مرور برچسب

سحابی

سحابی تادپول Tadpoles IC 410

این تصویر تلسکوپی انتشار سحابی کم نورIC 410  را نشان می دهد. این سحابی همچنین دارای دو میدان کیهانی پوشیده از گاز و غبار در بخش زیرین و سمت چپ مرکز آن می باشد. در بخشی از تصویر که در اثر غبار تیره شده، می توان دید کهNGC 1893  این سحابی را احاطه کرده است. NGC 1893 یک خوشه کهکشانی ستاره ای می باشد. این سحابی حدود 4 میلیون سال نوری پیش از این در میان ابرهای بین ستاره ای شکل گرفته و به شدت داغ و به دلیل وجود خوشه های ستاره ای درخشان تابناک است. این میدانها که از گاز و غبار متراکم خنک تر تشکیل شده اند، حدود 10 سال نوری از عمرشان…

کارینا در بالای دریاچه بالارد

آسترال ::: سحابی بزرگ کارینا، جواهری در آسمان‌های جنوبی، که به نام NGC 3372 نیز شناخته شده است، یکی از بزرگترین مناطق تشکیل ستاره‌ای در کهکشان ماست. این سحابی که به راحتی برای چشم غیر مسلح، قابل مشاهده است، در این آسمان شب صاف بیست و پنجم دسامبر 2017 در بالای تپه signature دریاچه بالارد، دریاچه ناپایدار نمکی استرالیای غربی، قرار گرفته است. خود راه شیری در پس افق جنوبی کشیده شده است. در امتداد راه شیری، ستاره‌های روشن آلفا و بتای قنطورس در بالای سمت راست تپه و سحابی صلیب جنوبی و سحابی تاریک کیسه‌زغال در بالای تپه قرار دارند.…

HH 666: ستون گرد و غبار کارینا

برای بعضی ­ها، ممکن است شبیه یک کندوی زنبور باشد که یک زنبور شیطانی را در خود جا داده است. در واقع، این تصویر برجسته­ ی هابل، یک ستون کیهانی از گرد و غبار در داخل  Herbig-Haro 666  با گستردگی دو سال نوری را به تصویر کشیده است . این ساختار در سحابی کارینا که یکی از بزرگترین مناطق تشکیل ستاره در کهکشان ماست، قرار دارد و در آسمان­های جنوبی در فاصله­ ی حدود 7500 سال نوری دیده می­شود. طرح­های لایه ­ای ستون توسط بادها و تابش ستاره­ های جوان، داغ و عظیم کارینا شکل داده می­شوند، که بعضی از آنها هنوز در داخل سحابی شکل می­گیرند. یک…

سحابی آمریکای شمالی و پلیکان

طرفداران سیاره زیبای ما ممکن است خطوط این ابرهای کیهانی را تشخیص دهند. تابش درخشانی که در سمت چپ، توسط لکه­ های گرد و غبار تاریک تابیده می­شود، به نظر می­رسد شکلی قاره ­مانند را نشان می­دهد و باعث می­شود نام شناخته شده سحابی امریکای شمالی به ناحیه نشری که به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، نسبت داده شود. در سمت راست تصویر، درست در سواحل شرقی سحابی امریکای شمالی،  IC 5070قرار دارد که نیمرخ آن سحابی پلیکان را به فکر خطور می­دهد. این دو سحابی درخشان که حدود 1500 سال نوری دورتر از ما هستند، بخشی از یک منطقه تشکیل ستاره ­ی بزرگ…

Alnitak, Alnilam, Mintaka

 النیتاک، النیلام، و مینتاکا، ستارگان آبی رنگ درخشانی هستند که در این چشم­ انداز کیهانی از شرق به غرب (پایین سمت راست به سمت چپ بالا) به صورت مورب قرار گرفته ­اند. این سه ستاره ابرغول آبی­رنگ که به عنوان کمربند صورت فلکی جبار نیز شناخته می­شوند، گرمتر و بسیار سنگین­تر از خورشید هستند. آنها 800 تا 1500 سال نوری از زمین فاصله دارند، که از ابرهای میان ستاره ­ای به خوبی بررسی شده­ ی جبار متولد شده ­اند. در حقیقت، ابرهای گاز و گرد و غباری که در این ناحیه قرار دارند، اشکال شگفت­ انگیز آشنایی دارند، از جمله سحابی تاریک سر اسب و…

گردگیر مثلثی ویلیامینا فلمینگ

این رشته­ های پیچیده­ ی گاز توده شده­ ی درخشان با ظاهری به هم ریخته، در صورت فلکی صلیب شمالی به عنوان بخشی از سحابی پرده در سراسر آسمان سیاره­ ی زمین پخش شده است. خود سحابی پرده یک اثر بزرگ ابرنواختر است که یک ابر در حال رشد از انفجار مرگ یک ستاره عظیم است. به احتمال زیاد نور انفجار ابرنواختر اصلی 5،000 سال پیش به زمین رسیده است. امواج شوک بین ستاره ­ای که در پی این رویداد سهمگین منفجر شده اند، در فضا پیش رفته و مواد بین ستاره ­ای را جاروب کرده و برآشفته می­کنند. رشته­ های درخشان واقعا خیلی شبیه به امواج در یک ورق هستند که…

NGC 2261: سحابی متغیر هابل

چه عاملی سبب تغییر سحابی متغیر هابل می­شود؟ سحابی غیرعادی که در اینجا نشان داده شده است، ظاهر خود را فقط در مدت چند هفته تغییر می­دهد. این سحابی که بیش از 200 سال پیش کشف شده و سپس به نام NGC 2261 ثبت شده است، سحابی جالب توجه برای ادوین هابل نامیده شد، که در اوایل قرن گذشته آن را مورد مطالعه قرار داده بود. این تصویر برجسته توسط یک همنام دیگر هابل: تلسکوپ فضایی گرفته شده است. سحابی متغیر هابل یک سحابی بازتابی از گاز و گرد و غبار لطیف است که از ستاره ­ی R تکشاخ دمیده شده است. پهنای این سحابی تیره و تاریک حدود یک سال نوری است و…

حباب در فضا

ابر ماژلانی بزرگ (LMC) به فاصله نزدیک به 160000 سال نوری یکی از نزدیکترین همراهان کهکشان راه شیری محسوب می شود و همچنین در یکی از بزرگترین و ژرف ترین نواحی شکل گیری ستارگان فعال که در هر نقطه از محدوده کهکشانی ما وجود دارد و سحابی تارنتولا نام گرفته، قرار دارد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا /  ای اس ای رشته های دراز و عنکبوتی شکل گازهایی را که نام این منطقه برگرفته از آن است و ساختار برانگیزاننده حباب های توده ای را که سحابی لانه زنبوری را شکل میدهد (در سمت چپ پایین)، نشان میدهد. سحابی لانه زنبوری بطور غیر مترقبه توسط…

مسیه ۵ هابل

"سحابی زیبایی که بین صورت فلکی ترازو و مار بزرگ ... کشف شد" توصیف پنجمین مورد ثبت شده در فهرست سحابی و خوشه­ های ستاره ­ای معروف چارلز مسیه ستاره ­شناس، که در قرن هجدهم ثبت شد را آغاز می­کند. اگرچه مسیه 5 (M5) به نظر مسیه ، تیره و کروی و بدون ستاره می­رسید، در حال حاضر به عنوان یک خوشه ستاره کروی با 100،000 ستاره یا بیشتر شناخته شده است که تحت جاذبه مقید شده و در یک منطقه با قطر حدود 165 سال نوری توده شده است و در فاصله­ ی25000 سال نوری از زمین است. خوشه­ های ستاره ­ای کروی که در هاله­ ی کهکشان ما پرسه می­زنند،…

NGC 891 در مقابل  Abell 347

در این میدان دید تلسکوپی، کهکشان­های دوردست در پس نمای پر ستاره ­ای از کهکشان راه شیری قرار دارند. این منظره که مرکز آن روی ستاره زرد رنگ HD 14771  قرار دارد، حدود 1 درجه از آسمان را در صورت فلکی آندرومدای شمالی می­پوشاند. در سمت راست بالا، کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 891 با پهنای 100 هزار سال نوری قرار دارد و دقیقا از لبه ­اش دیده می­شود. این کهکشان که حدود 30 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، با یک دیسک کهکشانی مسطح و باریک، شباهت زیادی به راه شیری خود ما دارد. دیسک و برآمدگی مرکزی آن توسط ابرهای گرد و غبار تیره و تاریک،…