مرور برچسب

حدود

گردگیر مثلثی ویلیامینا فلمینگ

این رشته­ های پیچیده­ ی گاز توده شده­ ی درخشان با ظاهری به هم ریخته، در صورت فلکی صلیب شمالی به عنوان بخشی از سحابی پرده در سراسر آسمان سیاره­ ی زمین پخش شده است. خود سحابی پرده یک اثر بزرگ ابرنواختر است که یک ابر در حال رشد از انفجار مرگ یک ستاره عظیم است. به احتمال زیاد نور انفجار ابرنواختر اصلی 5،000 سال پیش به زمین رسیده است. امواج شوک بین ستاره ­ای که در پی این رویداد سهمگین منفجر شده اند، در فضا پیش رفته و مواد بین ستاره ­ای را جاروب کرده و برآشفته می­کنند. رشته­ های درخشان واقعا خیلی شبیه به امواج در یک ورق هستند که…

NGC 2261: سحابی متغیر هابل

چه عاملی سبب تغییر سحابی متغیر هابل می­شود؟ سحابی غیرعادی که در اینجا نشان داده شده است، ظاهر خود را فقط در مدت چند هفته تغییر می­دهد. این سحابی که بیش از 200 سال پیش کشف شده و سپس به نام NGC 2261 ثبت شده است، سحابی جالب توجه برای ادوین هابل نامیده شد، که در اوایل قرن گذشته آن را مورد مطالعه قرار داده بود. این تصویر برجسته توسط یک همنام دیگر هابل: تلسکوپ فضایی گرفته شده است. سحابی متغیر هابل یک سحابی بازتابی از گاز و گرد و غبار لطیف است که از ستاره ­ی R تکشاخ دمیده شده است. پهنای این سحابی تیره و تاریک حدود یک سال نوری است و…

مسیه ۵ هابل

"سحابی زیبایی که بین صورت فلکی ترازو و مار بزرگ ... کشف شد" توصیف پنجمین مورد ثبت شده در فهرست سحابی و خوشه­ های ستاره ­ای معروف چارلز مسیه ستاره ­شناس، که در قرن هجدهم ثبت شد را آغاز می­کند. اگرچه مسیه 5 (M5) به نظر مسیه ، تیره و کروی و بدون ستاره می­رسید، در حال حاضر به عنوان یک خوشه ستاره کروی با 100،000 ستاره یا بیشتر شناخته شده است که تحت جاذبه مقید شده و در یک منطقه با قطر حدود 165 سال نوری توده شده است و در فاصله­ ی25000 سال نوری از زمین است. خوشه­ های ستاره ­ای کروی که در هاله­ ی کهکشان ما پرسه می­زنند،…

کهکشان زایش ستاره ­ای NGC 1569

این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA گرفته شده است، هسته درخشان یکی از فعالترین کهکشانها در مجاورت ما را نشان می­دهد. پهنای کل هسته 5000 سال نوری است. این کهکشان که NGC 1569 نامیده می­شود، با نور میلیون­ها ستاره­ ی جوان تازه شکل گرفته می­درخشد. NGC 1569 با سرعت 100 برابر سریعتر از سرعت مشاهده شده در کهکشان راه شیری، ستاره به بیرون پرتاب می­کند. این روند دیوانه ­وار تقریبا در 100 میلیون سال گذشته مستمر بوده است. مرکز هسته­ ی این کهکشان، مجموعه ­ای از سه خوشه ­ی ستاره ­ای غول پیکر است که هر یک بیش از یک میلیون ستاره…

شبح مراق

شبح مراق به ترسناکی بقیه شبح­ ها نیست! شبح مراق فقط یک کهکشان تاریک و تیره است که برای ستاره ­شناسان به خوبی آشنا است. این کهکشان تقریبا در امتداد خط دید یک ستاره ­ی درخشان به نام مراق دیده می­شود. مراق که در مرکز این زمینه ی ستاره­ ای قرار گرفته است، بتا آندرومدا نیز نامیده می شود. مراق یک ستاره بزرگ قرمز در فاصله حدود 200 سال نوری از کهکشان ماست که  از خورشید خنک­تر است اما بسیار بزرگتر و در واقع بسیار درخشان­تر از ستاره ­ی والد ما (خورشید) است. در بیشتر مناظر تلسکوپی، پرتوهای تشعشع و انکسار، چیزهایی را که در نزدیکی مراق…

NGC 7635: حبابی در یک دریای کیهانی

شبح متحرک شناور در دریای کیهانی مملو از ستاره ­ها و گاز درخشان در سمت چپ مرکز این منظره گسترده به عنوان NGC 7635، سحابی حباب، فهرست شده است. سحابی حباب کوچک که عرض آن فقط 10 سال نوری است، توسط بادهای ناشی از یک ستاره­ ی عظیم، دمیده شده است. این سحابی درون یک مجموعه­ ی بزرگتر گاز بین ستاره ­ای و ابرهای گرد و غبار قرار می­گیرد که حدودا در فاصله­ ی 11،000 سال نوری یافت می­شود و مرز بین صورت­های فلکی والد قیفاووس و ذات­ الکرسی را در خود دارد. خوشه ­ی باز ستاره ­ای M52 (پایین سمت چپ) که در این دورنمای خیره کننده دیده می­شود، حدود…

سحابی تاریک لیندس ۱۸۳

سحابی تاریک بورلی لیندس 183 در فاصله 325 سال نوری از ما قرار دارد و در بالای صفحه­ ی کهکشان راه شیری ما شناور است. این ابر مولکولی تاریک و گرد و غبار از آنجایی که در طول موج­های نوری، نور ستاره ­ای پشت خود را مخفی می­کند، بدون ستاره به نظر می­رسد. اما کاوش­های مادون قرمز در فواصل دور، توده ­های متراکمی را درون آن آشکار می­سازد که احتمالا ستارگانی هستند که در مراحل اولیه­ ی شکل­ گیری می­باشند، به طوری که مناطق افزایش یافته­ ی ابر، در معرض فروپاشی گرانشی قرار می­گیرند. این سحابی که یکی از نزدیکترین ابرهای مولکولی به ماست، در…

سه تکه ای زیبا

سحابی زیبای سه تکه یک مطالعه ­ی در سطح کیهانی بر روی تضاد رنگ­ها است. این سحابی که به عنوان M20 شناخته شده است، در فاصله­ ی حدود 5000 سال نوری از ما و در نزدیکی صورت فلکی باشکوه قوس قرار دارد. سحابی سه تکه که یک منطقه تشکیل ستاره در صفحه­ ی کهکشان ماست، سه نوع مختلف از سحابی­های بی­شمار را به نمایش می­گذارد؛ سحابی نشری قرمز که بیشتر نور خود را از تابش اتم­های هیدروژن می­گیرد، سحابی انعکاسی آبی رنگ که توسط گرد و غباری که نور ستاره­ای را منعکس می­کند تولید شده است و سحابی تاریک که در آن ابرهای متراکم گرد و غبار به حالت ضد نور…

ستاره ها و گرد و غبار در صورت فلکی تاج جنوبی

ابرهای گرد و غبار آبی و ستارگان جوان و پر انرژی در این منظره­ ی تلسکوپی، در فاصله­ ی کمتر از 500 سال نوری از مرز شمالی صورت فلکی اکلیل جنوبی یا تاج جنوبی قرار دارند. ابرهای گرد و غبار به طور موثری نور ستاره­ های دوردست پس زمینه در کهکشان راه شیری را مسدود می­کنند. اما ترکیب تصادمی سحابی­های بازتابی که با نام­های NGC 6726، 6727، و IC 4812 فهرست شده ­اند، رنگ آبی ویژه ­ای را همانند نور ستاره ­­های آبی روشن منطقه که توسط گرد و غبار کیهانی منعکس شده است، تولید می­کنند. گرد و غبار، ستارگان هنوز در روند شکل­گیری درون منظره را نیز…

NGC 1365: جهان جزیره ­ای باشکوه

کهکشان مارپیچی  NGC 1365 واقعا یک جهان جزیره­ ای عظیم است که حدود 200/000 سال نوری وسعت دارد. NGC 1365 که در فاصله ­ی 60 میلیون سال نوری از زمین، نزدیک به صورت فلکی شیمیایی فورناکس واقع شده است یکی از اعضای بارز خوشه ­ی کهکشانی به خوبی مطالعه شده ­ی فورناکس می­باشد. این تصویر با رنگهای به شدت واضح، مناطق تشکیل ستاره ­ای متراکم در دو انتهای بازو و در امتداد بازوهای مارپیچی و جزئیات خطوط گرد و غبار در عرض هسته روشن کهکشان را نشان می­دهد. هسته ­ی کهکشان یک سیاهچاله ­ی فوق سنگین است. ستاره شناسان فکر می­کنند میله­ ی برجسته NGC…