تلسکوپ فضایی هابل نور پر حرارت در قطب شمالی زحل را مورد مطالعه قرار می دهد.

در سال ۲۰۱۷، طی یک دوره هفت ماهه، تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصاویری از آئورورا بالای منطقه قطب شمال زحل با استفاده از تلسکوپ فضایی گرفته است. این مشاهدات قبل و بعد از انقلاب تابستانی زحل گرفته شده است. این شرایط بهترین دید قابل دسترس از ناحیه شمال هابل را رائه داده است.
در زمین، آئورورا عمدتا توسط ذرات اولیه که توسط خورشید به شکل باد خورشیدی منتشر می شوند ایجاد می گردد. هنگامی که این جریان ذرات باردار الکتریکی به سیاره ما نزدیک می شوند، با میدان مغناطیسی تعامل پیدا می کند که به عنوان یک سپر غول پیکر عمل می کند. در حالی که از محیط زیست زمین در برابر ذرات گرد و غبار خورشیدی محافظت می کند، می تواند بخشی از آنها را نیز بگیرد. ذرات گرفتار شده درون مغناطیس فضایی – منطقه فضای اطراف زمین که در آن ذرات باردار تحت تاثیر میدان مغناطیسی قرار می گیرند- می توانند انرژی کسب کنند و سپس خطوط میدان مغناطیسی را به سمت قطب های مغناطیسی هدایت کنند. در آنجا، با اتمهای اکسیژن و نیتروژن در لایه های بالای اتمسفر در تعامل قرار می گیرند و نورهای رنگی در ناحیه قطبی در اینجا بر روی زمین ایجاد می کنند.
با این حال، این آئورورا منحصر به زمین نیستند. سیارات دیگر در منظومه شمسی ما دارای خواص مشابهی هستند. در میان آنها چهار غول گازی مشتری، زحل، اورانوس و نپتون هستند. از آنجا که جو هر یک از چهار سیاره در منظومه شمسی – بر خلاف زمین – که تحت تأثیر هیدروژن است، آئورورها ی زحل که میتواند به راحتی در طول موجهای ماورای بنفش دیده شود؛ بخشی از طیف الکترومغناطیسی است که تنها از فضا قابل مطالعه است.
هابل به محققان اجازه داده است برای نظارت بر رفتار آئورورا در قطب شمال زحل در مدت زمان طولانی مورد بررسی قرار دهند. مشاهدات هابل با “فینال بزرگ” فضاپیمای کاسینی هماهنگ شده بودند، زمانی که فضاپیما به طور همزمان مناطق آئورورایی زحل را بررسی کرد. داده های هابل به ستاره شناسان اجازه داده است بیشتر درباره میدان مغناطیسی زحل، که بزرگترین سیاره در منظومه شمسی غیر از مشتری اطلاعات کسب نمایند.
این تصاویر انواع مختلفی از انتشارات با ویژگی های بسیار متنوع محلی را نشان می دهند . تنوع آئورورا هم تحت تأثیر باد خورشیدی و هم چرخش سریع زحل است که فقط حدود ۱۱ ساعت طول می کشد. علاوه بر این، آئورورا شمالی دارای دو قله مجزا در روشنایی – در سپیده دم و درست قبل از نیمه شب را نشان می دهد. پیک دوم، که قبلا گزارش نشده، به نظر می رسد مربوط به تعامل باد خورشیدی با مگنتوسفر در انقلاب زحل  باشد.
تصویر اصلی ارائه شده در اینجا ترکیبی از مشاهدات ساخته شده از زحل در اوایل سال ۲۰۱۸ به صورت دیداری و آئورورها در ناحیه شمال قطب زحل  ساخته شده در سال  است ۲۰۱۷، است که اندازه آئورورا همراه با رنگ های زیبا از زحل را نشان می دهد.
هابل از گذشته در مورد آئورورا زحل مطالعه کرده است. در سال ۲۰۰۴، آئورورای جنوبی را کمی بعد از انقلاب جنوبی (heic0504) مورد مطالعه قرار داده است و در سال ۲۰۰۹ از فرصتی نادر برای ضبط زحل هنگامی که حلقه های آن بر روی لبه (heic1003) قرار دارد استفاده کرد. این موضوع به هابل اجازه می دهد که  بتواند هر دو قطب و آئورورا  را به طور همزمان مشاهده کند.

 

 

منبع : سایت spacetelescope

مترجم : محبوبه سادات هاشمی 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.