سایت آسترال عکسها ، ویدئوها و مقالات ترجمه شده نجومی به روز را به نمایش میگذارد.

ابرهای ال ام سی (LMC)( ماژلانی )

چشم اندازی جذاب در آسمانهای جنوبی، ابر بزرگ ماژلانی (LMC) که در این پهنه تلسکوپی می توان آنرا عمیق و دقیق مشاهده کرد. فیلترهای باریک باند و پهنا باند گستره این ابر کیهانی را با تقریبا ۵ درجه یا ۱۰ قرص کامل ماه ثبت کرده اند.  فیلترهای باریک باند جهت انتقال نور ساطع توسط اتم های هیدروژن و اکسیژن طراحی شده اند. این اتم یونیزه شده از طریق نور پر انرژی و درخشان ستارگان که آنرا را به شکل الکترون ساطع می کنند، دوباره جذب شده و به سطح انرژی پایینتر انتقال می یابند. در نتیجه همانطور که در این تصویر می بینیم ابرهایی که از گازهای یونیزه شده اطراف این ستارگان جوان و عظیم  بوجود آمده اند، LMC را پوشانده اند. این ابرهای درخشان که تحت تاثیر بادهای اختری و تابش اشعه فرابنفش قرار دارند توسط نور ساطع از عنصر هیدروژن احاطه شده است. این نواحی را H II (هیدروژن یونیزه شده) نامگذاری کرده اند. LMC متشکل از این نواحی همپوشانی می باشد. سحابی تارانتولا (Tarantula) بزرگترین ستاره ای است که در این ناحیه در سمت چپ شکل گرفته است. بزرگترین قمر مصنوعی کهکشان راه شیری ما که همانا LMC می باشد، حدود ۱۵۰۰۰ سال نوری مساحت دارد و فاصله آن با صورت فلکی دورادو (Dorado) تنها ۱۶۰۰۰۰ سال نوری است. 

 

منبع : سایت ناسا

مترجم : لاله مومنی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.