مرور برچسب

آسترال

آغاز یک برخورد کهکشانی

آسترال : ان جی سی 5256 (NGC 5256) که به مارکارین 266 (Markarian 266) نیز شهرت دارد و در صورت فلکی دب اکبر یا خرس بزرگ (Ursa Major) واقع شده، حدود 350 میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد. این کهکشان از دو کهکشان دایره ای شکل که در حال حاضر هسته مرکزی آنها 13000 سال نوری با یکدیگر فاصله دارند، تشکیل شده است. گازها، غبارها و ستارگانی که از اجزا تشکیل دهنده این کهکشانها محسوب می شوند، با مشتعل ساختن ستاره های نوزا در نواحی شکل گیری ستارگاه فروزان سراسر این کهکشان در یک محور کهکشانی نیرومند دور یکدیگر در گردش هستند. می توان در…

تیم هابل (Hubble) و گایا (Gaia) در حال سنجش و ثبت دقیق حرکت سه بعدی ستارگان هستند. 

ستاره شناسان موسسه نجوم کاپتین (Kapteyn) و رصدخانه لیدت (Leiden) که هر دو در هلند قرار دارند، از اطلاعات تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای و تلسکوپ گایا متعلق به آژانس فضایی اروپا جهت سنجش حرکت ستاره ها در کهکشان کوتوله مجسمه ساز (Sculptor Dwarf) استفاده می کنند. این کهکشان یک کهکشان ماهواره ای است که حول مدار کهکشان راه شیری در گردش است و 300000 سال نوری با زمین فاصله دارد. با تلفیق اطلاعات بدست آمده از این دو ماموریت موفقیت آمیز آژانس فضایی اروپا که به فاصله 12 سال از یکدیگر بوده، اکنون دانشمندان می توانند حرکات دقیق سه…

یک دوش زمستانی

چهار شهاب در این آسمان شب زمستانی در آسمان­های شمالی به چشم می­خورند. در یک نوردهی ثانویه 10 ثانیه­ای منفرد، گلوله آتشین درخشان و 3 شهاب کم ­نورتر در نزدیکی اوج بارش شهابی جوزایی ماه دسامبر، ثبت شده ­اند. دریاچه­ ی تا اندازه ­ای یخزده­ ی ادیت در آلبرتا، پارک ملی جاسپر در کانادا که نور سبز رنگ گلوله آتشین را بازمی­ تاباند، در منظره ­ی جلوی عکس قرار دارد و کوه­های سنگی کانادایی در امتداد افق شمالی، صف کشیده ­اند. البته این دریاچه یخزده حتی در تابستان هم سرد است. اما عکاس این عکس، جک فوسیکو گزارش می­دهد که او در آن شب دمای منفی…

بارش شهابی جوزایی شمال

بارش شهابی جوزایی سالانه زمین، امسال هم علاقمندانش را ناامید نکرد چرا که سیارک فعال 3200 فایتون سیاره­ ی زیبای ما را غرق در گرد و غبار کرده است. در این آسمان شب نیمکره شمالی، شهاب­ سنگ­ها از کانون بارش جوزا، به حرکت درمی­ آیند. برای ایجاد این تصویر، 37 فریم منفردی که خطوط حرکت شهاب­ سنگ­ها را ثبت کرده­اند، به مدت 8.5 ساعت در طول شبهای دوازدهم/سیزدهم دسامبر گرفته شدند. در ترکیب نهایی، آنها در برابر آسمان پر ستاره ­ی بالای یک تلسکوپ رادیویی MUSER ، یک آرایه تلسکوپ رادیویی اختصاصی خورشیدی در ایستگاه Mingantu در مغولستان داخلی…

بررسی ابر ماژلانی

این عکس که توسط تلسکوپ از سطح زمین گرفته شده است بخشی از ابر ماژلانی را نشان میدهد که به نام  SMIDGE  نامیده میشود و در عکس بالا به خوبی مشخص گردیده . علاوه بر اینکه موقعیت ابرنواختر NGC248 را نیز به نمایش گذاشته است .  منبع : سایت ناسا 

سحابی آمریکای شمالی و پلیکان

طرفداران سیاره زیبای ما ممکن است خطوط این ابرهای کیهانی را تشخیص دهند. تابش درخشانی که در سمت چپ، توسط لکه­ های گرد و غبار تاریک تابیده می­شود، به نظر می­رسد شکلی قاره ­مانند را نشان می­دهد و باعث می­شود نام شناخته شده سحابی امریکای شمالی به ناحیه نشری که به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، نسبت داده شود. در سمت راست تصویر، درست در سواحل شرقی سحابی امریکای شمالی،  IC 5070قرار دارد که نیمرخ آن سحابی پلیکان را به فکر خطور می­دهد. این دو سحابی درخشان که حدود 1500 سال نوری دورتر از ما هستند، بخشی از یک منطقه تشکیل ستاره ­ی بزرگ…

هابل توده های غباری کیهانی را مورد کاوش قرار می دهد.

درست مانند گرد و غباری که در گوشه و کنار و زیر تخت خوابها پنهان است، توده های پیچیده شگفت انگیز و لکه های گرد و غبار کیهانی نیز در کهکشان بیضوی شکل غول پیکر NGC 1316 نهفته است. در این تصویر که براساس اطلاعات گرفته شده از تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای سی ای ساخته شده، خطوط غباری و خوشه های ستاره ای این کهکشان غول پیکر قابل مشاهده می باشد و همین گواه این مسئله است که این کهکشان از ترکیب دو کهکشان غنی از گاز تشکیل شده است. منبع : spacetelescope مترجم : لاله مومنی 

رگه ها و خطوط نورانی

این نمای زیبا که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ای اس ای گرفته شده مربوط به کیهانی دور دست می باشد که یک خوشه کهکشانی بنام آبل 2537 در آن قابل مشاهده است. خوشه های کهکشانی همچون این خوشه شامل هزاران کهکشان در سنین، اشکال و سایزهای مختلف می باشند که با یکدیگر جرمی کهکشانی ،هزاران برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری را تشکیل می دهند. این گروه های کهکشانی بسیار عظیم الجثه هستند. آنها بزرگترین ساختار در جهان می باشند که از طریق نیروی گرانشی خودشان گرد هم آمده اند. این خوشه های کهکشانی را جهت کاوش پدیده های کیهانی اسرار آمیز نظیر…

Alnitak, Alnilam, Mintaka

 النیتاک، النیلام، و مینتاکا، ستارگان آبی رنگ درخشانی هستند که در این چشم­ انداز کیهانی از شرق به غرب (پایین سمت راست به سمت چپ بالا) به صورت مورب قرار گرفته ­اند. این سه ستاره ابرغول آبی­رنگ که به عنوان کمربند صورت فلکی جبار نیز شناخته می­شوند، گرمتر و بسیار سنگین­تر از خورشید هستند. آنها 800 تا 1500 سال نوری از زمین فاصله دارند، که از ابرهای میان ستاره ­ای به خوبی بررسی شده­ ی جبار متولد شده ­اند. در حقیقت، ابرهای گاز و گرد و غباری که در این ناحیه قرار دارند، اشکال شگفت­ انگیز آشنایی دارند، از جمله سحابی تاریک سر اسب و…

M33: کهکشان مثلث

صورت فلکی شمالی کوچک مثلث، M33، این کهکشان مارپیچی لبه ­ای باشکوه را در خود دارد. نام های مشهور آن عبارتند از: کهکشان فرفره ­ای یا کهکشان مثلث. قطر M33 بیش از 50،000 سال نوری است، که سومین کهکشان بزرگ در گروه کهکشان­های محلی پس از کهکشان آندرومدا (M31) و راه شیری خودمان است.  M33 در فاصله­ ی حدود 3 میلیون سال نوری از راه شیری، یکی از اقمار کهکشان آندرومدا به نظر می­رسد و  این سیستم­های ستاره ­ای بزرگ مارپیچی برای رصد ستاره ­شناسان منظره ­ای تماشایی و جالب هستند. این تصویر پررنگ مرکب از نمای سیاره زمین، خوشه­ های ستاره­ ای…