هابل پرتره ای نزدیک از مشتری می گیرد

در  آوریل ۲۰۱۷ مشتری در  مقابل زمین است: مشتری در نزدیک ترین فاصله به زمین قرار دارد و نیمکره ی رو به زمین آن کاملا به وسیله نور خورشید روشن می شود. تلسکوپ فضایی هابل ناسا/ اِسا این موقعیت خاص را برای گرفتن یک عکس از آنچه که بزرگ ترین سیاره ی منظومه شمسی است، استفاده می کند. این تصویر به تصاویر دیگری که در گذشته گرفته شده است اضافه می شود و روی هم رفته آنها به فضانوردان اجازه می دهند که تغییرات را در اتمسفر این سیاره ی غول پیکر مطالعه کنند.

در ۷ آوریل مشتری در سمت مقابل زمین یعنی نقطه ای که سیاره به طور مستقیم در مقابل خورشید قرار می گیرد، می آید. این بدین معنی است که خورشید، زمین و مشتری در یک خط قرار می گیرند و زمین بین خورشید و این توده ی گازی قرار می گیرد.

موقعیت مقابل، هم چنین نزدیک ترین موقعیت به زمین است- ۶۷۰ میلیون کیلومتر- بنابراین مشتری روشن تر از هر زمان دیگری از سال به نظر می رسد. این اتفاق به فضانوردان اجازه می دهد که از تلسکوپ در فضا و در زمین استفاده کنند تا جزئیات بیشتری از اتمسفر مشتری را مشاهده کنند. 

در ۳ آوریل، هابل از مزیت این تراز مطلوب استفاده کرد و چشمان تیزش را به سمت مشتری گرداند تا تصاویری را به مجموعه ی تصاویر همسایه بزرگ و پر حجم ما اضافه کند. هابل برای مشاهده ی مشتری از دوربین شماره ی ۳ خود(WFC3) که اجازه ی تصویر برداری با نور ماوراءبنفش، مرئی و فروسرخ را می دهد، استفاده کرد. تصویر نهایی یک نمای شدید از مشتری را نشان می دهد و ویژگی های ارزشمندی را در مورد اتمسفر متراکم آن به نمایش می گذارد. به دلیل اینکه مشتری بسیار نزدیک است، هابل می تواند ویژگی هایی به کوچکی ۱۳۰ کیلومتر را تجزیه و واکاوی کند.

 

سطح مشتری به محدوه های مختلف رنگی که موازی با خط استوای آن هستند، تقسیم شده است. این باندها و محدوده ها با تفاوت نوری که از ابرهای آن ناحیه که دارای مقادیر مختلفی از آمونیاک هستند، ایجاد می شود و باندهای روشن تر دارای غلظت های بالاتری از آمونیاک نسبت به باندهای تاریک تر هستند. غلظت های مختلف توسط بادهای سریعی که سرعت آنها به بالای ۶۵۰ کیلومتر بر ساعت می رسد، جدا می شوند.

شناخته شده ترین ویژگی مشتری، طوفانهای ضد سیلیکونی بزرگ آن است که نقطه ی بزرگ قرمز خوانده می شود و این طوفان به اندازه ی کافی بزرگ هست که سیاره ای به اندازه ی زمین را یک باره در بر بگیرد. اگرچه، تصاویر اخیر مشتری که توسط تلسکوپ هابل روی زمین گرفته شده است، تایید می کند که طوفان های بزرگ که در مشتری برمی خیزد در ۱۵۰ سال اخیر در حال انقباض و جمع شدگی هستند. دلیل این امر هنوز نامشخص است.  بنابراین هابل تا زمانی که دانشمندان این معمای طوفانی را حل کنند، به عکس برداری ادامه می دهد. در کنار نقطه ی بزرگ قرمز، طوفانی بسیار کوچکتر در عرض های جغرافیایی جنوبی تر قابل مشاهده هستند. به دلیل ظاهر مشابه اما اندازه کوچکتر، نقطه ی قرمز کمتر گفته می شود.

مشاهده ی مشتری، بخشی از برنامه ی یادبود برون اتمسفری سیاره (OPAL) را تشکیل می دهد، که به هابل اجازه ی اختصاص زمانی در سال را برای مطالعه ی سیاره های خارجی می دهد. از این راه، دانشمندان به مجموعه ای نقشه ها دسترسی پیدا می کنند  که به آنها نه تنها در درک اتمسفر سیارات بزرگ در منظومه شمسی، بلکه اتمسفر سیاره ی خودمان ومطالعاتی برای درباره ی دیگر ستارگان کمک می کند . این برنامه در سال ۲۰۱۴  با اورانوس شروع شد ، مشتری و و نپتون را از سال ۲۰۱۵ مورد بررسی قرار داده است ودر ۲۰۱۸ شروع به مشاهده ی زحل خواهد کرد.

 

منبع : spacetelescope

مترجم : پگاه زندی

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.