مرور برچسب

ngc

سحابی آمریکای شمالی و پلیکان

طرفداران سیاره زیبای ما ممکن است خطوط این ابرهای کیهانی را تشخیص دهند. تابش درخشانی که در سمت چپ، توسط لکه­ های گرد و غبار تاریک تابیده می­شود، به نظر می­رسد شکلی قاره ­مانند را نشان می­دهد و باعث می­شود نام شناخته شده سحابی امریکای شمالی به ناحیه نشری که به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، نسبت داده شود. در سمت راست تصویر، درست در سواحل شرقی سحابی امریکای شمالی،  IC 5070قرار دارد که نیمرخ آن سحابی پلیکان را به فکر خطور می­دهد. این دو سحابی درخشان که حدود 1500 سال نوری دورتر از ما هستند، بخشی از یک منطقه تشکیل ستاره ­ی بزرگ…

هابل مجددا NGC 6240 درهم پیچیده را مورد بازبینی قرار می دهد.

NGC 6240 در صورت فلکی مارآفسای (صورت فلکی حیه) با فاصله 400 میلیون سال نوری قرار گرفته است. این کهکشان دارای شکلی کشیده با حلقه ها و دم های شاخه ای می باشد. این حجم گاز و غبار و ستاره شبیه پروانه ای در حال پرواز است و شاید با کاستن از زیبایی آن هم بتوان آن را مانند یک خرچنگ دانست. بنظر نمی رسد این کهکشان عجیب الشکل زندگی خود را اینگونه آغاز کرده باشد. ظاهر درهم آن نتیجه ادغام کیهانی است که با نزدیک شدن دو کهکشان رانده شده به یکدیگر روی داده است. این ترکیب باعث شکل گیری ستاره های جدید شده و همچنین سبب گردیده ستاره های بسیار…

هابل توده های غباری کیهانی را مورد کاوش قرار می دهد.

درست مانند گرد و غباری که در گوشه و کنار و زیر تخت خوابها پنهان است، توده های پیچیده شگفت انگیز و لکه های گرد و غبار کیهانی نیز در کهکشان بیضوی شکل غول پیکر NGC 1316 نهفته است. در این تصویر که براساس اطلاعات گرفته شده از تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای سی ای ساخته شده، خطوط غباری و خوشه های ستاره ای این کهکشان غول پیکر قابل مشاهده می باشد و همین گواه این مسئله است که این کهکشان از ترکیب دو کهکشان غنی از گاز تشکیل شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

تصویر مادون قرمز قابل مشاهده از کامپوزیت فرابنفش NGC 1512 توسط هابل

این تصویر یک کامپوزیت دارای چند طول موج است که توسط هفت پرتو نگار با تلسکوپ فضایی هابل ماسا / ای سی ای گرفته شده است. این پرتوها توسط دوربین Faint Object (FOC)، دوربین نجومی شماره 2 با میدان عریض WFPC2)) و دوربین مادون قرمز و طیف سنج چند منظوره (NICMOS) گرفته شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

M33: کهکشان مثلث

صورت فلکی شمالی کوچک مثلث، M33، این کهکشان مارپیچی لبه ­ای باشکوه را در خود دارد. نام های مشهور آن عبارتند از: کهکشان فرفره ­ای یا کهکشان مثلث. قطر M33 بیش از 50،000 سال نوری است، که سومین کهکشان بزرگ در گروه کهکشان­های محلی پس از کهکشان آندرومدا (M31) و راه شیری خودمان است.  M33 در فاصله­ ی حدود 3 میلیون سال نوری از راه شیری، یکی از اقمار کهکشان آندرومدا به نظر می­رسد و  این سیستم­های ستاره ­ای بزرگ مارپیچی برای رصد ستاره ­شناسان منظره ­ای تماشایی و جالب هستند. این تصویر پررنگ مرکب از نمای سیاره زمین، خوشه­ های ستاره­ ای…

گردگیر مثلثی ویلیامینا فلمینگ

این رشته­ های پیچیده­ ی گاز توده شده­ ی درخشان با ظاهری به هم ریخته، در صورت فلکی صلیب شمالی به عنوان بخشی از سحابی پرده در سراسر آسمان سیاره­ ی زمین پخش شده است. خود سحابی پرده یک اثر بزرگ ابرنواختر است که یک ابر در حال رشد از انفجار مرگ یک ستاره عظیم است. به احتمال زیاد نور انفجار ابرنواختر اصلی 5،000 سال پیش به زمین رسیده است. امواج شوک بین ستاره ­ای که در پی این رویداد سهمگین منفجر شده اند، در فضا پیش رفته و مواد بین ستاره ­ای را جاروب کرده و برآشفته می­کنند. رشته­ های درخشان واقعا خیلی شبیه به امواج در یک ورق هستند که…

NGC 2261: سحابی متغیر هابل

چه عاملی سبب تغییر سحابی متغیر هابل می­شود؟ سحابی غیرعادی که در اینجا نشان داده شده است، ظاهر خود را فقط در مدت چند هفته تغییر می­دهد. این سحابی که بیش از 200 سال پیش کشف شده و سپس به نام NGC 2261 ثبت شده است، سحابی جالب توجه برای ادوین هابل نامیده شد، که در اوایل قرن گذشته آن را مورد مطالعه قرار داده بود. این تصویر برجسته توسط یک همنام دیگر هابل: تلسکوپ فضایی گرفته شده است. سحابی متغیر هابل یک سحابی بازتابی از گاز و گرد و غبار لطیف است که از ستاره ­ی R تکشاخ دمیده شده است. پهنای این سحابی تیره و تاریک حدود یک سال نوری است و…

NGC 891 در مقابل  Abell 347

در این میدان دید تلسکوپی، کهکشان­های دوردست در پس نمای پر ستاره ­ای از کهکشان راه شیری قرار دارند. این منظره که مرکز آن روی ستاره زرد رنگ HD 14771  قرار دارد، حدود 1 درجه از آسمان را در صورت فلکی آندرومدای شمالی می­پوشاند. در سمت راست بالا، کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 891 با پهنای 100 هزار سال نوری قرار دارد و دقیقا از لبه ­اش دیده می­شود. این کهکشان که حدود 30 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، با یک دیسک کهکشانی مسطح و باریک، شباهت زیادی به راه شیری خود ما دارد. دیسک و برآمدگی مرکزی آن توسط ابرهای گرد و غبار تیره و تاریک،…

سحابی نشری کلاه خود جنگی ثور

این ابر کیهانی شبیه به کلاه خود جنگی با دنباله­ های بال مانند خود به نام کلاه خود ثور مشهور است. کلاه خود ثور که حدود 30 سال نوری در آسمان گستردگی دارد، حتی برای یک خدای اسکاندیناوی هم اندازه­ ای بزرگ و قهرمانانه دارد. در واقع این کلاه خود بیشتر شبیه یک حباب بین ستاره ­ای است که به صورت بادی سریع از ستارگان روشن در نزدیکی مرکز منطقه آبی رنگ حباب دمیده شده است و ابر مولکولی پیرامون ستاره را تاب می­دهد. این ستاره که یک ستاره ولف-رایه می­باشد، یک ستاره غول پیکر عظیم و بسیار داغ است و گمان می­رود در یک مرحله کوتاه و قبل از…

کهکشان زایش ستاره ­ای NGC 1569

این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA گرفته شده است، هسته درخشان یکی از فعالترین کهکشانها در مجاورت ما را نشان می­دهد. پهنای کل هسته 5000 سال نوری است. این کهکشان که NGC 1569 نامیده می­شود، با نور میلیون­ها ستاره­ ی جوان تازه شکل گرفته می­درخشد. NGC 1569 با سرعت 100 برابر سریعتر از سرعت مشاهده شده در کهکشان راه شیری، ستاره به بیرون پرتاب می­کند. این روند دیوانه ­وار تقریبا در 100 میلیون سال گذشته مستمر بوده است. مرکز هسته­ ی این کهکشان، مجموعه ­ای از سه خوشه ­ی ستاره ­ای غول پیکر است که هر یک بیش از یک میلیون ستاره…