ستاره شناسی رادیویی چیست؟

تحقیقات فضایی کاملا وابسته به اطلاعاتی است که ما از نور اجرام آسمانی جمع آوری می کنیم . درخشندگی، رنگ و حرکت . برای میلیون ها سال انسان تنها می توانست کیهان را با نور مرئی مشاهده کند، اما نور مرئی از جمله طیف الکترومغناطیسی است که همه  تابش ها را شامل می شود. از کوتاه ترین طول موج( بزرگترین فرکانس) تا بلندترین( کوتاه ترین فرکانس). طول موج های بالاتر فوتونهای کم انرژی تری دارند و کوتاه ترین آنها امواج رادیویی است. فضانوردی رادیویی، مطالعه فضا از طریق آنالیز تابش رادیویی از اشیا نجومی می باشد.

امواج رادیویی خیلی راحت تر از طریق گازها و غبارات بین ستاره ای قطع می شوند چراکه به سادگی بقیه ی طول موج های کوتاه تر تفرق و جذب نمی شوند. بعضی از منابع قوی از تابش های رادیویی در فضا شامل هسته های فعال عظیم الجثه هستند( که تصور می شود توسط سیاه چاله های خیلی عظیم تغذیه می شوند) و اجساد اختری که می چرخند و به نام تب اختر شناخته می شوند. نزدیک تر به خانه، اپراتورهای رادیویی بسیار آسان تر می توانند، سیگنالها را از خورشید و ومشتری دریافت کنند و با بعضی میزان سازی های دقیق، سقوط شهاب ها را ثبت کنند( پروژه رادیویی ناسا امکان انجام مشابه این کار را در حیاط پشتی خانه تان می دهد)

تلسکوپ های رادیویی، بشقابهای بزرگ و سهموی بزرگی را برای انعکاس امواج رادیویی وارد شده به محل تمرکزی که بالای ظرف هاست، یعنی جایی که سیگنالها دریافت و وسعت داده می شوند، استفاده می کنند. سپس یک کامپیوتر می تواند سیگنالها را برای ایجاد تصویری که شکل امواج رادیویی را دنبال کرده و با استفاده از فالس رنگها برای به تصویر کشیدن شدت امواج رادیویی در نقاط مختلف استفاده شود. رادیو تلسکوپ ها خیلی بزرگ تر از تلسکوپهای نوری هستند چرا که امواج رادیویی دارای انرژیهای خیلی کم می باشند. جهت یافتن سیگنالها، رادیو تلسکوپها باید توانایی شکار فوتونهای بیشتری نسبت به تلسکوپ های نوری داشته باشند.

فضا نوردان همچنین می توانند آرایه هایی از ظرفهای رادیو تلسکوپ ها، برای انتقال خطوط انترفرومتری خیلی طویل تری استفاده کنند. این تکنیک مشاهدات تلسکوپهای رادیویی چندگانه را در مکان های جدا از هم ترکیب می کند، مثل اینکه وضوح تصویر برابر باشد با زمانی که از تلسکوپی به بزرگی خط انتهایی جدایی بین تلسکوپها استفاده کرده باشیم. که می تواند چندین هزار مایل باشد. گسترده ترین ترکیب از تلسکوپهای رادیویی به عنوان تلسکوپ event horizon (رویدادافقی) شناخته می شود. اگرچه این تلسکوپ هنوز در حال ساخت است، فضانوردان امید دارند که این آرایه روزی در کنار چیزهای دیگر از سیاهچاله بسیار عظیم مرکزی که هیولای کهکشان راه شیری است، عکس بگیرد.

 

منبع : skyandtelescope

مترجم : پگاه زندی

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.