سیمیس 147: بازمانده یک ابرنواختر

در این نمای دقیق از سیمیس 147 که بازمانده کمرنگی از یک ابرنواختر است، می توان  شبکه در هم تنیده ای از رشته ها را مشاهده کرد. سیمیس 147 که به نام Sharpless 2-240  نیز ثبت شده است، بیشتر با نام پرطرفدار خود، یعنی سحابی اسپاگتی شناخته می شود. این سحابی که آن را می توان در مرز صورت فلکی های گاو (Taurus) و ارابه ران (Auriga) مشاهده کرد، حدود 3 درجه و یا 6 ماه کامل از پهنه آسمان را می پوشاند که معادل 150 سال نوری است. فاصله این ابر تشکیل شده از بقایای ستاره ای، از زمین در حدود 3000 سال نوری می باشد. عکس ترکیبی فوق از داده های تصویری به کمک فیلترهای باند باریک (narrow-band) حاصل شده است که انتشارات قرمز رنگ گسیل شده از اتم های هیدروژن یونیزه شده ناشی از گازهای درخشان و برانگیخته را به خوبی نشان می دهد. عمر این بازمانده ابرنواختری، حدود 40.000 سال است و این یعنی نور این انفجار ستاره ای عظیم، اولین بار 40.000 سال پیش به زمین رسیده است. ولی این بقایای رو به گسترش، تنها بازمانده انفجار نبوده اند؛ این فاجعه کیهانی، یک ستاره نوترونی در حال چرخش و یا پالسار نیز به جا گذاشته است که تنها جرم باقیمانده از هسته ستاره اصلی محسوب می شود.

 

منبع : سایت ناسا

ممکن است شما دوست داشته باشید
2 نظرات
  1. jahankavoshan.com می گوید

    خسته نباشید مرسی به خاطر این مطلب فوق العاده

  2. قطعات جانبی موبایل می گوید

    اقا خیلی وبسایتتون عالیه

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.