری است و در نتیجه، دومین بزرگترین کهکشان مارپیچی است که تا به امروز کشف شده است. این کهکشان، از لحاظ اندازه فقط مغلوب NGC 262 است، کهکشانی که قطر…

انفجارهای زایش ستاره­ای در NGC 5398

این تصویر تلسکوپ فضایی هابل NASA/ESA، NGC 5398 را نشان می­دهد، یک کهکشان مارپیچی بسته که حدود 55 میلیون سال نوری دورتر از ماست. این کهکشان به دلیل در بر داشتن یک منطقه­ ی فوق العاده وسیع HII که یک ابر بزرگ تشکیل شده از هیدروژن یونیده است؛ مشهور است (یا HII، H-2 تلفظ می­شود، H نماد شیمیایی هیدروژن است و "II" نشان می­دهد که اتم ها یک الکترون از دست داده و یونیده شده ­اند). ابر NGC 5398 ، Tol 89 نامیده می­شود و در انتهای سمت چپ پایین ستون ستاره­ های مرکزی کهکشان قرار گرفته است، ساختاری که هسته کهکشانی و ماده­ ی قیفی را…

مقارنه ­ای از ستاره ­های دنباله ­دار

در این چشم ­انداز زیبای ستاره ­ای، مقارنه ­ای از ستاره ­های دنباله دار در صبح روز 17 سپتامبر ثبت شده است. ستاره دنباله دار C / 2017 O1 ASASSN در سمت چپ پایین در ماه ژوئیه به وسیله ­ی کاوش رباتیک آسمان در جستجوی ابرنواخترها کشف شد. تابش متمایل به سبز مرئی کمای آن به وسیله خاصیت فلورسانی مولکول­های کربن دو اتمی در نور خورشید، تولید می­شود. ستاره دنباله دار دوقلو هنگام رسیدن به نزدیکترین نقطه از مسیر خود به خورشید، تنها حدود 7.2 دقیقه نوری دورتر از زمین بود. در همان منظره ی تلسکوپی، دنباله دار عازم دوردست  C / 2015 ER6…

سحابی پرده: دسته هایی از یک ستاره ی منفجر شده

دسته هایی مانند این تنها باقی مانده های قابل مشاهده از یک ستاره ی راه شیری هستند. در حدود ۷۰۰۰ سال پیش که ستاره به یک ابرنواختر منفجر شد، سحابی پرده را ترک کرد. در آن زمان، ابر انبساط یافته به روشنی یک هلال ماه بود که برای هفته ها برای مردمی که در سحرگاه تاریخ ثبت شده بودند، مرئی باقی می مانند. امروزه باقی مانده های ابرنواختر به نام حلقه ی cygnus هم شناخته می شود که پژمرده شده و اکنون تنها از طریق تلسکوپ کوچکی که مستقیما به طرف نجومی swan (cygnus( قرار دارد، قابل مشاهده است. سحابی پرده باقی مانده از نظر فیزیکی بزرگ است.…

Orion در بالای جزیره ی ایستر

چرا این مجسمه  در جزیره ی ایستر ساخته شده اند؟ هیچ کس اطمینان ندارد. نکته ی مشخص این است که بیشتر از ۸۰۰ مجسمه سنگی آنجا وجود دارد. مجسمه های جزیره ی ایستر به طور متوسط بیشتر از دوبرابر قد و بیشتر از ۲۰۰ برابر وزن انسان هستند. دانسته های کمی درباره ی تاریخ یا معنی پیکره های سنگی غیر معمول وجود دارد. اما خیلی ها بر این باورند که در حدود ۷۰۰ سال پیش و از روی تصویر رهبران محلی از آخرین تمدن به وجود آمده است. عکس موجود در اینجا، یکی از پیکرهای باستانی Moai که در سال ۲۰۱۶ قبل از به شکل صورت فلکی در آمدن orion که شامل خطی معروف و…

هابل شیء منحصر به فردی را در منظومه شمسی کشف کرد.

به کمک تلسکوپ فضایی NASA/ESA، یک گروه آلمانی از فضانوردان، ویژگی های خیره کننده ای را از شیئی غیرمعمول در کمربند سیارکی بین ماه و مشتری مشاهده کردند: دو سیارک دور یکدیگر می چرخیدند و خواص و ویژگی هایی مثل سیارک های دنباله دار را هم از خود نشان می دادند، از جمله یکی دارای سری دنباله دار مانند درخشان و یکی دیگر دارای دمی بلند. این اولین سیارک دوگانه ای است که به عنوان یک سیارک دنباله دار نیز طبقه بندی می شود. این کار تحقیقی در مقاله ای در نشریه ی طبیعت این هفته به چاپ رسید. در سپتامبر 2016، درست قبل از اینکه سیارک 288P در…

NGC 5331

NGC 5331 یک جفت کهکشان­ برهم کنشی است که شروع به "اتصال بازوها" می­کنند. در تصویر، یک دنباله ­ی آبی رنگ وجود دارد که به سمت راست سیستم متمایل می­شود. NGC 5331 در طیف فروسرخ بسیار درخشان است و حدود صد میلیارد برابر درخشنده ­تر از خورشید ماست. این جفت در صورت فلکی سنبله یا دوشیزه، در فاصله ­ی حدود 450 میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. منبع : spacetelescope مترجم : زهرا یاری