مرور برچسب

گاز

Arp 188 و دم وزغ

چرا این کهکشان  یک دم طولانی دارد؟ در این چشم انداز خیره کننده، براساس اطلاعات تصویری از بایگانی هابل، کهکشان های دور، یک دورنمای چشمگیر از کهکشان مارپیچ گونه Arp 188، به نام کهکشان Tadpole Galaxy به نمایش می گذارند. Tadpole کیهانی تنها 420 میلیون سال نوری از صورت فلکی شمالی اژدها (دراکو) فاصله دارد. دم چشمگیر آن حدود 280 هزار سال نوری است و دارای خوشه های ستاره ای آبی روشن است. داستانی وجود دارد که می گوید که یک کهکشان مزاحم کوچک از مقابل Arp 188 - از راست به چپ در این تصویر عبور کرده است که توسط جاذبه گرانشی اطراف Tadpole …

کشف مارپیچ فروزان در آسمان

ستارگان عظیم فانوس های متحرک جهان هستند که از هزاران سال نوری دیده می شوند و عناصر سنگین را ایجاد می کنند که نسل جدیدی از تشکیل ستارگان را به ارمغان می آورند. آنها سوخت خود را میلیون ها بار بیشتر از خورشید از ذخیره سازی هیدروژن خود بدست می آورند . اما پایان عمر هر ستاره عظیم یکسان نیست. اخیرا اخترشناسان شی ای جالب و منحصر به فرد را کشف نموده اند که موجب تولید الگوهای بادی ای می شود که هیچگاه دیده نشده است. این مشاهدات و تجزیه و تحلیل ها  توسط  Joe Callingham (موسسه هلندی برای رادیو نجوم) ، 19 نوامبر در نجوم طبیعت انجام شده…

روح کاسیوپیا

حدود 550 سال نوری دور از صورت فلکی  ذات الکرسی ،  یک سحابی خیره کننده و وهم آور IC 63  واقع شده است. که البته به عنوان روح کاسیوپیایی شناخته می شود. IC 63 بوسیله تابش از یک ستاره غیرمنتظره متغیر نزدیک گاما ذات الکرسی شکل گرفته است که به آرامی فضای ابری گرد و غبار و گاز را از بین میبرد. این روح آسمانی، موقعیتی مناسب برای جشن های آینده شب مقدس را فراهم می کند که بیشتر به عنوان هالووین شناخته می شود.صورت فلکی  ذات الکرسی ، به نام یک ملکه مغرور در اسطوره یونانی نامیده می شود، که به صورت "W" شکل به راحتی در آسمان شب قابل تشخیص …

نمایی از سحابی روح – IC 1871

این نمای نزدیک کهکشان تصویر عمیقی از سحابی روح  را به نمایش می گذارد. ابرهای تیره و غبار آلود که با تیغه های روشن گازهای درخشان به نمایش گذاشته شده است به عنوان IC 1871  دسته بندی می شوند. در حدود 25 سال نوری، میدان دید تلسکوپی  تنها قسمتی از سحابی بزرگ قلب و روح را پوشش میدهد. در فاصله ی نزدیک به 6،500 سال نوری، مجموعه ی ستاره ای شکل که در داخل بازوی مارپیچی پرسیوس کهکشان راه شیری ما قرار گرفته است، در آسمان سیاره زمین  نزدیک به صورت فلکی کاسیوپیا دیده می شود. یک نمونه از شکل گیری ستاره باعث شده است، ابرهای تشکیل دهنده…

سحابی آمریکای شمالی و پلیکان

طرفداران سیاره زیبای ما ممکن است خطوط این ابرهای کیهانی را تشخیص دهند. تابش درخشانی که در سمت چپ، توسط لکه­ های گرد و غبار تاریک تابیده می­شود، به نظر می­رسد شکلی قاره ­مانند را نشان می­دهد و باعث می­شود نام شناخته شده سحابی امریکای شمالی به ناحیه نشری که به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، نسبت داده شود. در سمت راست تصویر، درست در سواحل شرقی سحابی امریکای شمالی،  IC 5070قرار دارد که نیمرخ آن سحابی پلیکان را به فکر خطور می­دهد. این دو سحابی درخشان که حدود 1500 سال نوری دورتر از ما هستند، بخشی از یک منطقه تشکیل ستاره ­ی بزرگ…

هابل مجددا NGC 6240 درهم پیچیده را مورد بازبینی قرار می دهد.

NGC 6240 در صورت فلکی مارآفسای (صورت فلکی حیه) با فاصله 400 میلیون سال نوری قرار گرفته است. این کهکشان دارای شکلی کشیده با حلقه ها و دم های شاخه ای می باشد. این حجم گاز و غبار و ستاره شبیه پروانه ای در حال پرواز است و شاید با کاستن از زیبایی آن هم بتوان آن را مانند یک خرچنگ دانست. بنظر نمی رسد این کهکشان عجیب الشکل زندگی خود را اینگونه آغاز کرده باشد. ظاهر درهم آن نتیجه ادغام کیهانی است که با نزدیک شدن دو کهکشان رانده شده به یکدیگر روی داده است. این ترکیب باعث شکل گیری ستاره های جدید شده و همچنین سبب گردیده ستاره های بسیار…

هابل توده های غباری کیهانی را مورد کاوش قرار می دهد.

درست مانند گرد و غباری که در گوشه و کنار و زیر تخت خوابها پنهان است، توده های پیچیده شگفت انگیز و لکه های گرد و غبار کیهانی نیز در کهکشان بیضوی شکل غول پیکر NGC 1316 نهفته است. در این تصویر که براساس اطلاعات گرفته شده از تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای سی ای ساخته شده، خطوط غباری و خوشه های ستاره ای این کهکشان غول پیکر قابل مشاهده می باشد و همین گواه این مسئله است که این کهکشان از ترکیب دو کهکشان غنی از گاز تشکیل شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

Alnitak, Alnilam, Mintaka

 النیتاک، النیلام، و مینتاکا، ستارگان آبی رنگ درخشانی هستند که در این چشم­ انداز کیهانی از شرق به غرب (پایین سمت راست به سمت چپ بالا) به صورت مورب قرار گرفته ­اند. این سه ستاره ابرغول آبی­رنگ که به عنوان کمربند صورت فلکی جبار نیز شناخته می­شوند، گرمتر و بسیار سنگین­تر از خورشید هستند. آنها 800 تا 1500 سال نوری از زمین فاصله دارند، که از ابرهای میان ستاره ­ای به خوبی بررسی شده­ ی جبار متولد شده ­اند. در حقیقت، ابرهای گاز و گرد و غباری که در این ناحیه قرار دارند، اشکال شگفت­ انگیز آشنایی دارند، از جمله سحابی تاریک سر اسب و…

سیارک ها: آنها چه هستند و از کجا آمده اند؟

سیارک ها اجرام سنگی هستند که عمدتا در کمربند سیارک قرار می گیرند، منطقه ای از منظومه شمسی که بیش از2 برابر دورتر از خورشید، بین مدارهای مریخ و مشتری است. این اشیاء گاهی اوقات سیارات جزئی یا سیارک نامیده می شوند.به احتمال زیاد، آنها باقی مانده ی شکل گیری اولیه سیستم  منظومه شمسی هستند و ترکیب آنها ممکن است در مورد آنچه که سامانه خورشیدی در اوایل شبیه بود، روشن کند. آنها احتمالا از دیسک پروتوپاناتیک که خورشید را احاطه کرده بودند تشکیل شده باشند اما هرگز جرم کافی برای شکل دادن به شکل کروی که به عنوان یک سیاره در نظر گرفته شود،…

گردگیر مثلثی ویلیامینا فلمینگ

این رشته­ های پیچیده­ ی گاز توده شده­ ی درخشان با ظاهری به هم ریخته، در صورت فلکی صلیب شمالی به عنوان بخشی از سحابی پرده در سراسر آسمان سیاره­ ی زمین پخش شده است. خود سحابی پرده یک اثر بزرگ ابرنواختر است که یک ابر در حال رشد از انفجار مرگ یک ستاره عظیم است. به احتمال زیاد نور انفجار ابرنواختر اصلی 5،000 سال پیش به زمین رسیده است. امواج شوک بین ستاره ­ای که در پی این رویداد سهمگین منفجر شده اند، در فضا پیش رفته و مواد بین ستاره ­ای را جاروب کرده و برآشفته می­کنند. رشته­ های درخشان واقعا خیلی شبیه به امواج در یک ورق هستند که…