سایت آسترال عکسها ، ویدئوها و مقالات ترجمه شده نجومی به روز را به نمایش میگذارد.

حباب در فضا

ابر ماژلانی بزرگ (LMC) به فاصله نزدیک به ۱۶۰۰۰۰ سال نوری یکی از نزدیکترین همراهان کهکشان راه شیری محسوب می شود و همچنین در یکی از بزرگترین و ژرف ترین نواحی شکل گیری ستارگان فعال که در هر نقطه از محدوده کهکشانی ما وجود دارد و سحابی تارنتولا نام گرفته، قرار دارد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا /  ای اس ای رشته های دراز و عنکبوتی شکل گازهایی را که نام این منطقه برگرفته از آن است و ساختار برانگیزاننده حباب های توده ای را که سحابی لانه زنبوری را شکل میدهد (در سمت چپ پایین)، نشان میدهد. سحابی لانه زنبوری بطور غیر مترقبه توسط ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فناوری جدید ESO کشف شد. این تلسکوپ نزدیکترین ابرنواختر به زمین را که به فاصله بیش از ۴۰۰ سال قرار دارد و قابل مشاهده می باشد، به تصویر کشیده است. این سحابی حبابی شکل عجیب که در اوایل دهه ۱۹۹۰ کشف شد، ستاره شناسان را مبهوت خود کرده است. نظریات مختلفی جهت تشریح ساختار منحصر بفرد آن مطرح شده که برخی از آنها نسبت به سایر نظریات عجیب تر بنظر می رسند.

در سال ۲۰۱۰ یک گروه از اخترشناسان به بررسی این سحابی پرداختند و با استفاده از تحلیل داده های پیشرفته و مدل های کامپیوتری به این نتیجه دست یافتند که ظاهر منحصر بفرد آن احتمالا بدلیل اثر ترکیبی دو نواختر می باشد. انفجار اخیر پوسته اسفنجی موادی را که توسط یک انفجار قدیمی ایجاد شده، شکافته است. ظاهر شگفت انگیز و خاص این سحابی شاید به دلیل یک زاویه دید تصادفی باشد. ظاهر لانه زنبوری پوسته های مدور ممکن است از زوایای دیگر قابل مشاهده نباشد.  

 

منبع : spacetelescope

مترجم : لاله مومنی 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.