هابل شواهد قانع کننده ای برای وجود ماه دیگری در خارج از سیستم خورشیدی را ارائه میدهد .

کشف سیارات خارج از منظومه شمسی اولین نتایج خود را تنها در ۳۰ سال گذشته ارائه داده است. در حالیکه اخترشناسان این سیارات را به صورت منظم پیدا می کنند، جستجو برای قمر ها در خارج از منظومه شمسی تا به امروز موفقیت آمیز نبوده است.
در سال ۲۰۱۷، تلسکوپ فضایی کاپلر ناسا، سرنخ هایی از یک ماه خارجی در حال چرخش به دور سیاره کپلر -۱۶۲۵b شناسایی کرده است. در حال حاضر، دو دانشمند از دانشگاه کلمبیا در نیویورک (ایالات متحده آمریکا) با استفاده از قابلیت های بی نظیر تلسکوپ فضایی هابل ناسا / ESA ،ستاره کپلر -۱۶۲۵، که ۸۰۰۰ سال نوری فاصله دارد و سیاره مربوط به آن را با جزئیات بیشتر مطالعه می کنند . مشاهدات جدیدی که با هابل انجام می شود، شواهد قانع کننده ای برای یک ماه خارجی در حال گردش در مدار سیاره شناخته شده سیاره کپلر -۱۶۲۵ ارائه میدهد که اگر تأیید شود، این اولین کشف یک ماه خارج از منظومه شمسی ما خواهد بود.
ماه مورد نظر، با نام Kepler-1625b-i، به دلیل اندازه بزرگ آن غیر معمول است؛ قطر آن با سیاره نپتون قابل مقایسه است. چنین قمرهای عظیم الجثه ای در سیستم خورشیدی ما ناشناخته هستند. الکس Teachey، دانشجوی کارشناسی ارشد که این مطالعه را هدایت میکند، با هیجان اظهار کرد که “این پدیده امکان دارد افق دید جدیدی را در توسعه سیستم های سیاره ای ایجاد کند و ممکن است ستاره شناسان مجددا در خصوص نظریه های شکل گیری قمر ها بازبینی انجام دهند”،.
Kepler-1625b  بزرگتر از همتایانش در سیستم خورشیدی است. سیاره خارجی گازی حجیم، چندین بار بیشتر از ژوپیتر است. این قمر به دور ستاره ی اصلی خود در فاصله ای شبیه به فاصله بین خورشید و زمین می گردد که خود  – و ماه مورد نظرش – در لبه داخلی منطقه قابل سکونت سیستم ستاره ای قرار دارد.
برای پیدا کردن شواهدی از وجود ماه خارجی، تیم جستجو این سیاره را در حال عبور از مقابل ستاره اصلی خود مشاهده کرده است که سبب کاهش نور ستارگان شد. دیوید کیپپینگ، دومین پژوهشگر این تحقیق، گفت: “ما انحراف های کوچکی را در منحنی نور مشاهده کردیم که توجه ما را جلب کرد.”
این سیاره توسط هابل قبل و در طول عبور  ۱۹ ساعته آن مشاهده شد. بعد از اتمام گذر، هابل متوجه مقدار کمی کاهش میزان روشنایی ستاره که در حدود ۳٫۵ ساعت بعد مطابق با اثر ماه به دنبال سیاره است. دیوید Kipping احساسات خود را بدین گونه شرح داده است “این قطعا یک لحظه تکان دهنده بود برای دیدن منحنی نور است – تپش قلب من کمی تشدید شد و من محو تماشای آن بودم.،”. متاسفانه، مشاهدات برنامه ریزی شده ی هابل ، تا قبل از اینکه عبور کامل ماه ضبط شود به پایان رسید.
علاوه بر این  کاهش کم در منحنی نور، هابل با شناسایی عبور سیاره بیش از یک ساعت پیش بینی شده ، مدارک قانع کننده ای را برای فرضیه ماه ارائه کرد. این با مدلی از سیستم که در آن سیاره و ماه آن مرکز رایج جاذبه گردش دارند و باعث می شود که سیاره از موقعیت پیش بینی شده خود خارج شود سازگار است.
در اصل این ناهنجاری نیز ممکن است ناشی از کشش گرانشی یک سیاره دوم فرض شده در سیستم باشد، اما تلسکوپ فضایی کپلر هیچ مدرکی برای سیاره های بیشتری در اطراف ستاره در طی ماموریت چهار ساله اش کشف نکرده است. با این حال، مشاهدات بیشتری از هابل برای تایید کامل وجود Kepler-1625b-I مورد نیاز است.
Kipping گفت: “اگر این موضوع تایید شود، Kepler-1625b قطعا یک پازل جالب برای نظریه پردازان ارائه خواهد داد.” Teachey نتیجه گرفت: “این تذکر جالبی است که ما چه مقدار در مورد سیستم های سیاره ای دور و کشف مظاهر علمی سیاره های خارج از مجموعه ی شمسی اطلاعات کمی داریم.

 

 

منبع : سایت ناسا 

مترجم : محبوبه سادات هاشمی

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.