مرور برچسب

تابش

Arp 256

Arp 256 سیستم خیره کننده ­ای از دو کهکشان مارپیچی که در یکی از مراحل اولیه ادغام هستند، می­باشد. تصویر هابل دو کهکشان با شکل­های به شدت مختل شده و تعداد بسیار زیادی گره آبی تشکیل ستاره را نشان می­دهد که شبیه انفجارهای آتش بازی است. کهکشان سمت چپ دارای دو دم طولانی روبان مانند از گاز، گرد و غبار و ستاره است. این سیستم یک سیستم مادون قرمز درخشان است که نوری بیش از صد میلیارد برابر درخشنده ­تر از خورشید ما تابش می­کند. Arp 256 در صورت فلکی Cetus یا نهنگ، در فاصله حدود 350 میلیون سال نوری از ما قرار دارد. این کهکشان 256 مین…

سه تکه ای زیبا

سحابی زیبای سه تکه یک مطالعه ­ی در سطح کیهانی بر روی تضاد رنگ­ها است. این سحابی که به عنوان M20 شناخته شده است، در فاصله­ ی حدود 5000 سال نوری از ما و در نزدیکی صورت فلکی باشکوه قوس قرار دارد. سحابی سه تکه که یک منطقه تشکیل ستاره در صفحه­ ی کهکشان ماست، سه نوع مختلف از سحابی­های بی­شمار را به نمایش می­گذارد؛ سحابی نشری قرمز که بیشتر نور خود را از تابش اتم­های هیدروژن می­گیرد، سحابی انعکاسی آبی رنگ که توسط گرد و غباری که نور ستاره­ای را منعکس می­کند تولید شده است و سحابی تاریک که در آن ابرهای متراکم گرد و غبار به حالت ضد نور…

مملو از ستاره فشانی

این جرم عجیب کهکشان گونه مانند مخزنی در حال انفجار از ستاره‌های تازه به دنیا آمده است. آتش‌ بازی‌های صورتی در این تصویر که توسط هابل، تلسکوپ فضایی ناسا/آژانس فضایی اروپا گرفته شده است، مناطقی هستند که مانند بیمارستان ، مملو از ستاره‌های تازه به دنیا آمده هستند، که چاشنی آن را یک برخورد عظیم کیهانی چکاند. کهکشان عظیم الجثه‌ای در این تصویر یعنی NGC4490 ، کهکشانی کوچک‌تر در دامنه گرانشی خود دارد که کشش آن را حس می‌کند. در مقایسه با بقیه نیروهای تعاملی (اندرکنش‌های بنیادی)، گرانش به نسبت ضعیف تر است. اما برخلاف این موضوع، گرانش…

در زیر کهکشان

ابر بزرگ ماژلانی یک کهکشان ماهواره ­ای راه شیری است که در بالای افق جنوبی این چشم ­انداز تلسکوپی از رصدخانه Las Campanas واقع در سیاره زمین قرار دارد. در آسمان تاریک کویر آتاکامای شیلی در ماه سپتامبر، کهکشان کوچک، اندازه­ ی قابل ملاحظه ­ای در حدود 10 درجه یا 20 ماه کامل دارد. پانورامای دوربین دیجیتال حساس، روشنایی ضعیف و فراگیری را ثبت کرده است که در هنگام غروب به علت تابش خورشید به جو زمین پدید می ­آید، تصویری که با چشم غیرمسلح قابل دیدن نیست. ظاهرا نورهای زمینی روشن در پس ­زمینه، در واقع نور بسیار ضعیف مجموعه­ ی خانه ­سازی…

مقارنه ­ای از ستاره ­های دنباله ­دار

در این چشم ­انداز زیبای ستاره ­ای، مقارنه ­ای از ستاره ­های دنباله دار در صبح روز 17 سپتامبر ثبت شده است. ستاره دنباله دار C / 2017 O1 ASASSN در سمت چپ پایین در ماه ژوئیه به وسیله ­ی کاوش رباتیک آسمان در جستجوی ابرنواخترها کشف شد. تابش متمایل به سبز مرئی کمای آن به وسیله خاصیت فلورسانی مولکول­های کربن دو اتمی در نور خورشید، تولید می­شود. ستاره دنباله دار دوقلو هنگام رسیدن به نزدیکترین نقطه از مسیر خود به خورشید، تنها حدود 7.2 دقیقه نوری دورتر از زمین بود. در همان منظره ی تلسکوپی، دنباله دار عازم دوردست  C / 2015 ER6…

 سحابی چیست؟

سحابی اسم لاتین برای "ابر" است، بنابراین کلمه ای است در ستاره شناسی که برای نام گذاری ابرهای بزرگ در فضا استفاده می شود.  توجه کنید که در گذشته از آن برای توصیف هر شیئی محو در آسمان استفاده می شده، بنابراین در کتاب های قدیمی تر، قبل از 1980، یک کهکشان را هم به نام سحابی می شناختند، اما امروزه اینگونه نیست.  سحابی می تواند به چند صورت باشد. ابرهای بزرگ مولکولی معمول ترین آنان هستند اما کمتر به آنها توجه شده است. چرا که، با اندازه ای بزرگ و ابرهایی تیره و سرد متشکل از گاز و غبار، زیاد جالب به نظر نمی رسند. یک مثال از آن می…

دنباله دارها چیستند؟

همانند سیارک ها،  دنباله دارها به بقایای تشکیل سیاره ای در هنگام تشکیل منظومه شمسی در 4.6 میلیون سال پیش، نظر دارد. در حالیکه سیارک ها به طور کلی از سنگ و فلز تشکیل شده اند، ستاره های دنباله دار بیشتر منسوب به گلوله برفی های کثیف هستند. در واقع آنها از گازهای منجمد مانند دی اکسید کربن، متان، آمونیاک و همچنین آبهای یخ زده ای که ذرات غبار و مواد سنگی را در خود جاسازی کرده اند، تشکیل شده اند. وقتی یک  دنباله دار به خورشید نزدیک می شود، تابش های خورشیدی، سطح آن را ذوب می کند، مولکولهای گازی و غبارات را تبخیر می کند و یک دنباله ی…

نگاهی به M101

کهکشان مارپیچی بزرگ و زیبای M101 یکی از آخرین اجرام آسمانی به ثبت رسیده توسط چارلز مسیه است که قطعاً کم اهمیت ترین آن ها نیست. این کهکشان عظیم که حدود 170.000 سال نوری قطر دارد، تقریباً دو برابر کهکشان راه شیری است. کهکشان M101 یکی از سحابی های مارپیچی اصلی رصد شده توسط تلسکوپ بزرگ Lord Rosse در قرن نوزدهم میلادی است (به این تلسکوپ، Leviathan of Parsontown نیز گفته می شود). در این نمای تلسکوپی مدرن از M101، بخشی از ستارگان پیش زمینه راه شیری و تعدادی کهکشان دوردست نیز دیده می شوند. طیف رنگ های ستارگان راه شیری را می توان در…