سایت آسترال عکسها ، ویدئوها و مقالات ترجمه شده نجومی به روز را به نمایش میگذارد.

 سحابی چیست؟

سحابی اسم لاتین برای “ابر” است، بنابراین کلمه ای است در ستاره شناسی که برای نام گذاری ابرهای بزرگ در فضا استفاده می شود.  توجه کنید که در گذشته از آن برای توصیف هر شیئی محو در آسمان استفاده می شده، بنابراین در کتاب های قدیمی تر، قبل از ۱۹۸۰، یک کهکشان را هم به نام سحابی می شناختند، اما امروزه اینگونه نیست. 

سحابی می تواند به چند صورت باشد. ابرهای بزرگ مولکولی معمول ترین آنان هستند اما کمتر به آنها توجه شده است. چرا که، با اندازه ای بزرگ و ابرهایی تیره و سرد متشکل از گاز و غبار، زیاد جالب به نظر نمی رسند. یک مثال از آن می تواند ابر مولکولی Taurus باشد، اگرچه بسیاری از GMC  ها می توانند مناطقی برای تشکیل ستاره ها باشند. اینها مکان پرورش ستاره ها هستند. در این موارد انرژی ناشی از ستاره های جدید گازهای اطراف را روشن می کند و باعث می شود به شکل شکوهمندی به نظر برسند. نگاهی به Carina Nebula (NGC 3372) بیاندازید. اگر به خاطر حضور ستاره های جدید نبود، مکانی کاملا تاریک وجود داشت، اما تنها با افزودن تابش های ناشی از آنها می توانید گستره ای از نور و رنگ را داشته باشید.

 

 

چیزی می بینید؟ سحابی Orion یک سحابی خیلی معروف و پر ستاره است. ستاره ها در اعماق این سحابی شکل می گیرند و سپس با روشن کردن تابش ها و جریان های خاص، گازها و غبارات اطراف را منفجر می کنند. نگاهی عمیق به سحابی Orion  به وسیله تلسکوپ فضایی هابل نشان می دهد که مواد به شکل کره هایی اطراف یک الگوی باریک و  اعجاب آور می چرخند. این پروسه به تدریج باعث فروپاشی سحابی می شود، اما در مواردی سحابی به شکل های عجیب و غریب، مانند انگشت، قلعه های افسانه ای وغیره در می آیند. این اتفاقی است که در گوشه ای از سحابی nebula  می افتد،  اما این اتفاق در یک سحابی مشهور دیگر به نام Eagle در صورت های فلکی در  تابستان های ستاره دار، بسیار چشم گیرتر است. تعدادی مارپیچ های غیر معمول از گاز وغبار در آنجا وجود دارد. سحابی nebula یک سحابی مشهور نیست اما ساختارهایی دوست داشتنی در آن وجود دارد. همه ی این ویژگی ها موقتی بوده و یک روزه از بین می روند.

انواع دیگر سحابی ها چه می شوند؟ سحابی های سیاره ای ، نوع مورد توجه دیگر هستند. نام آن یک اتفاق تاریخی است و آنها هیچ ارتباطی به سیاره ها ندارند. این سحابی ها سنگ قبرهایی از ستاره های مرده هستند. زمانی که یک ستاره ی معمولی عمرش تمام می شود، در یک سریِ انفجار مواد را از سطحش به بیرون شلیک می کند (در طی هزاران سال یا میلیون ها سال پخش می شوند)حتی هسته ی بسیار کوچک سفید رنگ و داغِ  باقی مانده از آن که به اندازه ی زمین است به وسیله ی پوسته ای از گازهای درخشان رنگی احاطه می شود.

سحابی سیاره ای چه شکلی است؟ قبل از این که وارد این موضوع شویم، باید اشاره کنیم که موادی که از ستاره خارج می شود در همه ی جهات به طور یکسان خارج نمی شوند. که به این معنی است که اشیاء سه بعدی  سحابی سیاره ای معمولا بشکه ای یا ساعت شنی شکل هستند. زمانی که از زمین یکی از آنها را مشاهده کنیم، در واقع آن را از پایین مشاهده می کنیم، از این رو به شکل حلقه های متمرکز به نظر می آید، مانند سحابی Helix و Ring . و این شکلی است که اکثر مردم درباره ی سحابی های سیاره ای فکر می کنند. اگرچه، از چشم انداز های دیگر سحابی های سیاره ای می توانند خیلی متفاوت به نظر برسند، اما آنها همیشه نشانی از ماده ای که از یک منبع مرکزی خارج می شود، دارند. یک مثال خیلی خوب ، سحابی butterfly( پروانه ای) است که واقعا شبیه به بعضی تحولات ستاره ای است.

انواع دیگری از سحابی ها وجود دارند؟ ستاره های خیلی بزرگ، ده برابر یا بیشتر از اندازه ی خورشید و زندگی آنها در یک انفجار عظیم، ابرنواختر گفته می شود. این دسته آنهایی هستند که به معنای واقعی تقسیم می شوند. سپس، بیشتر موادی که ستاره را تشکیل می دهند، در یک مقدار زیاد به فضا پرتاب می شوند و نوعی از سحابی ها را که به بقایای ابرنواختران برمی گردد، تشکیل می دهند. یکی از اشیائی که به تازگی شکل گرفته، سحابی Crab است که کمتر از هزار سال عمر دارد. وقتی زمان سپری می شود، ستاره ی منفجر شده پخش و نازک می شود. یک مثال از این سحابی های قدیمی تر و نفوذپذیرتر، می تواند بقایای ابرنواختر Vela  باشد. سحابیها می توانند در شکل های خیلی متفاوتی باشند اما منشا آنها هرچه که باشد، قطعا از زیباترین اشیاء موجود در کهکشان هستند. 

 

 

منبع : armaghplanet

مترجم : پگاه زندی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.