سیارک ها: آنها چه هستند و از کجا آمده اند؟

سیارک ها اجرام سنگی هستند که عمدتا در کمربند سیارک قرار می گیرند، منطقه ای از منظومه شمسی که بیش از۲ برابر دورتر از خورشید، بین مدارهای مریخ و مشتری است. این اشیاء گاهی اوقات سیارات جزئی یا سیارک نامیده می شوند.به احتمال زیاد، آنها باقی مانده ی شکل گیری اولیه سیستم  منظومه شمسی هستند و ترکیب آنها ممکن است در مورد آنچه که سامانه خورشیدی در اوایل شبیه بود، روشن کند. آنها احتمالا از دیسک پروتوپاناتیک که خورشید را احاطه کرده بودند تشکیل شده باشند اما هرگز جرم کافی برای شکل دادن به شکل کروی که به عنوان یک سیاره در نظر گرفته شود، نداشتند. علیرغم هزاران بار کشف شده، توده جمع کل آنها هنوز خیلی کمتر از جرم زمین است.

سیارک ها پسرعموهای بزرگ شهاب سنگ هستند: آنها از ۱ کیلومتر تا بزرگتر از ۱۰۰،۰۰۰ کیلومتر در جایی که شهاب سنگ ها عموما کوچکتر از ۱ متر در قطر هستند، اما از سنگهای مشابه یا مواد فلزی ساخته می شوند. یک زیرمجموعه از این اشیاء، سیارک های تروجان ، خورشید با مشتری باهم میچرخند و در نقطه های گرانشی ایستا بین دو نقطه قرار دارند. تخمین زده شده است که تعداد زیادی تروجان وجود دارد، زیرا سیارک ها در کمربند سیارک وجود دارد.

 

برخورد سیارک ها با زمین 

سیارک ها که دسته هایی از اشیاء نزدیک زمین قرار دارند دارای مدارهایی هستند که آنها را در نزدیکی سیاره ما قرار می دهد و تعدادی از محل های برخورد قابل توجه است که به سیارک ها مربوط است. به طور معروف، حفره Chicxulub یوکاتان در مکزیک نتیجه یک اثر سیارکی است که ممکن است دایناسورها را از بین برده است. سیارک دیگری که به نام Tunguska شناخته می شود، زمین را تحت تأثیر قرار نمی دهد، اما در ۳۰ ژوئن ۱۹۰۸ چند مایل ایی بالای رودخانه Podkamennaya Tunguska منفجر شد. انفجار مشابهی در سال ۲۰۱۳، زمانی که سیارک  نزدیک به زمین به نام چلایبنسبک در انفجاری در آسمان ، که ۱۵۰۰ سرباز روس را مجبور به استفاده از مراقبت های پزشکی نمود ،منفجر شد .

چرا دنباله دارها دم دارند؟

ستاره دنباله دار هنگامی که به حضیض خورشید می رسند،دنباله دار می شوند، آنگاه که به خورشید نزدیک می شوند – می چرخند. گرمای خورشید برخی از مواد دنباله دار را تبخیر می کند و ذرات گرد و خاک را که در یخ به دام افتاده اند را آزاد می کنند. ترکیبی از فشار تابش خورشیدی و باد خورشیدی در گاز و گرد و غبار هسته ستاره دنباله دار گداخته میشود، و دو دم جداگانه: دم یونی و دم گرد و غبار را تشکیل می شوند.

                                                                                                                                                               

دو نوع دنباله

نور یونیزه یونیزاسیون گاز خنثی را که از ستاره دنباله دار است، خنثی می کند و باد خورشیدی این یون ها را مستقیما از خورشید حمل می کند تا دم یونی را تشکیل دهد که به طور معمول آبی رنگ می شود. گرد و غباردنباله از طرف دیگر،  خنثی است که از ذرات گرد و غبار کوچکی تشکیل شده است (مشابه اندازه آنها در دود سیگار). فشار از تابش خورشید این ذرات را از هسته دنباله دار دور می کند. این ذرات به دنبال مدار منظومه شمسی در اطراف خورشید هستند و یک دم منحنی پراکنده، که به طور معمول سفید یا صورتی از زمین به نظر می رسد، تشکیل می شود. ستاره های دنباله دار تنها اشیاء در منظومه شمسی با دم نیستند – مشاهدات اخیر نشان می دهد که حتی سیارک ها می توانند در صورت وقوع انفجار گرد و غبار، دنباله ایجاد کنند.

 

منبع : skyandtelescope

مترجم : زهرا محمدی 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.