سایت آسترال عکسها ، ویدئوها و مقالات ترجمه شده نجومی به روز را به نمایش میگذارد.

آغاز یک برخورد کهکشانی

آسترال : ان جی سی ۵۲۵۶ (NGC 5256) که به مارکارین ۲۶۶ (Markarian 266) نیز شهرت دارد و در صورت فلکی دب اکبر یا خرس بزرگ (Ursa Major) واقع شده، حدود ۳۵۰ میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد. این کهکشان از دو کهکشان دایره ای شکل که در حال حاضر هسته مرکزی آنها ۱۳۰۰۰ سال نوری با یکدیگر فاصله دارند، تشکیل شده است. گازها، غبارها و ستارگانی که از اجزا تشکیل دهنده این کهکشانها محسوب می شوند، با مشتعل ساختن ستاره های نوزا در نواحی شکل گیری ستارگاه فروزان سراسر این کهکشان در یک محور کهکشانی نیرومند دور یکدیگر در گردش هستند.

می توان در سراسر این جهان به کهکشانهای در حال فعل و انفعالی که ساختارهای مرکب و پیچیده را ایجاد می کنند، دست یافت. برخی از این ساختارها طبیعتی آرام دارند و به کندی در حال جذب یکدیگر می باشند و برخی دیگر شلوغ و بی نظم هستند و باعث انفجار نواخترها، دگرگونی کوازارها و انفجار ستارگان در حال شکل گیری می شوند.

با وجودی که این فعل و انفعالات در مقیاس وسیع کهکشانی می توانند مخرب باشند، ستاره ها به ندرت در این فرایند با یکدیگر برخورد می کنند چراکه فاصله بین آنها بسیار زیاد است. اما همانطور که کهکشانها خود را درگیر یکدیگر می کنند، اثرات نیرومند جزر و مدی می تواند ساختارهای جدیدی همچون توده کهکشانی ان جی سی ۵۲۵۶ (NGC 5256) را که بی نظم و آشفته به نظر می رسد، ایجاد کند. پدیدار آمدن این توده کهکشانی پیش از اینکه این کهکشانها بعد از میلیونها سال به ترتیب و نظم ثابتی دست یابند، صورت می گیرد.

هر کهکشانی که در ان جی سی ۵۲۵۶ (NGC 5256) قرار دارد، علاوه بر ویژگی هایی همچون بی نظمی و تابناکی دارای یک هسته کهکشانی فعال نیز می باشد که گازها و سایر اجزای باقی مانده را وارد یک سیاهچاله غول پیکر حریص و گرسنه می کند. مشاهدات رصد خانه اشعه ایکس چاندرا ناسا نشان می دهد که حرارت هسته ها و گازهای داغ میان آنها در اثر امواج کوبشی که در اثر برخورد بسیار شدید ابرهای گازی بوجود آمده، می باشد.

کهکشانهای ترکیبی همچون کهکشانهای موجود در ان سی جی ۵۲۵۶ (NGC 5256) که در حال حاضر تحت بررسی هستند، پیش از این نیز در جهان وجود داشته اند و ستاره شناسان تصور می کردند آنها باعث انقلاب کهکشانی خواهند شد. امروزه در اکثر کهکشانها نشانه هایی از ترکیب کهکشانی و برخورد هسته ها یافت می شود. کهکشان راه شیری ما هم پیشینه ای طولانی از این فعل و انفعالات دارد: این کهکشان در واقع متشکل از اجزای باقی مانده کهکشانهای بسیار کوچکتری است که در گذشته جذب کرده است. این کهکشان در حال حاضر در حال تخریب صورت فلکی کماندار اسفروئیدی کوتوله (Sagittarius Dwarf Spheroidal Galaxy) می باشد و در نوعی بازپرداخت کیهانی طی دو میلیارد سال با همسایه خود، کهکشان آندرومدا (Andromeda) درهم خواهد آمیخت.ها

در این تصویر هابل جفت دیگری از کهکشانهای در حال فعل و انفعال دیده می شود. این کهکشانها با فاصله بسیار در سمت راست ان جی سی ۵۲۵۶ (NGC 5256) قرار دارند و تاکنون توسط هیچ ستاره شناسی مورد بررسی قرار نگرفته اند.

از زمین که به آنها می نگریم چنین تصور می کنیم که ان جی سی ۵۲۵۶ (NGC 5256) تنها چند درجه از جفت کهکشانی در حال فعل و انفعال خود، مسیه ۵۱ (Messier 51)، که در سال ۲۰۰۵ از طریق تلسکوپ هابل مشاهده شد، فاصله دارد (heic0506).

 

 

منبع : spacetelescope

مترجم : لاله مومنی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.