مرور برچسب

اعضای

هابل دوباره چشم های خود را باز می کند

به مدت سه هفته در ماه اکتبر چشم های هابل به روی جهان بسته شد. در غروب جمعه 5 اکتبر، رصدخانه ای در حال گردش، بعد  از اینکه یکی از ژیروسکوپ های آن از کار افتاد ، خود را در حالت امن قرار داد. تلسکوپ مشاهدات علمی خود را متوقف ساخت، پنل خورشیدی  خود را به سمت خورشید قرار داد و منتظر دستورالعمل های بعدی از زمین بود. در عرض چند ساعت تیم کنترل زمین یک ژیروسکوپ پشتیبان را فعال کردند. با این حال، زمانی که این ژیروسکوپ به درستی کار نکرد، کار طولانی و سخت شد تا تلسکوپی که جهان را کاوش می کند بار دیگر با جدیت آغاز به کار کند . تیم…

ستاره قرمز غول پیکر،نمایی شگفت آور از آینده خورشید مارا به نمایش می گذارد !!

تیمی از اختر شناسان به رهبری دانشگاه چالمرز برای اولین بار موفق به مشاهده جزییات مربوط به سطح یک ستاره کهنسال با جرمی مشابه خورشید شدند. تصاویر آلما نشان می دهد که این ستاره ای غول پیکر است و قطر آن دو برابر سایز مدار زمین در اطراف خورشید می باشد. اما جو این ستاره تحت تاثیر تلاطم امواج قدرتمند و غیر منتظره قرار گرفته است. این تحقیق در 30 اکتبر 2017 در وبسایت نجوم طبیعت منتشر شد. گروهی از اختر شناسان به رهبری ووتر ولمینگز از دانشگاه فناوری چالمرز از تلسکوپ آلما (آرایه میلیمتری بزرگ یا چند میلیمتری آتاکاما) جهت مشاهده دقیق…

مسیه ۵ هابل

"سحابی زیبایی که بین صورت فلکی ترازو و مار بزرگ ... کشف شد" توصیف پنجمین مورد ثبت شده در فهرست سحابی و خوشه­ های ستاره ­ای معروف چارلز مسیه ستاره ­شناس، که در قرن هجدهم ثبت شد را آغاز می­کند. اگرچه مسیه 5 (M5) به نظر مسیه ، تیره و کروی و بدون ستاره می­رسید، در حال حاضر به عنوان یک خوشه ستاره کروی با 100،000 ستاره یا بیشتر شناخته شده است که تحت جاذبه مقید شده و در یک منطقه با قطر حدود 165 سال نوری توده شده است و در فاصله­ ی25000 سال نوری از زمین است. خوشه­ های ستاره ­ای کروی که در هاله­ ی کهکشان ما پرسه می­زنند،…

NGC 1365: جهان جزیره ­ای باشکوه

کهکشان مارپیچی  NGC 1365 واقعا یک جهان جزیره­ ای عظیم است که حدود 200/000 سال نوری وسعت دارد. NGC 1365 که در فاصله ­ی 60 میلیون سال نوری از زمین، نزدیک به صورت فلکی شیمیایی فورناکس واقع شده است یکی از اعضای بارز خوشه ­ی کهکشانی به خوبی مطالعه شده ­ی فورناکس می­باشد. این تصویر با رنگهای به شدت واضح، مناطق تشکیل ستاره ­ای متراکم در دو انتهای بازو و در امتداد بازوهای مارپیچی و جزئیات خطوط گرد و غبار در عرض هسته روشن کهکشان را نشان می­دهد. هسته ­ی کهکشان یک سیاهچاله ­ی فوق سنگین است. ستاره شناسان فکر می­کنند میله­ ی برجسته NGC…