لایه­ های دودی

 از آنجایی که سحابی سیاره ­ای NGC 7354 به تنهایی در یک منطقه ­ی نسبتا خالی از فضا، حدود ۴۲۰۰ سال نوری دورتر از ما واقع شده است و مشاهده­ آن با استفاده از یک تلسکوپ آماتوری دشوار است، غالبا نادیده گرفته می­شود. با این وجود، به کمک این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابلNASA/ESA  گرفته شده است، می­توانیم جزئیات تماشایی این توپ درخشان که از نور دودی تشکیل شده است را مشاهده کنیم.

درست همانطور که تیرهای شهاب، واقعا ستاره نیستند و لامپ­های گدازه واقعا حاوی گدازه نیستند، سحابی سیاره­ ای نیز هیچ ارتباطی با سیارات ندارد. این نام، توسط سر ویلیام هرشل ابداع شد زیرا زمانی که او برای اولین بار از طریق تلسکوپ، یک سحابی سیاره­ای را مشاهده کرد، می­توانست فقط یک کره­ مه ­آلود دودی، شبیه سیاره­ های گازی مانند اورانوس را تشخیص دهد. این نام هنوز حفظ شده است، هرچند که تلسکوپ­های پیشرفته­ جدید، آشکار می­کنند که این اجرام، اصلا سیاره نیستند بلکه لایه­ های بیرونی گازی درخشانی هستند که توسط یک ستاره­ داغ در حال مرگ، به بیرون پرتاب می­شوند.

اعتقاد بر این است که بادهای به وجود آمده از ستار­ه­ مرکزی نقش مهمی در تعیین شکل و ریخت­ شناسی سحابی­ های سیاره ­ای ایفا می­کنند. تشخیص ساختار NGC 7354 نسبتا آسان است. این سحابی، شامل لایه ­ی بیرونی دایره­ ای شکل، لایه داخلی بیضوی، مجموعه ای از گره ­های روشنی که تقریبا در مرکز سحابی، متمرکز شده ­اند و دو جت متقارن که از هر دو طرف به بیرون پرتاب شده ­اند، می­باشد. تحقیقات نشان می­دهد که این ویژگی­ها ممکن است به دلیل وجود یک ستاره ­ی مرکزی باشد، هر چند وجود ستاره­ ی دومی در NGC 7354 هنوز تایید نشده است.

NGC 7354 ساکن قیفاووس است، صورت فلکی قیفاووس، به نام پادشاه افسانه ­ای اتیوپی است و قطر آن حدود نیم سال نوری است.

 

منبع : spacetelescope

مترجم : زهرا یاری 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.