NGC 4449 نمای نزدیکی از یک کهکشان کوچک

به نظر نمی رسد که چیزی با شکوه تر از کهکشان های مارپیچی عظیم وجود داشته باشد. خوشه های آبی رنگ ، ستاره های جوان و نواحی صورتی رنگ ستاره زایی، و همچنین بازوهای چرخشی آن ها، بدون تردید توجه را به خود جلب خواهند کرد. اما درکهکشان های کوچک نامنظم نیز، مانند NGC 4449 در فاصله ۱۲ میلیون سال نوری، امکان پیدایش ستارگان وجود دارد. این کهکشان کوچک جزیره ای شکل با عرضی کمتر از بیست هزار سال نوری، اغلب با ابر ماژلانی بزرگ یا LMC که کهکشان اقماری راه شیری است، مقایسه می شود. تصویر نمای نزدیک تلسکوپ فضایی هابل از این کهکشان، بازپردازش شده است تا درخشش قرمزرنگ گاز هیدروژن را به وضوح نشان دهد. این درخشندگی، نواحی گسترده ستاره زای NGC 4449 را نشان می دهدکه برخی از آن ها حتی از موارد مشابه در LMC وسیع تر می باشند. در همین نواحی می توان قوس ها و حباب های بسیار بزرگ بین ستاره‌ای را مشاهده کرد که توسط ستاره هایی عظیم ولی با عمر کوتاه ایجاد شده اند. NGC 4449 عضو گروهی از کهکشان های موجود در صورت فلکی تازی ها (Cane Venatici) است. وجه تمایز این کهکشان با موارد مشابه آن است که NGC 4449، اولین کهکشان کوتوله است که در آن جریان مواج ( چزر و مدی ) ستارگان شناسایی شده است.

 

منبع : سایت ناسا

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.