مرور برچسب

ناسا

نور کم ستاره ها در تصاویر هابل نحوه ی توزیع ماده تاریک را نشان می دهد.

در دهه های اخیر اخترشناسان سعی کرده اند ماهیت واقعی ماده اسرار آمیز را که بیشترین ماده را در جهان تشکیل می دهند - ماده تاریک - ، دریابند و توزیع آن را در جهان نشان دهند. در حال حاضر دو ستاره شناس از استرالیا و اسپانیا از داده های برنامه Frontier Fields  تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA برای بررسی دقیق توزیع ماده تاریک استفاده کرده اند. Mireia Montes (دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا) ، نویسنده اصلی این مطالعه توضیح می دهد "ما راهی برای دیدن ماده تاریک پیدا کرده ایم." "ما دریافتیم که نور بسیار ضعیف در خوشه های کهکشان -همان نور…

کشف مارپیچ فروزان در آسمان

ستارگان عظیم فانوس های متحرک جهان هستند که از هزاران سال نوری دیده می شوند و عناصر سنگین را ایجاد می کنند که نسل جدیدی از تشکیل ستارگان را به ارمغان می آورند. آنها سوخت خود را میلیون ها بار بیشتر از خورشید از ذخیره سازی هیدروژن خود بدست می آورند . اما پایان عمر هر ستاره عظیم یکسان نیست. اخیرا اخترشناسان شی ای جالب و منحصر به فرد را کشف نموده اند که موجب تولید الگوهای بادی ای می شود که هیچگاه دیده نشده است. این مشاهدات و تجزیه و تحلیل ها  توسط  Joe Callingham (موسسه هلندی برای رادیو نجوم) ، 19 نوامبر در نجوم طبیعت انجام شده…

هابل شواهد قانع کننده ای برای وجود ماه دیگری در خارج از سیستم خورشیدی را ارائه میدهد .

کشف سیارات خارج از منظومه شمسی اولین نتایج خود را تنها در 30 سال گذشته ارائه داده است. در حالیکه اخترشناسان این سیارات را به صورت منظم پیدا می کنند، جستجو برای قمر ها در خارج از منظومه شمسی تا به امروز موفقیت آمیز نبوده است.

هابل تصویری از سایه ی خفاش کیهانی در سحابی دم مار را منتشر کرد

سحابی سرطان که در دم مار (Serpens Cauda) واقع شده و حدود 1300 سال نوری فاصله دارد، سحابی بازتابی است که بیشترین درخشش آن مدیون نور ناشی از ستارگانی مانند HBC 672 است - ستاره جوان که در قسمت گرد و خاک قرار دارد . در این تصویر، تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA دو سایه مخروطی بزرگ از HBC 672 را در معرض دید قرار داده است. این سایه های عظیم در سحابی حاکی از دیسک پیش سیاره ای اطراف HBC 672 است. با چسبیدن به ستاره، دیسک سایه ای پرشکوه،  بسیار بزرگتر از دیسک - تقریبا 200 برابر قطر سیستم خورشیدی ما-ایجاد می کند. سایه دیسک مشابه سایه…

نمایی از سحابی روح – IC 1871

این نمای نزدیک کهکشان تصویر عمیقی از سحابی روح  را به نمایش می گذارد. ابرهای تیره و غبار آلود که با تیغه های روشن گازهای درخشان به نمایش گذاشته شده است به عنوان IC 1871  دسته بندی می شوند. در حدود 25 سال نوری، میدان دید تلسکوپی  تنها قسمتی از سحابی بزرگ قلب و روح را پوشش میدهد. در فاصله ی نزدیک به 6،500 سال نوری، مجموعه ی ستاره ای شکل که در داخل بازوی مارپیچی پرسیوس کهکشان راه شیری ما قرار گرفته است، در آسمان سیاره زمین  نزدیک به صورت فلکی کاسیوپیا دیده می شود. یک نمونه از شکل گیری ستاره باعث شده است، ابرهای تشکیل دهنده…

سحابی بزرگ M42

آسترال :: در سمت چپ تصویر سحابی M43 را به خوبی مشاهده میکنید همچنین در میانه تصویر سحابی کوچکتر NGC1977 نیر دیده میشود و در سمت راست تصویر نیز سحابی M42  قابل رویت است .  منبع : SKYANDTELESCOPE

پنجره ای رو به گذشته کهکشانی

می توان در این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده خوشه کهکشانی PLCK G004.5-19.5 را مشاهده کرد. این خوشه کهکشانی توسط ماهواره پلانک ای اس ای (ESA Planck) و طی اثر سونیائف زلدوویچ (Sunyaev-Zel’dovich effect) کشف شده است. اثر سونیائف زلدوویچ (Sunyaev-Zel’dovich effect) در واقع تحریف تشعشع ریزموجهای پس زمینه در مسیر این خوشه کهکشانی توسط الکترون های دارای انرژی بالا در گازهای درون خوشه ای است. این کهکشان عظیم روشنترین کهکشان در این خوشه است که در مرکز آن قرار دارد و در این تصویر بخوبی قابل مشاهده می باشد. این کهکشان غالب…

حلقه در حال انقباض نپتون (Neptune)

نپتون (Neptune) هشتمین و دورترین سیاره از خورشید، در سال 1989 برای اولین و آخرین بار توسط وویجر 2 ناسا ((NASA’s Voyager 2 مشاهده شد. از آن زمان تا کنون تلسکوپ فضایی هابل (NASA/ESA Hubble) در تلاش است پرده از اسرار بی شمار این اسب آبی با شکوه و سرد بردارد از جمله اینکه چرا بادهایی که در این سیاره می وزند نسبت به سایر سیاره های منظومه شمسی سرعت بیشتری دارند و چه چیزی در مرکز آن قرار گرفته است؟ این تصاویر جدید گرفته شده توسط هابل یکی از ویژگیهای برجسته جو غیر عادی و عجیب نپتون (Neptune) را نشان می دهد: یک نقطه یا یک حلقه غریب…

سحابی ستاره ای درخشان NGC 7027 کشف شده توسط تلسکوپ هابل

این یکی از درخشانترین سحابی های ستاره ای در آسمان است. نام آن را چه می توان گذاشت؟ سحابی NGC 7027 که اولین بار در سال 1878 کشف شد را می توان در حیاط پشتی خانه از طریق یک تلسکوپ استاندارد در سمت صورت فلکی دجاجه (Swan) یا ماکیان (Cygnus) مشاهده کرد. شاید به این دلیل که بخشی از این سحابی بصورت نقاط تیره پدیدار می شود، ندرتا آن را به نام می خوانند. تنها هنگامیکه تلسکوپ فضایی هابل در مدار زمین از این سحابی تصویر برداری کرد، جزئیات دقیق تری از آن آشکار شد. با بررسی تصاویر هابل از NGC 7027 این نتیجه حاصل شد که این سحابی ستاره ای…

RCW 114: قلب اژدها (Dragon’s Heart) در صورت فلکی آتشدان (Ara)

آسترال :::  گستره این ابر کیهانی بزرگ و شگرف تقریبا 7 درجه یا معادل 14 قرص ماه کامل در سراسر آسمان سیاره زمین به سمت صورت فلکی آتشدان جنوبی است. با وجود دشواری تصویربرداری، داده های مربوط به این شبح رشته مانند تحت عنوان RCW 114 فهرست شده است. نشر اتم های هیدروژن یونیزه قرمز رنگ آن را می توان در این تصویر تلسکوپی مشاهده کرد. در واقع RCW 114 را بعنوان باقیمانده یک نواختر می شناسند. رشته های وسیع آن در اثر انفجار مرگبار یک ستاره عظیم بوجود آمده که در محیط میان ستاره ای در حال رفت و آمد به این سو و آن سو می باشد. با برآوردهای…