مرور برچسب

پهنای

NGC 891 در مقابل  Abell 347

در این میدان دید تلسکوپی، کهکشان­های دوردست در پس نمای پر ستاره ­ای از کهکشان راه شیری قرار دارند. این منظره که مرکز آن روی ستاره زرد رنگ HD 14771  قرار دارد، حدود 1 درجه از آسمان را در صورت فلکی آندرومدای شمالی می­پوشاند. در سمت راست بالا، کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 891 با پهنای 100 هزار سال نوری قرار دارد و دقیقا از لبه ­اش دیده می­شود. این کهکشان که حدود 30 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، با یک دیسک کهکشانی مسطح و باریک، شباهت زیادی به راه شیری خود ما دارد. دیسک و برآمدگی مرکزی آن توسط ابرهای گرد و غبار تیره و تاریک،…

کهکشان زایش ستاره ­ای NGC 1569

این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA گرفته شده است، هسته درخشان یکی از فعالترین کهکشانها در مجاورت ما را نشان می­دهد. پهنای کل هسته 5000 سال نوری است. این کهکشان که NGC 1569 نامیده می­شود، با نور میلیون­ها ستاره­ ی جوان تازه شکل گرفته می­درخشد. NGC 1569 با سرعت 100 برابر سریعتر از سرعت مشاهده شده در کهکشان راه شیری، ستاره به بیرون پرتاب می­کند. این روند دیوانه ­وار تقریبا در 100 میلیون سال گذشته مستمر بوده است. مرکز هسته­ ی این کهکشان، مجموعه ­ای از سه خوشه ­ی ستاره ­ای غول پیکر است که هر یک بیش از یک میلیون ستاره…

سه تکه ای زیبا

سحابی زیبای سه تکه یک مطالعه ­ی در سطح کیهانی بر روی تضاد رنگ­ها است. این سحابی که به عنوان M20 شناخته شده است، در فاصله­ ی حدود 5000 سال نوری از ما و در نزدیکی صورت فلکی باشکوه قوس قرار دارد. سحابی سه تکه که یک منطقه تشکیل ستاره در صفحه­ ی کهکشان ماست، سه نوع مختلف از سحابی­های بی­شمار را به نمایش می­گذارد؛ سحابی نشری قرمز که بیشتر نور خود را از تابش اتم­های هیدروژن می­گیرد، سحابی انعکاسی آبی رنگ که توسط گرد و غباری که نور ستاره­ای را منعکس می­کند تولید شده است و سحابی تاریک که در آن ابرهای متراکم گرد و غبار به حالت ضد نور…

انفجارهای زایش ستاره­ای در NGC 5398

این تصویر تلسکوپ فضایی هابل NASA/ESA، NGC 5398 را نشان می­دهد، یک کهکشان مارپیچی بسته که حدود 55 میلیون سال نوری دورتر از ماست. این کهکشان به دلیل در بر داشتن یک منطقه­ ی فوق العاده وسیع HII که یک ابر بزرگ تشکیل شده از هیدروژن یونیده است؛ مشهور است (یا HII، H-2 تلفظ می­شود، H نماد شیمیایی هیدروژن است و "II" نشان می­دهد که اتم ها یک الکترون از دست داده و یونیده شده ­اند). ابر NGC 5398 ، Tol 89 نامیده می­شود و در انتهای سمت چپ پایین ستون ستاره­ های مرکزی کهکشان قرار گرفته است، ساختاری که هسته کهکشانی و ماده­ ی قیفی را…