مرور برچسب

تاریک

نور کم ستاره ها در تصاویر هابل نحوه ی توزیع ماده تاریک را نشان می دهد.

در دهه های اخیر اخترشناسان سعی کرده اند ماهیت واقعی ماده اسرار آمیز را که بیشترین ماده را در جهان تشکیل می دهند - ماده تاریک - ، دریابند و توزیع آن را در جهان نشان دهند. در حال حاضر دو ستاره شناس از استرالیا و اسپانیا از داده های برنامه Frontier Fields  تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA برای بررسی دقیق توزیع ماده تاریک استفاده کرده اند. Mireia Montes (دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا) ، نویسنده اصلی این مطالعه توضیح می دهد "ما راهی برای دیدن ماده تاریک پیدا کرده ایم." "ما دریافتیم که نور بسیار ضعیف در خوشه های کهکشان -همان نور…

روح کاسیوپیا

حدود 550 سال نوری دور از صورت فلکی  ذات الکرسی ،  یک سحابی خیره کننده و وهم آور IC 63  واقع شده است. که البته به عنوان روح کاسیوپیایی شناخته می شود. IC 63 بوسیله تابش از یک ستاره غیرمنتظره متغیر نزدیک گاما ذات الکرسی شکل گرفته است که به آرامی فضای ابری گرد و غبار و گاز را از بین میبرد. این روح آسمانی، موقعیتی مناسب برای جشن های آینده شب مقدس را فراهم می کند که بیشتر به عنوان هالووین شناخته می شود.صورت فلکی  ذات الکرسی ، به نام یک ملکه مغرور در اسطوره یونانی نامیده می شود، که به صورت "W" شکل به راحتی در آسمان شب قابل تشخیص …

سحابی آمریکای شمالی و پلیکان

طرفداران سیاره زیبای ما ممکن است خطوط این ابرهای کیهانی را تشخیص دهند. تابش درخشانی که در سمت چپ، توسط لکه­ های گرد و غبار تاریک تابیده می­شود، به نظر می­رسد شکلی قاره ­مانند را نشان می­دهد و باعث می­شود نام شناخته شده سحابی امریکای شمالی به ناحیه نشری که به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، نسبت داده شود. در سمت راست تصویر، درست در سواحل شرقی سحابی امریکای شمالی،  IC 5070قرار دارد که نیمرخ آن سحابی پلیکان را به فکر خطور می­دهد. این دو سحابی درخشان که حدود 1500 سال نوری دورتر از ما هستند، بخشی از یک منطقه تشکیل ستاره ­ی بزرگ…

رگه ها و خطوط نورانی

این نمای زیبا که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده مربوط به کیهانی دور دست می باشد که یک خوشه کهکشانی بنام آبل 2537 در آن قابل مشاهده است. خوشه های کهکشانی همچون این خوشه شامل هزاران کهکشان در سنین، اشکال و سایزهای مختلف می باشند که با یکدیگر جرمی کهکشانی ،هزاران برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری را تشکیل می دهند. این گروه های کهکشانی بسیار عظیم الجثه هستند. آنها بزرگترین ساختار در جهان می باشند که از طریق نیروی گرانشی خودشان گرد هم آمده اند. این خوشه های کهکشانی را جهت کاوش پدیده های کیهانی اسرار آمیز نظیر…

Alnitak, Alnilam, Mintaka

 النیتاک، النیلام، و مینتاکا، ستارگان آبی رنگ درخشانی هستند که در این چشم­ انداز کیهانی از شرق به غرب (پایین سمت راست به سمت چپ بالا) به صورت مورب قرار گرفته ­اند. این سه ستاره ابرغول آبی­رنگ که به عنوان کمربند صورت فلکی جبار نیز شناخته می­شوند، گرمتر و بسیار سنگین­تر از خورشید هستند. آنها 800 تا 1500 سال نوری از زمین فاصله دارند، که از ابرهای میان ستاره ­ای به خوبی بررسی شده­ ی جبار متولد شده ­اند. در حقیقت، ابرهای گاز و گرد و غباری که در این ناحیه قرار دارند، اشکال شگفت­ انگیز آشنایی دارند، از جمله سحابی تاریک سر اسب و…

NGC 2261: سحابی متغیر هابل

چه عاملی سبب تغییر سحابی متغیر هابل می­شود؟ سحابی غیرعادی که در اینجا نشان داده شده است، ظاهر خود را فقط در مدت چند هفته تغییر می­دهد. این سحابی که بیش از 200 سال پیش کشف شده و سپس به نام NGC 2261 ثبت شده است، سحابی جالب توجه برای ادوین هابل نامیده شد، که در اوایل قرن گذشته آن را مورد مطالعه قرار داده بود. این تصویر برجسته توسط یک همنام دیگر هابل: تلسکوپ فضایی گرفته شده است. سحابی متغیر هابل یک سحابی بازتابی از گاز و گرد و غبار لطیف است که از ستاره ­ی R تکشاخ دمیده شده است. پهنای این سحابی تیره و تاریک حدود یک سال نوری است و…

نپتون تمام رنگی

 این تصویر جدید که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده، وجود یک گرداب تاریک را در جو نپتون تایید می کند. تصویر نوری کاملا قابل مشاهده در سمت چپ نشان می دهد که این تیرگی در نزدیکی و زیر یک توده ابر روشن و نیمکره جنوبی این سیاره واقع شده است. این نقاط تیره مساحتی حدود 4800 کیلومتر را دربرگرفته اند. سایر توده های ابری که دارای زاویه بلندی نسبت به افق نیز می باشند را می توان در مناطق استوایی و قطبی این سیاره مشاهده نمود. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی

شبح مراق

شبح مراق به ترسناکی بقیه شبح­ ها نیست! شبح مراق فقط یک کهکشان تاریک و تیره است که برای ستاره ­شناسان به خوبی آشنا است. این کهکشان تقریبا در امتداد خط دید یک ستاره ­ی درخشان به نام مراق دیده می­شود. مراق که در مرکز این زمینه ی ستاره­ ای قرار گرفته است، بتا آندرومدا نیز نامیده می شود. مراق یک ستاره بزرگ قرمز در فاصله حدود 200 سال نوری از کهکشان ماست که  از خورشید خنک­تر است اما بسیار بزرگتر و در واقع بسیار درخشان­تر از ستاره ­ی والد ما (خورشید) است. در بیشتر مناظر تلسکوپی، پرتوهای تشعشع و انکسار، چیزهایی را که در نزدیکی مراق…

سحابی تاریک لیندس ۱۸۳

سحابی تاریک بورلی لیندس 183 در فاصله 325 سال نوری از ما قرار دارد و در بالای صفحه­ ی کهکشان راه شیری ما شناور است. این ابر مولکولی تاریک و گرد و غبار از آنجایی که در طول موج­های نوری، نور ستاره ­ای پشت خود را مخفی می­کند، بدون ستاره به نظر می­رسد. اما کاوش­های مادون قرمز در فواصل دور، توده ­های متراکمی را درون آن آشکار می­سازد که احتمالا ستارگانی هستند که در مراحل اولیه­ ی شکل­ گیری می­باشند، به طوری که مناطق افزایش یافته­ ی ابر، در معرض فروپاشی گرانشی قرار می­گیرند. این سحابی که یکی از نزدیکترین ابرهای مولکولی به ماست، در…

سه تکه ای زیبا

سحابی زیبای سه تکه یک مطالعه ­ی در سطح کیهانی بر روی تضاد رنگ­ها است. این سحابی که به عنوان M20 شناخته شده است، در فاصله­ ی حدود 5000 سال نوری از ما و در نزدیکی صورت فلکی باشکوه قوس قرار دارد. سحابی سه تکه که یک منطقه تشکیل ستاره در صفحه­ ی کهکشان ماست، سه نوع مختلف از سحابی­های بی­شمار را به نمایش می­گذارد؛ سحابی نشری قرمز که بیشتر نور خود را از تابش اتم­های هیدروژن می­گیرد، سحابی انعکاسی آبی رنگ که توسط گرد و غباری که نور ستاره­ای را منعکس می­کند تولید شده است و سحابی تاریک که در آن ابرهای متراکم گرد و غبار به حالت ضد نور…