مرور رده

سحابی ها

HH 666: ستون گرد و غبار کارینا

برای بعضی ­ها، ممکن است شبیه یک کندوی زنبور باشد که یک زنبور شیطانی را در خود جا داده است. در واقع، این تصویر برجسته­ ی هابل، یک ستون کیهانی از گرد و غبار در داخل  Herbig-Haro 666  با گستردگی دو سال نوری را به تصویر کشیده است . این ساختار در سحابی کارینا که یکی از بزرگترین مناطق تشکیل ستاره در کهکشان ماست، قرار دارد و در آسمان­های جنوبی در فاصله­ ی حدود 7500 سال نوری دیده می­شود. طرح­های لایه ­ای ستون توسط بادها و تابش ستاره­ های جوان، داغ و عظیم کارینا شکل داده می­شوند، که بعضی از آنها هنوز در داخل سحابی شکل می­گیرند. یک…

سحابی آمریکای شمالی و پلیکان

طرفداران سیاره زیبای ما ممکن است خطوط این ابرهای کیهانی را تشخیص دهند. تابش درخشانی که در سمت چپ، توسط لکه­ های گرد و غبار تاریک تابیده می­شود، به نظر می­رسد شکلی قاره ­مانند را نشان می­دهد و باعث می­شود نام شناخته شده سحابی امریکای شمالی به ناحیه نشری که به عنوان NGC 7000 فهرست شده است، نسبت داده شود. در سمت راست تصویر، درست در سواحل شرقی سحابی امریکای شمالی،  IC 5070قرار دارد که نیمرخ آن سحابی پلیکان را به فکر خطور می­دهد. این دو سحابی درخشان که حدود 1500 سال نوری دورتر از ما هستند، بخشی از یک منطقه تشکیل ستاره ­ی بزرگ…

گردگیر مثلثی ویلیامینا فلمینگ

این رشته­ های پیچیده­ ی گاز توده شده­ ی درخشان با ظاهری به هم ریخته، در صورت فلکی صلیب شمالی به عنوان بخشی از سحابی پرده در سراسر آسمان سیاره­ ی زمین پخش شده است. خود سحابی پرده یک اثر بزرگ ابرنواختر است که یک ابر در حال رشد از انفجار مرگ یک ستاره عظیم است. به احتمال زیاد نور انفجار ابرنواختر اصلی 5،000 سال پیش به زمین رسیده است. امواج شوک بین ستاره ­ای که در پی این رویداد سهمگین منفجر شده اند، در فضا پیش رفته و مواد بین ستاره ­ای را جاروب کرده و برآشفته می­کنند. رشته­ های درخشان واقعا خیلی شبیه به امواج در یک ورق هستند که…

NGC 2261: سحابی متغیر هابل

چه عاملی سبب تغییر سحابی متغیر هابل می­شود؟ سحابی غیرعادی که در اینجا نشان داده شده است، ظاهر خود را فقط در مدت چند هفته تغییر می­دهد. این سحابی که بیش از 200 سال پیش کشف شده و سپس به نام NGC 2261 ثبت شده است، سحابی جالب توجه برای ادوین هابل نامیده شد، که در اوایل قرن گذشته آن را مورد مطالعه قرار داده بود. این تصویر برجسته توسط یک همنام دیگر هابل: تلسکوپ فضایی گرفته شده است. سحابی متغیر هابل یک سحابی بازتابی از گاز و گرد و غبار لطیف است که از ستاره ­ی R تکشاخ دمیده شده است. پهنای این سحابی تیره و تاریک حدود یک سال نوری است و…

حباب در فضا

ابر ماژلانی بزرگ (LMC) به فاصله نزدیک به 160000 سال نوری یکی از نزدیکترین همراهان کهکشان راه شیری محسوب می شود و همچنین در یکی از بزرگترین و ژرف ترین نواحی شکل گیری ستارگان فعال که در هر نقطه از محدوده کهکشانی ما وجود دارد و سحابی تارنتولا نام گرفته، قرار دارد. این تصویر تلسکوپ فضایی هابل ناسا /  ای اس ای رشته های دراز و عنکبوتی شکل گازهایی را که نام این منطقه برگرفته از آن است و ساختار برانگیزاننده حباب های توده ای را که سحابی لانه زنبوری را شکل میدهد (در سمت چپ پایین)، نشان میدهد. سحابی لانه زنبوری بطور غیر مترقبه توسط…

مسیه ۵ هابل

"سحابی زیبایی که بین صورت فلکی ترازو و مار بزرگ ... کشف شد" توصیف پنجمین مورد ثبت شده در فهرست سحابی و خوشه­ های ستاره ­ای معروف چارلز مسیه ستاره ­شناس، که در قرن هجدهم ثبت شد را آغاز می­کند. اگرچه مسیه 5 (M5) به نظر مسیه ، تیره و کروی و بدون ستاره می­رسید، در حال حاضر به عنوان یک خوشه ستاره کروی با 100،000 ستاره یا بیشتر شناخته شده است که تحت جاذبه مقید شده و در یک منطقه با قطر حدود 165 سال نوری توده شده است و در فاصله­ ی25000 سال نوری از زمین است. خوشه­ های ستاره ­ای کروی که در هاله­ ی کهکشان ما پرسه می­زنند،…

سحابی نشری کلاه خود جنگی ثور

این ابر کیهانی شبیه به کلاه خود جنگی با دنباله­ های بال مانند خود به نام کلاه خود ثور مشهور است. کلاه خود ثور که حدود 30 سال نوری در آسمان گستردگی دارد، حتی برای یک خدای اسکاندیناوی هم اندازه­ ای بزرگ و قهرمانانه دارد. در واقع این کلاه خود بیشتر شبیه یک حباب بین ستاره ­ای است که به صورت بادی سریع از ستارگان روشن در نزدیکی مرکز منطقه آبی رنگ حباب دمیده شده است و ابر مولکولی پیرامون ستاره را تاب می­دهد. این ستاره که یک ستاره ولف-رایه می­باشد، یک ستاره غول پیکر عظیم و بسیار داغ است و گمان می­رود در یک مرحله کوتاه و قبل از…

برخورد Calabash

سحابی Calabash ( کالاباش رو میتونستیم به معنی کباب کردن معنی کنیم اما ترجیح دادیم همین اسم اصلی باقی بمونه ) که در این تصویر دیده می­شود - و دارای نام فنی OH 231.8 + 04.2 است – نمونه ­ای دیدنی از مرگ یک ستاره ­ی کم­ جرم، مانند خورشید است. این تصویر که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA گرفته شده است، ستاره را در طول یک دگرگونی سریع از غول قرمز به سحابی سیاره­ ای نشان می­دهد که طی آن لایه­ های بیرونی گاز و گرد و غبار خود را به فضای اطراف خود پرتاب می­کند. موادی که به تازگی به بیرون انداخته شده ­اند در جهات مخالف با سرعت بسيار…

پوسته­ های درخشان و آتشین گازی

این توده آتشین چرخشی ممکن است شبیه چیزی بوجود آمده از "ارباب حلقه ­ها" باشد، اما در واقع سحابی سیاره ­ای به نام ESO 456-67 است. این شیء قهوه ­ای رنگ مایل به سرخ در آسمان جنوبی در صورت فلکی قوس (The Archer) در مقابل پس­ زمینه ­ای از ستارگان درخشان قرار دارد. این اشیاء علی رغم نامشان، هیچ ارتباطی با سیارات ندارند؛ این نام بدون ارتباط ، به بیش از یک قرن پیش برمی­گردد، زمانی که نخستین ستاره شناسان برای مشاهده­ ی آنها تنها دارای تلسکوپ کوچک و با کیفیت ضعیف بودند. به همین دلیل سحابی­ها کوچک، جمع و جور و سیاره مانند دیده می­شدند -…