یک شی­ء عظیم­ برهم­کنشی

این تصویر که توسط دومین دوربین (WFPC2) میدان گسترده­ ی سیاره ­ای تلسکوپ فضایی هابل NASA / ESA گرفته شده است، کهکشان NGC 6872 را در صورت فلکی پائو (طاووس) نشان می­دهد. ظاهر غیر عادی آن به دلیل کنش­های آن با کهکشان کوچکتری به نام IC 4970 که درست بالای NGC 6872 دیده می­شود، می­باشد. هر دوی این کهکشانها حدود ۳۰۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند.

عرض NGC 6872 بیش از ۵۰۰،۰۰۰ سال نوری است و در نتیجه، دومین بزرگترین کهکشان مارپیچی است که تا به امروز کشف شده است. این کهکشان، از لحاظ اندازه فقط مغلوب NGC 262 است، کهکشانی که قطر خارج تصوری به اندازه­ ی بیش از  ۱٫۳ میلیون سال نوری دارد! برای درک بهتر این موضوع، عرض کهکشان خود ما، کهکشان راه شیری، بین ۱۰۰،۰۰۰ تا ۱۲۰،۰۰۰ سال نوری است که عرض NGC 6872 حدود پنج برابر آن است.

بازوی مارپیچی سمت چپ بالایی NGC 6872 به طور قابل ملاحظه ­ای از شکل طبیعی خود، خارج شده است و با مناطق تشکیل ستاره­، احاطه شده است که در این تصویر به رنگ آبی دیده می­شود. این ممکن است ناشی از عبور اخیر IC 4970 از میان این بازو باشد – گرچه در اینجا، اخیر به معنای ۱۳۰ میلیون سال پیش است! ستاره ­شناسان ملاحظه کرده ­اند که ظاهرا NGC 6872 نسبتا از لحاظ هیدروژن آزاد، ضعیف است که ماده­ ی اصلی برای تشکیل ستاره ­های جدید است، به این معنی که اگر کنش­های NGC 6872 با IC 4970 نبود، این کهکشان احتمالا قادر به تولید انفجارهای جدید تشکیل ستاره ­ای نبود.

 

منبع : spacetelescope

مترجم : زهرا یاری 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.