انفجارهای زایش ستاره­ای در NGC 5398

این تصویر تلسکوپ فضایی هابل NASA/ESA، NGC 5398 را نشان می­دهد، یک کهکشان مارپیچی بسته که حدود ۵۵ میلیون سال نوری دورتر از ماست.

این کهکشان به دلیل در بر داشتن یک منطقه­ ی فوق العاده وسیع HII که یک ابر بزرگ تشکیل شده از هیدروژن یونیده است؛ مشهور است (یا HII، H-2 تلفظ می­شود، H نماد شیمیایی هیدروژن است و “II” نشان می­دهد که اتم ها یک الکترون از دست داده و یونیده شده ­اند). ابر NGC 5398 ، Tol 89 نامیده می­شود و در انتهای سمت چپ پایین ستون ستاره­ های مرکزی کهکشان قرار گرفته است، ساختاری که هسته کهکشانی و ماده­ ی قیفی را می­پوشاند تا شکل ­گیری ستاره را در آنجا حفظ کند.

Tol 89 به این دلیل که تنها مجموعه ­ی تشکیل ستاره ­ی سنگین بزرگ در کل کهکشان است، دارای اهمیت زیادی است، پهنای این ابر تقریبا ۵۰۰۰ برابر ۴۰۰۰ سال نوری است و شامل حداقل هفت خوشه ستاره ­ای جوان و عظیم است. به نظر می­رسد دو توده­ ی درخشان درون Tol 89، که اخترشناسان آنها را “A” و “B” نامگذاری کرده­ اند، دستخوش دو فعالیت انفجار تشکیل ستاره ­ای – “زایش ستاره­ ها” – به ترتیب تقریبا ۴ و کمتر از ۳ میلیون سال پیش بوده ­اند. گمان می­رود Tol 89-A شامل تعدادی از ستارگان روشن و سنگین منحصر به فرد، معروف به ستاره های ولف-رایه باشد که به دلیل دماهای بالا و بادهای ستاره ­ای نیرومند خود مشهور شده ­اند.

 

منبع : spacetelescope

مترجم : زهرا یاری 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.