شکار تصاویر جهت کشف اجرام اولیه و ستاره های در حال گریز

تصویر جدید هابل از سحابی اوریون

17 – مارچ – 2017

ستاره شناسان در روند جستجوی اجرام اولیه و ستاره های از بین رفته، از طریق تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA موفق به خلق تصویر جدیدی از سحابی اوریون شدند. در حین بررسی هایی که انجام گرفته از محدوده شکل گیری سحابی مشهور ذکر شده، آنها به این نتیجه رسیدند که آنچه را که موفق به کشف آن شده اند، میتواند قطعه گمشده ای از پازل کیهانی باشد – سومین عضو از یک سیستم  ستاره ای که مدت ها پیش، از بین رفته و فروپاشیده است.

سحابی اوریون از نظر موقعیت استقرار، نزدیک ترین محدوده شکل گیری ستاره به زمین را داراست و تنها 1400 سال نوری از زمین فاصله دارد؛ منطقه ای آشفته که در آن ستاره ها متولد می شوند، سیستم های ستاره ای شکل میگیرند و تشعشعاتی که ستاره های عظیم وجوان از خود ساطع میکنند باعث ایجاد حفره هایی در سحابی شده و اختلالاتی را در روند رشد ستاره های کوچکتر و نزدیکتر بوجود میآورد.

بدلیل وجود این آشفتگی های مداوم، هابل بارها سحابی های مختلف را مورد مطالعه قرار داده است تا از این طریق فرآیندهای جالب و قابل توجهی را که در این محدوده رخ میدهند، مورد بررسی قرار دهد. تصویری را که پیش رو دارید، جدیدترین تصویریست که جهت افزودن به مجموعه تصاویر در خصوص این موضوع تهیه شده است و محدوده مرکزی سحابی را نشان میدهد که شامل ترکیبی از اطلاعات قابل رویت و همچنین آن دسته از اطلاعاتی است که با کمک نور مادون قرمز قابل دیدن خواهد بود.

ستاره شناسان داده های جدید مادون قرمز را برای شکار اجرام اولیه بکار میگیرند. این داده ها، آزادانه در فضایی که فاقد ستاره والد و کوتوله های قهوه ای در سحابی اوریون است مورد استفاده قرار میگیرند. از طرفی، قابلیت های مادون قرمز هابل این امکان را فراهم میکند تا ابرهای حاوی گرد و غبار و گاز را کنار زده و ستاره ای را که در دل این ابرهای از جنس گرد و غبار پنهان شده است را به وضوح قابل مشاهده کند که در نتیجه ستاره های ظاهر شده با رنگ قرمز درخشان در تصویر نهایی دیده خواهند شد. در این میان، ستاره شناسان با ستاره ای متحرک که با سرعت فوق العاده بالا، حدود 200000  کیلومتر در ساعت در حال حرکت بود، برخورد کردند(1). این ستاره می تواند قطعه ای گمشده از پازل یک سیستم ستاره ای باشد که 540 سال پیش از این در هم شکسته بود.

ستاره شناسان در حال حاضر در خصوص دو ستاره در حال گریز دیگر در سحابی اوریون اطلاعاتی را بدست آورده اند که احتمالا این دو ستاره به یک سیستم چند ستاره ای که در حال حاضر از بین رفته است، تعلق داشته اند. آنها سالها در این شک به سر میبردند که سیستم ستاره ای مذکور شامل بیش از این دو ستاره بوده است. در حال حاضر، به موجب مطالعات تصادفی و نیز کنجکاوی ستاره شناسان، این امکان وجود دارد که هابل، موفق به یافتن قطعه سوم از دست رفته این پازل کیهانی شده باشد.

این مسئله که آیا ستاره جدید در واقع همان آخرین قطعه گمشده پازل کیهانی باشد، نیاز به مشاهدات و بررسی های بیشتری دارد. بنابراین این موضوع میتواند پاسخی به این سوال باشد که چرا سیستم ستاره ای اولیه، در همان وهله اول از هم جدا شده اند. این در حالیست که نظریه های متعددی مبنی بر وجود تعاملات با دیگر گروه های ستاره ای نزدیک، یا دو ستاره که بسیار به هم نزدیک می شوند وجود دارد که البته هیچ کدام نمی توانند انکار یا تأیید شوند.

 


  • (1) سرعت نسبی ستاره از طریق مقایسه با مشاهدات سال 1998 مورد محاسبه قرار گرفته است. سرعت ستاره تازه کشف شده، تقریبا 30 برابر سرعت اکثر ساکنان ستاره سحابی است.در حالی که ستاره شناسان به دنبال یافتن پاسخ این سوالات هستند، همچنان کشف رازها و مطالب جدید در آینده، دور از ذهن نخواهد بود.

اطلاعات بیشتر: تلسکوپ فضایی هابل – پروژه همکاری بین ESA و ناسا.

آرشیوتصویر ناسا – ESA

ترجمه : مریم حمزوی

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.