مرور برچسب

باقی

M31: کهکشان آندرومدا

نزدیکترین کهکشان بزرگ به کهکشان راه شیری ما کدام است؟ آندرومدا .در واقع به نظر می رسد کهکشان ما بسیار شبیه آندرومدا است. این دو کهکشان در کنار هم گروه محلی کهکشان ها را به خود اختصاص داده اند . نور منتشر شده از آندرومدا ناشی از صدها میلیارد ستاره است که آن را تشکیل می دهند. چندین ستاره مجزا که در تصویر آندرومدا را احاطه کرده اند، در واقع ستارهای کهکشان ما هستند که به خوبی در پس زمینه نمایان هستند. آندرومدا اغلب به عنوان M31 نامیده می شود، زیرا سی و یکمین مورد در لیست Messier از اشیاء پراکنده آسمان است. M31 بسیار دور است و…

شهاب سنگ رنگین کمانی Geminid

شهاب سنگ ها می توانند رنگی باشند در حالی که چشم انسان معمولا نمی تواند بسیاری از رنگ ها را تشخیص دهد، در مقابل دوربین ها اغلب قادر به این کار هستند. این تصویر از  Geminid است که توسط دوربین در بارش شهاب سنگ در هفته گذشته گرفته شده است که نه تنها بسیار روشن، بلکه رنگارنگ نیز به نظر می رسد. گرد و خاک درخشانی که توسط شهاب 3200 Phaethon آزاد شده در طول جو زمین بیش از 60 برابر قطر زاویه ای ماه قرار گرفته است. رنگ ها درشهاب سنگها معمولا از عناصر یونیزه شده هستند که به عنوان شهاب سنگ تجزیه شده آزاد می شوند، که معمولا منیزیم رنگ…

سیارک ها: آنها چه هستند و از کجا آمده اند؟

سیارک ها اجرام سنگی هستند که عمدتا در کمربند سیارک قرار می گیرند، منطقه ای از منظومه شمسی که بیش از2 برابر دورتر از خورشید، بین مدارهای مریخ و مشتری است. این اشیاء گاهی اوقات سیارات جزئی یا سیارک نامیده می شوند.به احتمال زیاد، آنها باقی مانده ی شکل گیری اولیه سیستم  منظومه شمسی هستند و ترکیب آنها ممکن است در مورد آنچه که سامانه خورشیدی در اوایل شبیه بود، روشن کند. آنها احتمالا از دیسک پروتوپاناتیک که خورشید را احاطه کرده بودند تشکیل شده باشند اما هرگز جرم کافی برای شکل دادن به شکل کروی که به عنوان یک سیاره در نظر گرفته شود،…

ستاره­ ی پوست ­انداز عظیم G79.29 + 0.46

 ستاره­ ای که در میان ابرهای گرد و غبار سمت راست و بالای مرکز تصویر، قابل مشاهده است، G79.29 + 0.46 عظیم است، یکی از کمتر از 100 ستاره­ی متغیر آبی فروزانی (LBVs) که تاکنون در کهکشان ما شناخته شده­ اند. LBV ها پوسته­ های گازی بیرون می ­اندازند و حتی ممکن است در طی 100 سال، جرمی برابر جرم مشتری را از دست بدهند. این ستاره که روشن و آبی است در گرد و غبار پوشیده شده و در نور مرئی قابل مشاهده نیست. اما در این تصویر نگاشته شده ­ی رنگی مادون قرمز که تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ فضایی Spitzer ناسا و کاوشگر پیمایش مادون قرمز میدان…

سحابی پرده: دسته هایی از یک ستاره ی منفجر شده

دسته هایی مانند این تنها باقی مانده های قابل مشاهده از یک ستاره ی راه شیری هستند. در حدود ۷۰۰۰ سال پیش که ستاره به یک ابرنواختر منفجر شد، سحابی پرده را ترک کرد. در آن زمان، ابر انبساط یافته به روشنی یک هلال ماه بود که برای هفته ها برای مردمی که در سحرگاه تاریخ ثبت شده بودند، مرئی باقی می مانند. امروزه باقی مانده های ابرنواختر به نام حلقه ی cygnus هم شناخته می شود که پژمرده شده و اکنون تنها از طریق تلسکوپ کوچکی که مستقیما به طرف نجومی swan (cygnus( قرار دارد، قابل مشاهده است. سحابی پرده باقی مانده از نظر فیزیکی بزرگ است.…

هابل اولین نشانه ها را از محتوای آب احتمالی سیاره های TRAPPST-1 می دهد

یک تیم بین المللی از فضانوردان با استفاده از تلسکوپ فضایی NASA/ESA برای تخمین اینکه آب در هفت سیاره ای  که با اندازه ی زمین هستند و در اطراف ستاره ی کوتوله ی TRAPPIST-1 وجود دارد، استفاده کردند. نتایج نشان می دهد که سیاره های خارجی در این سیستم احتمالا هنوز جایگاهی برای مقدار قابل توجه از آب می باشد. از این نتیجه می شود که سه سیاره در قسمت قابل سکونت از این ستاره، احتمال بیشتری را برای سکونت پذیری دارند. در 22 فوریه سال 2017، فضانوردان کشف هفت سیاره با اندازه ی زمین که دور ستاره ی کوتوله ی خیلی سرد  TRAPPST-1 می چرخند را…

کهکشان مارپیچی نورانی M81

یکی از درخشان ترین کهکشان ها در آسمانِ سیاره ی زمین که از نظر اندازه شبیه به کهکشان راه شیری ماست، M81 بزرگ و زیباست. این کهکشان مارپیچی عظیم در قسمت شمال نجومیِ خرس بزرگ ( Ursa Major) دیده می شود. این نمای پرجزئیات عالی شامل هسته های زرد درخشان و بازوهای مارپیچی آبی و راه های باریک از جنس غبار کیهانی حاوی پیچ و تاب است که آن را در اندازه ای قابل مقایسه با راه شیری نشان می دهد. با توجه به بی نظمی گذشته، یک راه باریک غباری و قابل توجه از طریق دیسکی و به سمت چپ مرکز بزرگ و برعکس سایر ویژگی های پیچی همیشگی M81 حرکت می کند. غبار…

هابل شیء منحصر به فردی را در منظومه شمسی کشف کرد.

به کمک تلسکوپ فضایی NASA/ESA، یک گروه آلمانی از فضانوردان، ویژگی های خیره کننده ای را از شیئی غیرمعمول در کمربند سیارکی بین ماه و مشتری مشاهده کردند: دو سیارک دور یکدیگر می چرخیدند و خواص و ویژگی هایی مثل سیارک های دنباله دار را هم از خود نشان می دادند، از جمله یکی دارای سری دنباله دار مانند درخشان و یکی دیگر دارای دمی بلند. این اولین سیارک دوگانه ای است که به عنوان یک سیارک دنباله دار نیز طبقه بندی می شود. این کار تحقیقی در مقاله ای در نشریه ی طبیعت این هفته به چاپ رسید. در سپتامبر 2016، درست قبل از اینکه سیارک 288P در…