مرور برچسب

هابل

نور کم ستاره ها در تصاویر هابل نحوه ی توزیع ماده تاریک را نشان می دهد.

در دهه های اخیر اخترشناسان سعی کرده اند ماهیت واقعی ماده اسرار آمیز را که بیشترین ماده را در جهان تشکیل می دهند - ماده تاریک - ، دریابند و توزیع آن را در جهان نشان دهند. در حال حاضر دو ستاره شناس از استرالیا و اسپانیا از داده های برنامه Frontier Fields  تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA برای بررسی دقیق توزیع ماده تاریک استفاده کرده اند. Mireia Montes (دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا) ، نویسنده اصلی این مطالعه توضیح می دهد "ما راهی برای دیدن ماده تاریک پیدا کرده ایم." "ما دریافتیم که نور بسیار ضعیف در خوشه های کهکشان -همان نور…

هابل دوباره چشم های خود را باز می کند

به مدت سه هفته در ماه اکتبر چشم های هابل به روی جهان بسته شد. در غروب جمعه 5 اکتبر، رصدخانه ای در حال گردش، بعد  از اینکه یکی از ژیروسکوپ های آن از کار افتاد ، خود را در حالت امن قرار داد. تلسکوپ مشاهدات علمی خود را متوقف ساخت، پنل خورشیدی  خود را به سمت خورشید قرار داد و منتظر دستورالعمل های بعدی از زمین بود. در عرض چند ساعت تیم کنترل زمین یک ژیروسکوپ پشتیبان را فعال کردند. با این حال، زمانی که این ژیروسکوپ به درستی کار نکرد، کار طولانی و سخت شد تا تلسکوپی که جهان را کاوش می کند بار دیگر با جدیت آغاز به کار کند . تیم…

هابل شواهد قانع کننده ای برای وجود ماه دیگری در خارج از سیستم خورشیدی را ارائه میدهد .

کشف سیارات خارج از منظومه شمسی اولین نتایج خود را تنها در 30 سال گذشته ارائه داده است. در حالیکه اخترشناسان این سیارات را به صورت منظم پیدا می کنند، جستجو برای قمر ها در خارج از منظومه شمسی تا به امروز موفقیت آمیز نبوده است.

هابل تصویری از سایه ی خفاش کیهانی در سحابی دم مار را منتشر کرد

سحابی سرطان که در دم مار (Serpens Cauda) واقع شده و حدود 1300 سال نوری فاصله دارد، سحابی بازتابی است که بیشترین درخشش آن مدیون نور ناشی از ستارگانی مانند HBC 672 است - ستاره جوان که در قسمت گرد و خاک قرار دارد . در این تصویر، تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA دو سایه مخروطی بزرگ از HBC 672 را در معرض دید قرار داده است. این سایه های عظیم در سحابی حاکی از دیسک پیش سیاره ای اطراف HBC 672 است. با چسبیدن به ستاره، دیسک سایه ای پرشکوه،  بسیار بزرگتر از دیسک - تقریبا 200 برابر قطر سیستم خورشیدی ما-ایجاد می کند. سایه دیسک مشابه سایه…

تلسکوپ فضایی هابل نور پر حرارت در قطب شمالی زحل را مورد مطالعه قرار می دهد.

در سال 2017، طی یک دوره هفت ماهه، تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصاویری از آئورورا بالای منطقه قطب شمال زحل با استفاده از تلسکوپ فضایی گرفته است. این مشاهدات قبل و بعد از انقلاب تابستانی زحل گرفته شده است. این شرایط بهترین دید قابل دسترس از ناحیه شمال هابل را رائه داده است. در زمین، آئورورا عمدتا توسط ذرات اولیه که توسط خورشید به شکل باد خورشیدی منتشر می شوند ایجاد می گردد. هنگامی که این جریان ذرات باردار الکتریکی به سیاره ما نزدیک می شوند، با میدان مغناطیسی تعامل پیدا می کند که به عنوان یک سپر غول پیکر عمل می کند. در حالی که از…

روح کاسیوپیا

حدود 550 سال نوری دور از صورت فلکی  ذات الکرسی ،  یک سحابی خیره کننده و وهم آور IC 63  واقع شده است. که البته به عنوان روح کاسیوپیایی شناخته می شود. IC 63 بوسیله تابش از یک ستاره غیرمنتظره متغیر نزدیک گاما ذات الکرسی شکل گرفته است که به آرامی فضای ابری گرد و غبار و گاز را از بین میبرد. این روح آسمانی، موقعیتی مناسب برای جشن های آینده شب مقدس را فراهم می کند که بیشتر به عنوان هالووین شناخته می شود.صورت فلکی  ذات الکرسی ، به نام یک ملکه مغرور در اسطوره یونانی نامیده می شود، که به صورت "W" شکل به راحتی در آسمان شب قابل تشخیص …

حلقه در حال انقباض نپتون (Neptune)

نپتون (Neptune) هشتمین و دورترین سیاره از خورشید، در سال 1989 برای اولین و آخرین بار توسط وویجر 2 ناسا ((NASA’s Voyager 2 مشاهده شد. از آن زمان تا کنون تلسکوپ فضایی هابل (NASA/ESA Hubble) در تلاش است پرده از اسرار بی شمار این اسب آبی با شکوه و سرد بردارد از جمله اینکه چرا بادهایی که در این سیاره می وزند نسبت به سایر سیاره های منظومه شمسی سرعت بیشتری دارند و چه چیزی در مرکز آن قرار گرفته است؟ این تصاویر جدید گرفته شده توسط هابل یکی از ویژگیهای برجسته جو غیر عادی و عجیب نپتون (Neptune) را نشان می دهد: یک نقطه یا یک حلقه غریب…

سحابی ستاره ای درخشان NGC 7027 کشف شده توسط تلسکوپ هابل

این یکی از درخشانترین سحابی های ستاره ای در آسمان است. نام آن را چه می توان گذاشت؟ سحابی NGC 7027 که اولین بار در سال 1878 کشف شد را می توان در حیاط پشتی خانه از طریق یک تلسکوپ استاندارد در سمت صورت فلکی دجاجه (Swan) یا ماکیان (Cygnus) مشاهده کرد. شاید به این دلیل که بخشی از این سحابی بصورت نقاط تیره پدیدار می شود، ندرتا آن را به نام می خوانند. تنها هنگامیکه تلسکوپ فضایی هابل در مدار زمین از این سحابی تصویر برداری کرد، جزئیات دقیق تری از آن آشکار شد. با بررسی تصاویر هابل از NGC 7027 این نتیجه حاصل شد که این سحابی ستاره ای…

ابرهای آندرومدا

آسترال ::: این ابرهای قرمز که کهکشان آندرومدا را احاطه کرده‌اند، چیستند؟ ستاره‌شناسان سیاره زمین به کرات از این کهکشان که M31 نیز نامیده می‌شود، تصویربرداری کرده‌اند. کهکشان اندرومدا به عنوان نزدیکترین کهکشان مارپیچی بزرگ به ما، منظره‌ای آشنا با خطوط گرد و غبار تاریک، هسته زرد روشن و بازوهای مارپیچی است که با ابرهای ستارگان آبی روشن ترسیم شده‌اند. این پرتره رنگی از جهان جزیره‌ای همسایه ما که موزاییکی از داده‌های تصویری باند وسیع و باریک که به خوبی نوردهی شده‌اند می‌باشد؛ ویژگی‌های کاملا متفاوت کهکشان اندرومدا و ابرهای قرمز…

آغاز یک برخورد کهکشانی

آسترال : ان جی سی 5256 (NGC 5256) که به مارکارین 266 (Markarian 266) نیز شهرت دارد و در صورت فلکی دب اکبر یا خرس بزرگ (Ursa Major) واقع شده، حدود 350 میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد. این کهکشان از دو کهکشان دایره ای شکل که در حال حاضر هسته مرکزی آنها 13000 سال نوری با یکدیگر فاصله دارند، تشکیل شده است. گازها، غبارها و ستارگانی که از اجزا تشکیل دهنده این کهکشانها محسوب می شوند، با مشتعل ساختن ستاره های نوزا در نواحی شکل گیری ستارگاه فروزان سراسر این کهکشان در یک محور کهکشانی نیرومند دور یکدیگر در گردش هستند. می توان در…