مرور برچسب

میلیون

جدیدترین دوربین هابل نگاه عمیقی به دو کهکشان در هم آمیخته انداخته است.

دوربین پیشرفته برای نقشه ­برداری (ACS) که جدیدترین دوربین در تلسکوپ فضایی هابل فضایی ناسا / ESA می­باشد از یک جفت کهکشان باشکوه درگیر در یک رقص سماوی گربه و موش یا در این مورد، موش و موش عکس گرفته است. این کهکشانهای در حال برخود که در فاصله­ ی 300 میلیون سال نوری دورتر از ما و  در صورت فلکی گیسوی برنیکه یافت می­شوند، به واسطه دم­های طولانی از ستاره و گازی که از هر یک کهکشان­ها به وجود می­آید، به اختصار به نام "موش­ها" نامگذاری شده­ اند. این جفت که به نام NGC 4676 نیز شناخته می­شوند در نهایت به یک کهکشان بزرگ ادغام خواهند…

“تصویری از کهکشان­های دوردست، یک پس ­زمینه­ ی خیره ­کننده برای یک کهکشان گریزان است

به نظر می­رسد این کهکشان عجیب و غریب با ستون­های نوری طویل از ستارگان، در برابر پس­ زمینه­ ای خیره ­کننده متشکل از هزاران کهکشان، مانند یک فرفره ­ی آتش­بازی در فضا در حال دوران است. این تصویر از کهکشان UGC 10214 توسط دوربین پیشرفته برای نقشه ­برداری (ACS) که در ماه مارس برای ماموریت تعمیر 3B بر روی تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA نصب شده بود، گرفته شده است. این کهکشان مارپیچی که "بچه وزغ" نامیده می­شود، شبیه تصاویری که در کتاب­های درسی از کهکشانهای باشکوه وجود دارد، نیست. شکل در هم ریخته­ ی آن توسط یک مداخله­ گر کوچک، یک…

شبح مراق

شبح مراق به ترسناکی بقیه شبح­ ها نیست! شبح مراق فقط یک کهکشان تاریک و تیره است که برای ستاره ­شناسان به خوبی آشنا است. این کهکشان تقریبا در امتداد خط دید یک ستاره ­ی درخشان به نام مراق دیده می­شود. مراق که در مرکز این زمینه ی ستاره­ ای قرار گرفته است، بتا آندرومدا نیز نامیده می شود. مراق یک ستاره بزرگ قرمز در فاصله حدود 200 سال نوری از کهکشان ماست که  از خورشید خنک­تر است اما بسیار بزرگتر و در واقع بسیار درخشان­تر از ستاره ­ی والد ما (خورشید) است. در بیشتر مناظر تلسکوپی، پرتوهای تشعشع و انکسار، چیزهایی را که در نزدیکی مراق…

مملو از ستاره فشانی

این جرم عجیب کهکشان گونه مانند مخزنی در حال انفجار از ستاره‌های تازه به دنیا آمده است. آتش‌ بازی‌های صورتی در این تصویر که توسط هابل، تلسکوپ فضایی ناسا/آژانس فضایی اروپا گرفته شده است، مناطقی هستند که مانند بیمارستان ، مملو از ستاره‌های تازه به دنیا آمده هستند، که چاشنی آن را یک برخورد عظیم کیهانی چکاند. کهکشان عظیم الجثه‌ای در این تصویر یعنی NGC4490 ، کهکشانی کوچک‌تر در دامنه گرانشی خود دارد که کشش آن را حس می‌کند. در مقایسه با بقیه نیروهای تعاملی (اندرکنش‌های بنیادی)، گرانش به نسبت ضعیف تر است. اما برخلاف این موضوع، گرانش…

نیم نگاهی از آینده

این تصویر که توسط هابل، تلسکوپ فضایی ناسا/آژانس فضایی اروپا گرفته شده، نشان می‌دهد که وقتی دو کهکشان یکی می‌شوند چه اتفاقی رخ می‌دهد . گره کیهانی پیچ خورده ای که اینجا می‌بینید کهکشانی جز NGC2623 یا Arp 243 نیست که در فاصله 250 میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی خرچنگ (سرطان) قرار دارد. NGC2623 شکل غیر طبیعی و متمایز خودش را از برخورد عظیم و در ادامه آن ادغام بین دو کهکشان متفاوت به دست آورد. این رویارویی خشن باعث فشرده شدن و به حرکت در آمدن ابرهای گازی میان دو کهکشان شد که به نوبت اخگرهای حاد شکل گیری ستارگان را به جریان…

NGC 1365: جهان جزیره ­ای باشکوه

کهکشان مارپیچی  NGC 1365 واقعا یک جهان جزیره­ ای عظیم است که حدود 200/000 سال نوری وسعت دارد. NGC 1365 که در فاصله ­ی 60 میلیون سال نوری از زمین، نزدیک به صورت فلکی شیمیایی فورناکس واقع شده است یکی از اعضای بارز خوشه ­ی کهکشانی به خوبی مطالعه شده ­ی فورناکس می­باشد. این تصویر با رنگهای به شدت واضح، مناطق تشکیل ستاره ­ای متراکم در دو انتهای بازو و در امتداد بازوهای مارپیچی و جزئیات خطوط گرد و غبار در عرض هسته روشن کهکشان را نشان می­دهد. هسته ­ی کهکشان یک سیاهچاله ­ی فوق سنگین است. ستاره شناسان فکر می­کنند میله­ ی برجسته NGC…

M51: کهکشان گردابی

صورت فلکی ملاقه بزرگ (دب اکبر) را پیدا کنید و دسته ­ی آن را به سمت بیرون کاسه ­ی ملاقه، دنبال کنید تا به آخرین ستاره­ ی روشن برسید. سپس، تلسكوپ خود را کمی به سمت جنوب و غرب بلغزانید تا به اين جفت گیج­ کننده ­ی كهكشانهاي تعاملي که 51مین مورد در فهرست معروف چارلز مسیه هستند، برسید. گویا سحابی مارپیچی منبع کهکشان بزرگ با ساختار مارپیچی واضح نیز به عنوان NGC 5194 فهرست شده است. بازوهای مارپیچی آن و خطوط گرد و غبار به وضوح در مقابل کهکشان  NGC 5195 (پایین) حرکت می­کند. این جفت، حدود 31 میلیون نوری از ما فاصله داشته و رسما درون…

چرخ­ دنده­ های عظیم !!

این تصویر جدید هابل، NGC 1566 را نشان می­دهد کهکشان زیبایی که حدود 40 میلیون سال نوری دورتر از زمین، در صورت فلکی ماهی زرین واقع شده است. NGC 1566 یک کهکشان مارپیچی متوسط ​​است، به این معنی که در مرکز خود -مانند کهکشان­های مارپیچی ستون­دار - منطقه ­­ی ستون مانند ستاره ­ای مشخصی ندارد و در عین حال، مارپیچی کاملا بدون ستون هم نیست (heic9902o). در این تصویر، هسته کوچک اما بسیار روشن NGC 1566 به وضوح قابل مشاهده است، این هسته، علامتی از عضویت این کهکشان در رده­ ی کهکشان­های سیفرت است. مراکز از این کهکشان­ها بسیار فعال و درخشان…

یک شی­ء عظیم­ برهم­کنشی

این تصویر که توسط دومین دوربین (WFPC2) میدان گسترده­ ی سیاره ­ای تلسکوپ فضایی هابل NASA / ESA گرفته شده است، کهکشان NGC 6872 را در صورت فلکی پائو (طاووس) نشان می­دهد. ظاهر غیر عادی آن به دلیل کنش­های آن با کهکشان کوچکتری به نام IC 4970 که درست بالای NGC 6872 دیده می­شود، می­باشد. هر دوی این کهکشانها حدود 300 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند. عرض NGC 6872 بیش از 500،000 سال نوری است و در نتیجه، دومین بزرگترین کهکشان مارپیچی است که تا به امروز کشف شده است. این کهکشان، از لحاظ اندازه فقط مغلوب NGC 262 است، کهکشانی که قطر…

انفجارهای زایش ستاره­ای در NGC 5398

این تصویر تلسکوپ فضایی هابل NASA/ESA، NGC 5398 را نشان می­دهد، یک کهکشان مارپیچی بسته که حدود 55 میلیون سال نوری دورتر از ماست. این کهکشان به دلیل در بر داشتن یک منطقه­ ی فوق العاده وسیع HII که یک ابر بزرگ تشکیل شده از هیدروژن یونیده است؛ مشهور است (یا HII، H-2 تلفظ می­شود، H نماد شیمیایی هیدروژن است و "II" نشان می­دهد که اتم ها یک الکترون از دست داده و یونیده شده ­اند). ابر NGC 5398 ، Tol 89 نامیده می­شود و در انتهای سمت چپ پایین ستون ستاره­ های مرکزی کهکشان قرار گرفته است، ساختاری که هسته کهکشانی و ماده­ ی قیفی را…