مرور رده

کهکشانها

روبانها و مرواریدهای کهکشان مارپیچ ان جی سی ۱۳۹۸ (NGC 1398 )

چرا برخی از کهکشان حلقه ای در نزدیکی هسته شان دارند؟ کهکشان مارپیچ ان جی سی 1398 (NGC 1398) نه تنها دارای حلقه ای از ستاره های مرواریدی، گاز و غبار در نزدیکی هسته اش می باشد بلکه نواری از ستاره و غبار نیز از مرکز آن عبور می کند. و بازوهای مارپیچ این کهکشان همچون ربانهایی بنظر می رسند که با اندکی فاصله از آن قرار گرفته اند. این تصویر برجسته توسط تلسکوپ بسیار بزرگ ESO در رصد خانه پارانال شیلی گرفته شده و این مارپیچ بزرگ را با جزئیات دقیقتر نشان می دهد. کهکشان ان جی سی 1398 (NGC 1398 ) حدود 65 میلیون سال نوری با ما فاصله دارد…

گردش دور گردون

 برخورد اتفاقی دو کهکشان باعث ایجاد یک شکل شگفت انگیز و قابل مشاهده در مقیاس کهکشانی شده که کهکشان کارت ویل (Cartwheel) نام گرفته است. کارت ویل (Cartwheel) بخشی از یک گروه کهکشانی است که حدود 500 میلیون سال نوری مساحت دارد و در صورت فلکی اسکالپتر (Sculptor) واقع شده است. دو کهکشان کوچکتر این گروه در سمت راست تصویر قابل مشاهده است. دیواره کهکشان ساختار حلقه مانند عظیمی است که با قطری برابر 150000 سال نوری متشکل از ستارگان جدید و بی نهایت روشن و حجیم می باشد. وقتی دو کهکشان با هم برخورد می کنند از یکدیگر عبور می نمایند، اما…

ابرهای آندرومدا

آسترال ::: این ابرهای قرمز که کهکشان آندرومدا را احاطه کرده‌اند، چیستند؟ ستاره‌شناسان سیاره زمین به کرات از این کهکشان که M31 نیز نامیده می‌شود، تصویربرداری کرده‌اند. کهکشان اندرومدا به عنوان نزدیکترین کهکشان مارپیچی بزرگ به ما، منظره‌ای آشنا با خطوط گرد و غبار تاریک، هسته زرد روشن و بازوهای مارپیچی است که با ابرهای ستارگان آبی روشن ترسیم شده‌اند. این پرتره رنگی از جهان جزیره‌ای همسایه ما که موزاییکی از داده‌های تصویری باند وسیع و باریک که به خوبی نوردهی شده‌اند می‌باشد؛ ویژگی‌های کاملا متفاوت کهکشان اندرومدا و ابرهای قرمز…

آغاز یک برخورد کهکشانی

آسترال : ان جی سی 5256 (NGC 5256) که به مارکارین 266 (Markarian 266) نیز شهرت دارد و در صورت فلکی دب اکبر یا خرس بزرگ (Ursa Major) واقع شده، حدود 350 میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد. این کهکشان از دو کهکشان دایره ای شکل که در حال حاضر هسته مرکزی آنها 13000 سال نوری با یکدیگر فاصله دارند، تشکیل شده است. گازها، غبارها و ستارگانی که از اجزا تشکیل دهنده این کهکشانها محسوب می شوند، با مشتعل ساختن ستاره های نوزا در نواحی شکل گیری ستارگاه فروزان سراسر این کهکشان در یک محور کهکشانی نیرومند دور یکدیگر در گردش هستند. می توان در…

هابل مجددا NGC 6240 درهم پیچیده را مورد بازبینی قرار می دهد.

NGC 6240 در صورت فلکی مارآفسای (صورت فلکی حیه) با فاصله 400 میلیون سال نوری قرار گرفته است. این کهکشان دارای شکلی کشیده با حلقه ها و دم های شاخه ای می باشد. این حجم گاز و غبار و ستاره شبیه پروانه ای در حال پرواز است و شاید با کاستن از زیبایی آن هم بتوان آن را مانند یک خرچنگ دانست. بنظر نمی رسد این کهکشان عجیب الشکل زندگی خود را اینگونه آغاز کرده باشد. ظاهر درهم آن نتیجه ادغام کیهانی است که با نزدیک شدن دو کهکشان رانده شده به یکدیگر روی داده است. این ترکیب باعث شکل گیری ستاره های جدید شده و همچنین سبب گردیده ستاره های بسیار…

هابل توده های غباری کیهانی را مورد کاوش قرار می دهد.

درست مانند گرد و غباری که در گوشه و کنار و زیر تخت خوابها پنهان است، توده های پیچیده شگفت انگیز و لکه های گرد و غبار کیهانی نیز در کهکشان بیضوی شکل غول پیکر NGC 1316 نهفته است. در این تصویر که براساس اطلاعات گرفته شده از تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای سی ای ساخته شده، خطوط غباری و خوشه های ستاره ای این کهکشان غول پیکر قابل مشاهده می باشد و همین گواه این مسئله است که این کهکشان از ترکیب دو کهکشان غنی از گاز تشکیل شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

تصویر مادون قرمز قابل مشاهده از کامپوزیت فرابنفش NGC 1512 توسط هابل

این تصویر یک کامپوزیت دارای چند طول موج است که توسط هفت پرتو نگار با تلسکوپ فضایی هابل ماسا / ای سی ای گرفته شده است. این پرتوها توسط دوربین Faint Object (FOC)، دوربین نجومی شماره 2 با میدان عریض WFPC2)) و دوربین مادون قرمز و طیف سنج چند منظوره (NICMOS) گرفته شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

مار کیهانی که ستاره ها آنرا دربرگرفته اند.

در این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده، یک مار کیهانی قابل مشاهده است. این مار کیهانی در واقع کهکشانی دور دست است که توسط نواحی فشرده از تشکیل آنی ستارگان ایجاد شده و بصورت مارپیچ در اثر همگرایی گرانشی پدیدار می شود. این کهکشان قوسی شکل غول پیکر در واقع پشت خوشه کهکشانی عظیم MACSJ1206.2-0847 قرار گرفته اما ما به لطف نیروی گرانشی این خوشه می توانیم آن را از سطح زمین مشاهده کنیم. این نور از کهکشانی با سرخ سویی بالا مسافتی را طی می کند تا به زمین برسد و توسط نیروی گرانشی عظیم این خوشه حائل تحریف می…

رگه ها و خطوط نورانی

این نمای زیبا که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده مربوط به کیهانی دور دست می باشد که یک خوشه کهکشانی بنام آبل 2537 در آن قابل مشاهده است. خوشه های کهکشانی همچون این خوشه شامل هزاران کهکشان در سنین، اشکال و سایزهای مختلف می باشند که با یکدیگر جرمی کهکشانی ،هزاران برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری را تشکیل می دهند. این گروه های کهکشانی بسیار عظیم الجثه هستند. آنها بزرگترین ساختار در جهان می باشند که از طریق نیروی گرانشی خودشان گرد هم آمده اند. این خوشه های کهکشانی را جهت کاوش پدیده های کیهانی اسرار آمیز نظیر…

M33: کهکشان مثلث

صورت فلکی شمالی کوچک مثلث، M33، این کهکشان مارپیچی لبه ­ای باشکوه را در خود دارد. نام های مشهور آن عبارتند از: کهکشان فرفره ­ای یا کهکشان مثلث. قطر M33 بیش از 50،000 سال نوری است، که سومین کهکشان بزرگ در گروه کهکشان­های محلی پس از کهکشان آندرومدا (M31) و راه شیری خودمان است.  M33 در فاصله­ ی حدود 3 میلیون سال نوری از راه شیری، یکی از اقمار کهکشان آندرومدا به نظر می­رسد و  این سیستم­های ستاره ­ای بزرگ مارپیچی برای رصد ستاره ­شناسان منظره ­ای تماشایی و جالب هستند. این تصویر پررنگ مرکب از نمای سیاره زمین، خوشه­ های ستاره­ ای…