مرور برچسب

کهکشان

نور کم ستاره ها در تصاویر هابل نحوه ی توزیع ماده تاریک را نشان می دهد.

در دهه های اخیر اخترشناسان سعی کرده اند ماهیت واقعی ماده اسرار آمیز را که بیشترین ماده را در جهان تشکیل می دهند - ماده تاریک - ، دریابند و توزیع آن را در جهان نشان دهند. در حال حاضر دو ستاره شناس از استرالیا و اسپانیا از داده های برنامه Frontier Fields  تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA برای بررسی دقیق توزیع ماده تاریک استفاده کرده اند. Mireia Montes (دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا) ، نویسنده اصلی این مطالعه توضیح می دهد "ما راهی برای دیدن ماده تاریک پیدا کرده ایم." "ما دریافتیم که نور بسیار ضعیف در خوشه های کهکشان -همان نور…

M31: کهکشان آندرومدا

نزدیکترین کهکشان بزرگ به کهکشان راه شیری ما کدام است؟ آندرومدا .در واقع به نظر می رسد کهکشان ما بسیار شبیه آندرومدا است. این دو کهکشان در کنار هم گروه محلی کهکشان ها را به خود اختصاص داده اند . نور منتشر شده از آندرومدا ناشی از صدها میلیارد ستاره است که آن را تشکیل می دهند. چندین ستاره مجزا که در تصویر آندرومدا را احاطه کرده اند، در واقع ستارهای کهکشان ما هستند که به خوبی در پس زمینه نمایان هستند. آندرومدا اغلب به عنوان M31 نامیده می شود، زیرا سی و یکمین مورد در لیست Messier از اشیاء پراکنده آسمان است. M31 بسیار دور است و…

Arp 188 و دم وزغ

چرا این کهکشان  یک دم طولانی دارد؟ در این چشم انداز خیره کننده، براساس اطلاعات تصویری از بایگانی هابل، کهکشان های دور، یک دورنمای چشمگیر از کهکشان مارپیچ گونه Arp 188، به نام کهکشان Tadpole Galaxy به نمایش می گذارند. Tadpole کیهانی تنها 420 میلیون سال نوری از صورت فلکی شمالی اژدها (دراکو) فاصله دارد. دم چشمگیر آن حدود 280 هزار سال نوری است و دارای خوشه های ستاره ای آبی روشن است. داستانی وجود دارد که می گوید که یک کهکشان مزاحم کوچک از مقابل Arp 188 - از راست به چپ در این تصویر عبور کرده است که توسط جاذبه گرانشی اطراف Tadpole …

هابل شواهد قانع کننده ای برای وجود ماه دیگری در خارج از سیستم خورشیدی را ارائه میدهد .

کشف سیارات خارج از منظومه شمسی اولین نتایج خود را تنها در 30 سال گذشته ارائه داده است. در حالیکه اخترشناسان این سیارات را به صورت منظم پیدا می کنند، جستجو برای قمر ها در خارج از منظومه شمسی تا به امروز موفقیت آمیز نبوده است.

هابل تصویری از سایه ی خفاش کیهانی در سحابی دم مار را منتشر کرد

سحابی سرطان که در دم مار (Serpens Cauda) واقع شده و حدود 1300 سال نوری فاصله دارد، سحابی بازتابی است که بیشترین درخشش آن مدیون نور ناشی از ستارگانی مانند HBC 672 است - ستاره جوان که در قسمت گرد و خاک قرار دارد . در این تصویر، تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA دو سایه مخروطی بزرگ از HBC 672 را در معرض دید قرار داده است. این سایه های عظیم در سحابی حاکی از دیسک پیش سیاره ای اطراف HBC 672 است. با چسبیدن به ستاره، دیسک سایه ای پرشکوه،  بسیار بزرگتر از دیسک - تقریبا 200 برابر قطر سیستم خورشیدی ما-ایجاد می کند. سایه دیسک مشابه سایه…

نمایی از سحابی روح – IC 1871

این نمای نزدیک کهکشان تصویر عمیقی از سحابی روح  را به نمایش می گذارد. ابرهای تیره و غبار آلود که با تیغه های روشن گازهای درخشان به نمایش گذاشته شده است به عنوان IC 1871  دسته بندی می شوند. در حدود 25 سال نوری، میدان دید تلسکوپی  تنها قسمتی از سحابی بزرگ قلب و روح را پوشش میدهد. در فاصله ی نزدیک به 6،500 سال نوری، مجموعه ی ستاره ای شکل که در داخل بازوی مارپیچی پرسیوس کهکشان راه شیری ما قرار گرفته است، در آسمان سیاره زمین  نزدیک به صورت فلکی کاسیوپیا دیده می شود. یک نمونه از شکل گیری ستاره باعث شده است، ابرهای تشکیل دهنده…

کهکشانی پر از فانوس‌های کیهانی

این کهکشان مارپیچی جذاب را می‌توان در صورت فلکی خرس بزرگ (دب اکبر) پیدا کرد. NGC 3972 پر ستاره حدود 65 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، به این معنی که نوری که هم اکنون می‌بینیم 65 میلیون سال پیش آن را ترک کرده است، درست زمانی که دایناسورها منقرض شده‌اند. NGC 3972 شامل رویدادهای مهم زیادی بوده است. در سال 2011 ستاره‌شناسان، انفجار یک ابرنواختر نوع Ia را در این کهکشان مشاهده کردند (که در این تصویر قابل مشاهده نیست). این اشیاء چشمک‌زن همه در یک اندازه روشنایی مساوی، به اوج درخشش خود می‌رسند و به اندازه کافی درخشان هستند که…

پنجره ای رو به گذشته کهکشانی

می توان در این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده خوشه کهکشانی PLCK G004.5-19.5 را مشاهده کرد. این خوشه کهکشانی توسط ماهواره پلانک ای اس ای (ESA Planck) و طی اثر سونیائف زلدوویچ (Sunyaev-Zel’dovich effect) کشف شده است. اثر سونیائف زلدوویچ (Sunyaev-Zel’dovich effect) در واقع تحریف تشعشع ریزموجهای پس زمینه در مسیر این خوشه کهکشانی توسط الکترون های دارای انرژی بالا در گازهای درون خوشه ای است. این کهکشان عظیم روشنترین کهکشان در این خوشه است که در مرکز آن قرار دارد و در این تصویر بخوبی قابل مشاهده می باشد. این کهکشان غالب…

NGC 2623: ترکیبی از کهکشانهای هابل

 از زمانیکه کهکشانها با یکدیگر برخورد می کنند، ستاره ها کجا شکل می گیرند؟ ستاره شناسان جهت پی بردن به پاسخ این سوال از کهکشان ترکیبی NGC 2623 به فاصله نزدیک و با وضوح بالا توسط تلسکوپ فضایی هابل تصویر برداری کردند. تحلیل این تصویر و سایر تصاویر هابل و همچنین تصویر NGC 2623 در زیر نور مادون قرمز تلسکوپ فضایی اسپیتزر (Spitzer) و اشعه ایکس تلسکوپ ایکس ام ام نیوتن (XMM-Newton) و نور ماورا بنفش تلسکوپ گالکس (GALEX)، دو کهکشان مارپیچ را نشان می دهد که در حال حاضر تا حد زیادی در هم پیچیده اند و هسته مرکزی آنها به یک هسته واحد…

گردش دور گردون

 برخورد اتفاقی دو کهکشان باعث ایجاد یک شکل شگفت انگیز و قابل مشاهده در مقیاس کهکشانی شده که کهکشان کارت ویل (Cartwheel) نام گرفته است. کارت ویل (Cartwheel) بخشی از یک گروه کهکشانی است که حدود 500 میلیون سال نوری مساحت دارد و در صورت فلکی اسکالپتر (Sculptor) واقع شده است. دو کهکشان کوچکتر این گروه در سمت راست تصویر قابل مشاهده است. دیواره کهکشان ساختار حلقه مانند عظیمی است که با قطری برابر 150000 سال نوری متشکل از ستارگان جدید و بی نهایت روشن و حجیم می باشد. وقتی دو کهکشان با هم برخورد می کنند از یکدیگر عبور می نمایند، اما…