مرور برچسب

اند

نور کم ستاره ها در تصاویر هابل نحوه ی توزیع ماده تاریک را نشان می دهد.

در دهه های اخیر اخترشناسان سعی کرده اند ماهیت واقعی ماده اسرار آمیز را که بیشترین ماده را در جهان تشکیل می دهند - ماده تاریک - ، دریابند و توزیع آن را در جهان نشان دهند. در حال حاضر دو ستاره شناس از استرالیا و اسپانیا از داده های برنامه Frontier Fields  تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA برای بررسی دقیق توزیع ماده تاریک استفاده کرده اند. Mireia Montes (دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا) ، نویسنده اصلی این مطالعه توضیح می دهد "ما راهی برای دیدن ماده تاریک پیدا کرده ایم." "ما دریافتیم که نور بسیار ضعیف در خوشه های کهکشان -همان نور…

M31: کهکشان آندرومدا

نزدیکترین کهکشان بزرگ به کهکشان راه شیری ما کدام است؟ آندرومدا .در واقع به نظر می رسد کهکشان ما بسیار شبیه آندرومدا است. این دو کهکشان در کنار هم گروه محلی کهکشان ها را به خود اختصاص داده اند . نور منتشر شده از آندرومدا ناشی از صدها میلیارد ستاره است که آن را تشکیل می دهند. چندین ستاره مجزا که در تصویر آندرومدا را احاطه کرده اند، در واقع ستارهای کهکشان ما هستند که به خوبی در پس زمینه نمایان هستند. آندرومدا اغلب به عنوان M31 نامیده می شود، زیرا سی و یکمین مورد در لیست Messier از اشیاء پراکنده آسمان است. M31 بسیار دور است و…

کشف مارپیچ فروزان در آسمان

ستارگان عظیم فانوس های متحرک جهان هستند که از هزاران سال نوری دیده می شوند و عناصر سنگین را ایجاد می کنند که نسل جدیدی از تشکیل ستارگان را به ارمغان می آورند. آنها سوخت خود را میلیون ها بار بیشتر از خورشید از ذخیره سازی هیدروژن خود بدست می آورند . اما پایان عمر هر ستاره عظیم یکسان نیست. اخیرا اخترشناسان شی ای جالب و منحصر به فرد را کشف نموده اند که موجب تولید الگوهای بادی ای می شود که هیچگاه دیده نشده است. این مشاهدات و تجزیه و تحلیل ها  توسط  Joe Callingham (موسسه هلندی برای رادیو نجوم) ، 19 نوامبر در نجوم طبیعت انجام شده…

اومواموا: سیارک بین ستاره ­ای

صخره فضایی عجیب و غریب اومواموا که چیزی شبیه آن قبلا دیده نشده است، خیلی جالب توجه است. این جذابیت عمدتا به این دلیل است که اولین سیارکی می­باشد که تاکنون از خارج از منظومه شمسی ما کشف شده است. اگر چه به نظر می­رسد تعداد زیادی از آنها از طریق نظارت بر آسمان پیشرفته تحت کنترل کامپیوتر، ردیابی می­شوند. بنابراین تلسکوپ­های بشری - تقریبا از هر نوعی - اومواموا را در برنامه ردیابی خود قرار داده­ اند تا به درک بهتر این دوره­ گرد بین ستاره ­ای غیرمعمول کمک کنند. آنچه که در تصویر می­بینید، تصویری هنرمندانه از آنچه که ممکن است…

سیارک ها: آنها چه هستند و از کجا آمده اند؟

سیارک ها اجرام سنگی هستند که عمدتا در کمربند سیارک قرار می گیرند، منطقه ای از منظومه شمسی که بیش از2 برابر دورتر از خورشید، بین مدارهای مریخ و مشتری است. این اشیاء گاهی اوقات سیارات جزئی یا سیارک نامیده می شوند.به احتمال زیاد، آنها باقی مانده ی شکل گیری اولیه سیستم  منظومه شمسی هستند و ترکیب آنها ممکن است در مورد آنچه که سامانه خورشیدی در اوایل شبیه بود، روشن کند. آنها احتمالا از دیسک پروتوپاناتیک که خورشید را احاطه کرده بودند تشکیل شده باشند اما هرگز جرم کافی برای شکل دادن به شکل کروی که به عنوان یک سیاره در نظر گرفته شود،…

گردگیر مثلثی ویلیامینا فلمینگ

این رشته­ های پیچیده­ ی گاز توده شده­ ی درخشان با ظاهری به هم ریخته، در صورت فلکی صلیب شمالی به عنوان بخشی از سحابی پرده در سراسر آسمان سیاره­ ی زمین پخش شده است. خود سحابی پرده یک اثر بزرگ ابرنواختر است که یک ابر در حال رشد از انفجار مرگ یک ستاره عظیم است. به احتمال زیاد نور انفجار ابرنواختر اصلی 5،000 سال پیش به زمین رسیده است. امواج شوک بین ستاره ­ای که در پی این رویداد سهمگین منفجر شده اند، در فضا پیش رفته و مواد بین ستاره ­ای را جاروب کرده و برآشفته می­کنند. رشته­ های درخشان واقعا خیلی شبیه به امواج در یک ورق هستند که…

چه چیزی قبل از انفجار بزرگ بود ؟

قبل از انفجار بزرگ هیچ چیزی وجود نداشت ، همانطور که ما می دانیم انفجار بزرگ  زمان و فضا را بوجود آورد. در زمان انفجار بزرگ، همه چیز در جهان فیزیکی از یک نقطه آغازین گسترش یافته است:درجه ای از گرمای بی نهایت و چگالی بی نهایت. مهم است که به یاد داشته باشیم که ما نمی توانیم انفجار بزرگ را به عنوان یک انفجار معمولی تصور کنیم که در یک نقطه در فضا اتفاق می افتد. بلکه فضا خودش گسترش یافته است. به همین ترتیب، ما نمیتوانیم تصور کنیم که انفجار بزرگ در یک نقطه در زمان رخ داده باشد.فضا در  زمان گسترش نمی یابد. فضا با زمان گسترش می یابد…

ستاره قرمز غول پیکر،نمایی شگفت آور از آینده خورشید مارا به نمایش می گذارد !!

تیمی از اختر شناسان به رهبری دانشگاه چالمرز برای اولین بار موفق به مشاهده جزییات مربوط به سطح یک ستاره کهنسال با جرمی مشابه خورشید شدند. تصاویر آلما نشان می دهد که این ستاره ای غول پیکر است و قطر آن دو برابر سایز مدار زمین در اطراف خورشید می باشد. اما جو این ستاره تحت تاثیر تلاطم امواج قدرتمند و غیر منتظره قرار گرفته است. این تحقیق در 30 اکتبر 2017 در وبسایت نجوم طبیعت منتشر شد. گروهی از اختر شناسان به رهبری ووتر ولمینگز از دانشگاه فناوری چالمرز از تلسکوپ آلما (آرایه میلیمتری بزرگ یا چند میلیمتری آتاکاما) جهت مشاهده دقیق…

نپتون تمام رنگی

 این تصویر جدید که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده، وجود یک گرداب تاریک را در جو نپتون تایید می کند. تصویر نوری کاملا قابل مشاهده در سمت چپ نشان می دهد که این تیرگی در نزدیکی و زیر یک توده ابر روشن و نیمکره جنوبی این سیاره واقع شده است. این نقاط تیره مساحتی حدود 4800 کیلومتر را دربرگرفته اند. سایر توده های ابری که دارای زاویه بلندی نسبت به افق نیز می باشند را می توان در مناطق استوایی و قطبی این سیاره مشاهده نمود. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی

جدیدترین دوربین هابل نگاه عمیقی به دو کهکشان در هم آمیخته انداخته است.

دوربین پیشرفته برای نقشه ­برداری (ACS) که جدیدترین دوربین در تلسکوپ فضایی هابل فضایی ناسا / ESA می­باشد از یک جفت کهکشان باشکوه درگیر در یک رقص سماوی گربه و موش یا در این مورد، موش و موش عکس گرفته است. این کهکشانهای در حال برخود که در فاصله­ ی 300 میلیون سال نوری دورتر از ما و  در صورت فلکی گیسوی برنیکه یافت می­شوند، به واسطه دم­های طولانی از ستاره و گازی که از هر یک کهکشان­ها به وجود می­آید، به اختصار به نام "موش­ها" نامگذاری شده­ اند. این جفت که به نام NGC 4676 نیز شناخته می­شوند در نهایت به یک کهکشان بزرگ ادغام خواهند…