دنباله دارها چیستند؟

همانند سیارک ها،  دنباله دارها به بقایای تشکیل سیاره ای در هنگام تشکیل منظومه شمسی در ۴٫۶ میلیون سال پیش، نظر دارد. در حالیکه سیارک ها به طور کلی از سنگ و فلز تشکیل شده اند، ستاره های دنباله دار بیشتر منسوب به گلوله برفی های کثیف هستند. در واقع آنها از گازهای منجمد مانند دی اکسید کربن، متان، آمونیاک و همچنین آبهای یخ زده ای که ذرات غبار و مواد سنگی را در خود جاسازی کرده اند، تشکیل شده اند. وقتی یک  دنباله دار به خورشید نزدیک می شود، تابش های خورشیدی، سطح آن را ذوب می کند، مولکولهای گازی و غبارات را تبخیر می کند و یک دنباله ی درخشانی را برای دنباله دار ایجاد می کند. دنباله ی یک سیارک دنباله دار، در نقطه ای دور از خورشید قرار دارد که به این معنی است که دنباله، همیشه در پشت سیارک دنباله دار در حرکت نیست، بلکه می تواند در کنار یا جلوتر از آن باشد.  

سیارک های دنباله دار از کجا می آیند؟

 دنباله دارها بیشتر عمرشان را در نقاط دور از خورشید و دور از منظومه شمسی می گذرانند. آنها از دو منشا هستند: کمربند Kuiper و ابر Oort. کمربند Kuiper یک قرص متشکل از بدنه های یخی است که از مدار نپتون درحدود ۵۰AU کشیده می شود ( حدود ۳۰AU از خورشید فاصله دارد). ابر Oort در مرزهای تاثیرات گرانشی خورشید قرار دارد( در حدود ۵۰۰۰۰ تا  ۲۰۰۰۰۰AU   دور از خورشید) و به دو منطقه تقسیم می شود: قسمت داخلی که متشکل از ابرِتوده های صفحه ای شکل  است و ابر کره ای شکل بیرونی، که هردو قسمت دارای ساختاری یخی هستند.  دنباله دارها کوتاه مدت، که حدود ۲۰۰ سال یا کمتر به دور خورشید می گردند، معمولا همان کمربندهای Kuiper  هستند.  این در حالی است که  سیارک های دنباله دار بلند مدت، که صدها یا هزاران سال بخ دور مدار خورشید می گردند معمولا از ابرهای Oort  نشات می گیرند.

 

منبع : skyandtelescope

مترجم : پگاه زندی

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.