مرور برچسب

نجوم

بررسی ابر ماژلانی

این عکس که توسط تلسکوپ از سطح زمین گرفته شده است بخشی از ابر ماژلانی را نشان میدهد که به نام  SMIDGE  نامیده میشود و در عکس بالا به خوبی مشخص گردیده . علاوه بر اینکه موقعیت ابرنواختر NGC248 را نیز به نمایش گذاشته است .  منبع : سایت ناسا 

هابل توده های غباری کیهانی را مورد کاوش قرار می دهد.

درست مانند گرد و غباری که در گوشه و کنار و زیر تخت خوابها پنهان است، توده های پیچیده شگفت انگیز و لکه های گرد و غبار کیهانی نیز در کهکشان بیضوی شکل غول پیکر NGC 1316 نهفته است. در این تصویر که براساس اطلاعات گرفته شده از تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای سی ای ساخته شده، خطوط غباری و خوشه های ستاره ای این کهکشان غول پیکر قابل مشاهده می باشد و همین گواه این مسئله است که این کهکشان از ترکیب دو کهکشان غنی از گاز تشکیل شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

رگه ها و خطوط نورانی

این نمای زیبا که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده مربوط به کیهانی دور دست می باشد که یک خوشه کهکشانی بنام آبل 2537 در آن قابل مشاهده است. خوشه های کهکشانی همچون این خوشه شامل هزاران کهکشان در سنین، اشکال و سایزهای مختلف می باشند که با یکدیگر جرمی کهکشانی ،هزاران برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری را تشکیل می دهند. این گروه های کهکشانی بسیار عظیم الجثه هستند. آنها بزرگترین ساختار در جهان می باشند که از طریق نیروی گرانشی خودشان گرد هم آمده اند. این خوشه های کهکشانی را جهت کاوش پدیده های کیهانی اسرار آمیز نظیر…

Alnitak, Alnilam, Mintaka

 النیتاک، النیلام، و مینتاکا، ستارگان آبی رنگ درخشانی هستند که در این چشم­ انداز کیهانی از شرق به غرب (پایین سمت راست به سمت چپ بالا) به صورت مورب قرار گرفته ­اند. این سه ستاره ابرغول آبی­رنگ که به عنوان کمربند صورت فلکی جبار نیز شناخته می­شوند، گرمتر و بسیار سنگین­تر از خورشید هستند. آنها 800 تا 1500 سال نوری از زمین فاصله دارند، که از ابرهای میان ستاره ­ای به خوبی بررسی شده­ ی جبار متولد شده ­اند. در حقیقت، ابرهای گاز و گرد و غباری که در این ناحیه قرار دارند، اشکال شگفت­ انگیز آشنایی دارند، از جمله سحابی تاریک سر اسب و…

M33: کهکشان مثلث

صورت فلکی شمالی کوچک مثلث، M33، این کهکشان مارپیچی لبه ­ای باشکوه را در خود دارد. نام های مشهور آن عبارتند از: کهکشان فرفره ­ای یا کهکشان مثلث. قطر M33 بیش از 50،000 سال نوری است، که سومین کهکشان بزرگ در گروه کهکشان­های محلی پس از کهکشان آندرومدا (M31) و راه شیری خودمان است.  M33 در فاصله­ ی حدود 3 میلیون سال نوری از راه شیری، یکی از اقمار کهکشان آندرومدا به نظر می­رسد و  این سیستم­های ستاره ­ای بزرگ مارپیچی برای رصد ستاره ­شناسان منظره ­ای تماشایی و جالب هستند. این تصویر پررنگ مرکب از نمای سیاره زمین، خوشه­ های ستاره­ ای…

اومواموا: سیارک بین ستاره ­ای

صخره فضایی عجیب و غریب اومواموا که چیزی شبیه آن قبلا دیده نشده است، خیلی جالب توجه است. این جذابیت عمدتا به این دلیل است که اولین سیارکی می­باشد که تاکنون از خارج از منظومه شمسی ما کشف شده است. اگر چه به نظر می­رسد تعداد زیادی از آنها از طریق نظارت بر آسمان پیشرفته تحت کنترل کامپیوتر، ردیابی می­شوند. بنابراین تلسکوپ­های بشری - تقریبا از هر نوعی - اومواموا را در برنامه ردیابی خود قرار داده­ اند تا به درک بهتر این دوره­ گرد بین ستاره ­ای غیرمعمول کمک کنند. آنچه که در تصویر می­بینید، تصویری هنرمندانه از آنچه که ممکن است…

چه تعداد ستاره های کهکشان ما در مدارهای برگشتی حرکت می کنند؟

پاسخ کوتاه بله، درصد بسیار کمی است. اما پاسخ طولانی جالب تر است. ابتدا اجازه دهید آنچه را که به معنای "برگشت دهنده" است به توافق برسانیم. اگر منظومه شمسی منظومه شمسی را از قطب شمال در دراکو نگاه کنید، شما سیارات بزرگ را به دور خورشید در خلاف جهت ساعت می بینید. طبق قرارداد سیارات در مدارهای مستقیم حرکت می کنند، بنابراین گفته می شود که هر حرکتی در جهت عقربه های ساعت از این منظر در یک مدار برگشت پذیر قرار دارد. در مقابل، در راه شیری از شمال قطب گالاکسی در Coma Berenices نگاه کنید ، دیسک مسطحی را با بازوهای چرخان مارپیچی در جهت…

کلوز آپ NGC 1055

کهکشان مارپیچی بزرگ و زیبای NGC 1055 یکی از اعضای برجسته ­ی یک گروه کهکشانی کوچک است و تنها در فاصله­ ی 60 میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی نهنگ آبزی رعب­ انگیز قرار دارد. این جهان جزیره ­ای که از لبه­اش دیده می­شود، پهنای بیش از 100000 سال نوری را در بر­می­گیرد، که کمی بزرگتر از کهکشان راه شیری خودمان است. ستاره­ های رنگارنگی که در این کلوزآپ کیهانی از NGC 1055، در منظره ­ی جلوی عکس دیده می­شوند از درون راه شیری به بالا آمده ­اند. اما مناطق تشكيل ستاره­ اي مایل به صورتی در خطوط مارپیچی گرد و غبار در امتداد ديسک نازك این…

NGC 2261: سحابی متغیر هابل

چه عاملی سبب تغییر سحابی متغیر هابل می­شود؟ سحابی غیرعادی که در اینجا نشان داده شده است، ظاهر خود را فقط در مدت چند هفته تغییر می­دهد. این سحابی که بیش از 200 سال پیش کشف شده و سپس به نام NGC 2261 ثبت شده است، سحابی جالب توجه برای ادوین هابل نامیده شد، که در اوایل قرن گذشته آن را مورد مطالعه قرار داده بود. این تصویر برجسته توسط یک همنام دیگر هابل: تلسکوپ فضایی گرفته شده است. سحابی متغیر هابل یک سحابی بازتابی از گاز و گرد و غبار لطیف است که از ستاره ­ی R تکشاخ دمیده شده است. پهنای این سحابی تیره و تاریک حدود یک سال نوری است و…