سایت آسترال عکسها ، ویدئوها و مقالات ترجمه شده نجومی به روز را به نمایش میگذارد.

چه چیز باعث ایجاد یک ابرنواختر می شود؟

یک ابرنواختر بزرگترین انفجاری است که بشر به چشم دیده است. هر انفجار یک بیرون ریزی بسیار روشن و قدرتمند از یک ستاره است. یک نوع از ابر نواختر هست، که در نتیجه ی آخرین تلاش یک ستاره ی بزرگ در حال مرگ ایجاد می شود. این اتفاق زمانی می افتد که یک ستاره با جرم حداقل پنج برابر خورشید ما، یک انفجار فوق العاده داشته باشد. 

ستاره های سنگین می توانند مقدار بسیار زیادی از سوخت های هسته ای را در مرکزهای خود داشته باشند. این اتفاق باعث ایجاد مقدار بسیار زیاد انرژی می شود که منجر به ایجاد گرما در مرکز می گردد. گرما، ایجاد فشار می کند و فشار ایجاد شده با سوختن هسته ای، ستاره را از متلاشی  شدن حفظ می کند. ستاره در تعادل بین دو نیروی مخالف است. نیروی گرانش ستاره، تلاش می کند تا ستاره را تا کوچکترین اندازه و سفت ترین حالت ممکن کوچک کند. اما سوخت هسته ای در حال سوختن در مرکز ستاره، باعث ایجاد نیرویی به سمت خارج می شود. این نیروی رو به خارج، در مقابل نیروی روبه داخل مقاومت می کند.  

زمانی که یک ستاره ی بزرگ از سوخت خالی می شود، سرد می شود. که این عامل باعث افت فشار می شود. در این حالت، گرانش برنده می شود و ستاره به طور ناگهانی متلاشی می شود. تصور کنید شیئی یک میلیون بار سنگین تر از زمین در ۱۵ ثانیه متلاشی شود! و آنقدر سریع اتفاق می افتد که باعث ایجاد امواجِ  بزرگی می شود که قسمت های خارجی ستاره را به انفجار می کشاند!

 در نتیجه معمولا یک هسته خیلی متراکم در کنار ابری از گازهای داغ که سحابی گفته می شود، به جا می ماند. یک ابرنواختر از یک ستاره می تواند شیئی باشد که بیشتر از ۱۰ برابر متراکم تر از  اندازه ی خورشید ما در کهکشان است(سیاهچاله) .

نوع دوم از ابرنواختر، در سیستم هایی که دو ستاره دور یکدیگر می چرخند و حداقل یکی از آنها، ستاره ای کوتوله با اندازه ای حدود زمین باشد، ایجاد می شود. یک کوتوله ی سفید چیزی است که از ستاره ای به اندازه ی خورشید ما که از سوخت خالی شده به جای می ماند. اگر یک کوتوله ی سفید با یک کوتوله سفید دیگر برخورد کند یا مقدار زیادی ماده را از ستاره ی نزدیکش بکشد، کوتوله ی سفید می تواند منفجر شود.  

 

 

منبع : سایت ناسا

مترجم : پگاه زندی

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است.